GridFox©
"'Όχι άλλο κάρβουνο"
Η σατιρική κωμωδία των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου σχολιάζει τα πάντα, από τα οικογενειακά τραπέζια που γίνονται πεδίο μάχης και τον σουρεαλισμό της τηλεοπτικής πραγματικότητας μέχρι την παράνοια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Σύμμαχοί τους μια all star υποκριτική ομάδα: Αντώνης Λουδάρος, Γιώργος Χρανιώτης, Ματθίλδη Μαγγίρα, Παντελής Καναράκης, Σύλβια Δελικούρα, Κώστας Καζάκας, Μάνος Ιωάννου και πενταμελής ορχήστρα. (πρεμιέρα 1/7 στο Δημοτικό Θέατρο Κορυδαλλού "Θανάσης Βέγγος", Δημοτικό Θέατρο Άλσους Ηλιούπολης "Δημήτρης Κιντής" στις 2/7, Κηποθέατρο Παπάγου στις 3-4/7)
"Shiraz"
Ο Ιρανός δημιουργός 'Άρμιν Χόκμι μας συστήνεται μέσα από μια χορογραφική αναβίωση ενός απαγορευμένου όσο και ιστορικού φεστιβάλ τεχνών στο Ιράν, το "Shiraz", ανασυνθέτοντας τα θραύσματα μιας καλλιτεχνικής ουτοπίας που διακόπηκε βίαια το 1979. Το έργο που εντάσσεται στο αφιέρωμα του Φεστιβάλ Αθηνών "Φωνές του Ιράν", ισορροπεί ανάμεσα σε φόρο τιμής, φαντασιακή ανασύσταση και στοχασμό πάνω στη μνήμη της πρωτοπορίας. 'Όλα ξεκίνησαν το 1967, όταν η Ιρανή αυτοκράτειρα Φαράχ Παχλαβί, σύζυγος του σάχη της Περσίας, εγκαινιάζει στα ερείπια της Περσέπολης μια από τις πιο ριζοσπαστικές πολιτιστικές πρωτοβουλίες του 20ού αιώνα, η οποία φιλοξένησε παραστάσεις μουσικής, θεάτρου και χορού από όλο τον κόσμο. Το 1977, το φεστιβάλ διοργανώνεται για τελευταία φορά και δύο χρόνια αργότερα η Ισλαμική Επανάσταση το απαγορεύει, σφραγίζοντας το αρχείο του. (Πειραιώς 260, Χώρος Η’, 1-2/7)
"Πηνελόπες και Πηνελοπιάδες - The Loom"
Η πρώτη θεατρική παράσταση που θα δούμε στη Στοά Culture, στον νέο ανοιχτό χώρο της Στοάς Αρσακείου, φέρει την υπογραφή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και της καλλιτεχνικής του διευθύντριας Μαριάννας Κάλμπαρη. Με όχημα τον αργαλειό της Φοίβης Βλάσση και τις δημιουργίες της ’ergon της Μαριέττας Καρπαθίου να επαναπροσδιορίζουν το ύφασμα ως φορέα μνήμης, η δημιουργός αφηγείται ως σύγχρονη ραψωδός την ιστορία της Πηνελόπης και κάθε γυναίκας του τότε και του τώρα. (από 29/6)
"Η μάνα μου με πέταξε στη θάλασσα"
Ο Θέμης Πάνου μεταφέρει στη σκηνή του Φεστιβάλ Αθηνών την ιστορία μιας νεαρής δασκάλας που διορίζεται για πρώτη φορά σε ένα κυκλαδίτικο νησί της δεκαετίας του 1950. Με πολύ λιτά σκηνικά μέσα -φυσικούς ήχους, βήματα, μια φωνή-, ο μονόλογος της Βίλιας Χατζοπούλου μας βυθίζει στη μοναξιά, τις μνήμες που δεν λένε να σβήσουν και τελικά την συνειδητοποίηση ότι οι δυσκολίες είναι ο μόνος δρόμος προς την ωριμότητα, σκηνοθετούν οι δύο καλλιτέχνες από κοινού. (Πειραιώς 260, Χώρος Β’, 30/6-2/7)
"Ο σώζων εαυτόν σωθήτω"
Η Ταμίλα Κουλίεβα σκηνοθετεί την απολαυστική κωμωδία του Εντουάρντο Ντε Φιλίππο, ζωντανεύοντας τον κόσμο των παλιών θεατρικών μπουλουκιών μέσα από μια παιχνιδιάρικη παράσταση. Κεντρικοί ήρωες είναι μια ομάδα καλλιτεχνών, με επικεφαλή τον γοητευτικό Ντον Τζενάρο, οι οποίοι αναστατώνουν με τις πρόβες τους έναν ήσυχο προορισμό. Συμπρωταγωνιστούν με την σκηνοθέτρια οι: Δημήτρης Παπανικολάου, Θανάσης Κουρλαμπάς, Δανάη Παππά, Μιχάλης Πανάδης, Πάνος Κλάδης, Ιάσων Βροχίδης. (πρεμιέρα 29/6 στο Βεάκειο, Δημοτικό Θέατρο Άλσους Ηλιούπολης "Δημήτρης Κιντής" στις 5/7, Βράχων "Μελίνα Μερκούρη" στις 7/7)
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Πηνελόπες και Πηνελοπιάδες - The Loom
Η πρωτότυπη παράσταση έρχεται να αφηγηθεί την ιστορία της Πηνελόπης και κάθε γυναίκας του χθες και του σήμερα, η οποία δεν ειπώθηκε ποτέ. «Από όπου θες λοιπόν, μούσα, ξεκίνα σήμερα την ιστορία. Γιατί πάρα πολλά ακούμε αιώνες τώρα για τις Οδύσσειες των γενναίων ανδρών, και τόσο λίγα για τις Πηνελοπιάδες των σιωπηλών γυναικών». Με όχημα τον αργαλειό της Φοίβης Βλάσση που δεσπόζει στο κέντρο της σκηνής και χρησιμοποιείται ως μουσικό όργανο και τις δημιουργίες της Μαριέττας Καρπαθίου να επαναπροσδιορίζουν το ύφασμα ως φορέα μνήμης, μεταμόρφωσης και πολιτισμού, η Μαριάννα Κάλμπαρη αφηγείται αναλαμβάνοντας τον ρόλο μιας σύγχρονης ραψωδού και η Χριστίνα Σουγιουλτζή γίνεται το γυναικείο σώμα που παλεύει με τα όριά του, με τους ρόλους που του αποδίδονται, με τα «κοστούμια» που καλείται να φορέσει ή να απεκδυθεί.
Ο σώζων εαυτόν σωθήτω
Μια απολαυστική κωμωδία καταστάσεων που ζωντανεύει τον κόσμο των θεατρικών μπουλουκιών μέσα από μια σύγχρονη, παιχνιδιάρικη παράσταση, γεμάτη κωμικοτραγικές καταστάσεις. Ο γοητευτικός θιασάρχης Ντον Τζενάρο και ο θίασός του καταφθάνουν σε έναν τουριστικό προορισμό για περιοδεία, φέρνοντας μαζί πρόβες, φασαρίες, μικροπαρεξηγήσεις, έρωτες, απρόοπτα και μια αναστάτωση που διαταράσσει την ήσυχη καθημερινότητα του τόπου. Ο Αλμπέρτο, ο παραγωγός του θιάσου της… «κακιάς ώρας», είναι ερωτευμένος με τη μυστηριώδη και όμορφη Μπίτσε, αγνοώντας ότι είναι παντρεμένη και έγκυος. Τα μέλη του θιάσου, ευέλικτοι, αστείοι, ανθρώπινοι, τον βοηθούν να βγει από την περίπλοκη αυτή κατάσταση, την ώρα που ολόκληρη η ομάδα προσπαθεί να στήσει μια νέα παράσταση για να ανέβει την ίδια βραδιά, ύστερα από την αποτυχία της προηγούμενης.
Όχι άλλο κάρβουνο
Η νέα θεατρική σάτιρα του διδύμου Ρέππας - Παπαθανασίου καθρεφτίζει με χιούμορ και τραγούδια την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα και όλα όσα μας απελπίζουν, αλλά ταυτόχρονα μας ενώνουν και μας γεμίζουν ελπίδα. Το έργο διεισδύει παντού: στα οικογενειακά τραπέζια που καταλήγουν σε «πολεμικές συρράξεις», στην παράνοια των social media και των viral στιγμών, στον σουρεαλισμό της τηλεοπτικής πραγματικότητας και βέβαια την αγωνία του πολίτη που προσπαθεί να καταλάβει αν αυτό που ζει είναι κωμωδία ή δράμα.
Η μάνα μου με πέταξε στη θάλασσα
Ο σπουδαίος ηθοποιός Θ. Πάνου ερμηνεύει το ρόλο μιας νεαρής δασκάλας που έρχεται αντιμέτωπη με την απομόνωση ενός κυκλαδίτικου νησιού του 1950 και τις μνήμες του παρελθόντος που τη στοιχειώνουν. Με το σώμα του σαν γέφυρα, ο ηθοποιός προσπαθεί να ενώσει το εσωτερικό τραύμα της ηρωίδας με το ανοιχτό Αιγαίο. Όταν μάλιστα ένα απέναντι, μικρότερο νησί τη φέρει αντιμέτωπη με μια σκληρή απόφαση, τα πάντα θα αλλάξουν. Με πολύ λιτά μέσα —φυσικούς ήχους, βήματα, μια φωνή— το έργο μάς δείχνει πώς η απομόνωση και η δυσκολία γίνονται τελικά ο μόνος δρόμος για να ωριμάσεις.
Shiraz
Ο Ιρανός δημιουργός Άρμιν Χόκμι μας συστήνεται μέσα από μια χορογραφική αναβίωση ενός απαγορευμένου αρχείου, ανάμεσα σε φόρο τιμής, φαντασιακή ανασύσταση και στοχασμό πάνω στη μνήμη της πρωτοπορίας, που ανατρέχει στο ιστορικό Φεστιβάλ Τεχνών του Shiraz στο Ιράν, ανασυνθέτοντας τα θραύσματα μιας καλλιτεχνικής ουτοπίας που διακόπηκε βίαια το 1979, στο έργο που εντάσσεται στο αφιέρωμα «Φωνές του Ιράν». Το 1967, η Ιρανή αυτοκράτειρα Φαράχ Παχλαβί, σύζυγος του σάχη της Περσίας, εγκαινιάζει στα ερείπια της Περσέπολης το Φεστιβάλ Τεχνών του Shiraz, μια από τις πιο ριζοσπαστικές πολιτισμικές πρωτοβουλίες του 20ού αιώνα, η οποία φιλοξένησε παραστάσεις μουσικής, θεάτρου και χορού από όλο τον κόσμο, σε μια χρυσή ισορροπία ανάμεσα στην πρωτοπορία και την παράδοση. Το 1977, το φεστιβάλ διοργανώνεται για τελευταία φορά και δύο χρόνια αργότερα η Ισλαμική Επανάσταση το απαγορεύει, σφραγίζοντας το αρχείο του. Πώς τιμά κανείς δέκα χρόνια συστηματικής καλλιτεχνικής δημιουργίας που διακόπηκαν αιφνίδια; Υπάρχει τρόπος να αναβιωθεί ένα φεστιβάλ μέσα από μια χορευτική παράσταση; Ο Άρμιν Χόκμι και η ομάδα του διερευνούν ακριβώς αυτά τα ερωτήματα με φαντασία και εφευρετικότητα.
