Λεωνίδας Τούμπανος©
Κύριε Αντιδήμαρχε, για τους Πειραιώτες καλοκαίρι σημαίνει ανηφόρα για το Βεάκειο. Φέτος, όμως, πέρα από την παραδοσιακή του αίγλη, τι "φρέσκο" φέρνει το πρόγραμμα; Υπάρχει κάποια έκπληξη ή μια διαφορετική προσέγγιση που θα μας κάνει να δούμε το αγαπημένο μας θέατρο με άλλο μάτι;
Το Βεάκειο είναι πράγματι συνώνυμο του πειραϊκού καλοκαιριού και φέτος του δίνουμε μια άλλη, ακόμα πιο δημιουργική ενέργεια. Η μεγάλη μας κίνηση για τη φετινή σεζόν είναι ότι, σε συνεργασία με το Θέατρο του Νέου Κόσμου, φιλοξενήσαμε για πρώτη φορά μια σπουδαία παραγωγή που ξεκίνησε την πανελλήνια περιοδεία της από το δικό μας θέατρο. Μιλώ για την επιθεώρηση "Εγώ θα σας τα πω!" σε σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Μάλιστα, η εναρκτήρια παράσταση στις 3 Ιουνίου δόθηκε εντελώς δωρεάν στο κοινό, ενώ η παραγωγή παρέμεινε στην πόλη μας για δύο ολόκληρες εβδομάδες.
Πίσω από αυτή την επιλογή δεν υπάρχει μόνο καλλιτεχνικό κριτήριο, αλλά ένα πολύ ξεκάθαρο πλάνο. Θέλουμε το Βεάκειο να παράγει πολιτισμό και να δίνει το στίγμα στην πρώτη γραμμή, αντί να λειτουργεί απλώς ως ένας φιλόξενος σταθμός που υποδέχεται τις περιοδείες. Και ο κόσμος το εισπράττει ήδη αυτό. Το είδαμε καθαρά από την έναρξη κιόλας, στη δωρεάν συναυλία του Νίκου Απέργη, όπου οι πρώτες χίλιες θέσεις έγιναν ανάρπαστες μέσα σε μόλις τρεις μέρες, με τον κόσμο να δείχνει απίστευτο ενθουσιασμό. Γι' αυτό ακριβώς, η φετινή μας προσέγγιση εστιάζει περισσότερο στο πώς κάνουμε τα πράγματα και όχι μόνο στο τι παρουσιάζουμε. Θέλουμε ένα Βεάκειο πραγματικά ανοιχτό για όλο τον κόσμο, οπότε φροντίζουμε να έχει ο καθένας εύκολη πρόσβαση, χτίζουμε δυνατές καλλιτεχνικές συνεργασίες και δίνουμε στο θέατρο έναν πολύ πιο εξωστρεφή χαρακτήρα.
Διαβάστε Επίσης
Θέλουμε το Βεάκειο να παράγει πολιτισμό και να δίνει το στίγμα στην πρώτη γραμμή, αντί να λειτουργεί απλώς ως ένας φιλόξενος σταθμός που υποδέχεται τις περιοδείες. Και ο κόσμος το εισπράττει ήδη αυτό. Το είδαμε καθαρά από την έναρξη κιόλας, στη δωρεάν συναυλία του Νίκου Απέργη, όπου οι πρώτες χίλιες θέσεις έγιναν ανάρπαστες μέσα σε μόλις τρεις μέρες, με τον κόσμο να δείχνει απίστευτο ενθουσιασμό. Γι' αυτό ακριβώς, η φετινή μας προσέγγιση εστιάζει περισσότερο στο πώς κάνουμε τα πράγματα και όχι μόνο στο τι παρουσιάζουμε. Θέλουμε ένα Βεάκειο πραγματικά ανοιχτό για όλο τον κόσμο, οπότε φροντίζουμε να έχει ο καθένας εύκολη πρόσβαση, χτίζουμε δυνατές καλλιτεχνικές συνεργασίες και δίνουμε στο θέατρο έναν πολύ πιο εξωστρεφή χαρακτήρα.
Υπάρχει στα σχέδιά σας η ανάδειξη του Βεακείου σε έναν χώρο που θα παράγει
και δικό του πολιτιστικό προϊόν, όπως δικές του παραγωγές ή ένα διεθνές
φεστιβάλ, αντί να φιλοξενεί απλώς περιοδείες;
Αυτό είναι το μεγάλο μας στοίχημα και εκεί ακριβώς θέλουμε να φτάσουμε, πατώντας βέβαια πάντα γερά στα πόδια μας και υπολογίζοντας με ρεαλισμό τις δυνάμεις και τα μέσα που διαθέτουμε. Ξεκινάμε λοιπόν βήμα-βήμα, και η πρώτη μας κίνηση είναι να ανοίξουμε το θέατρο ακόμα περισσότερο στην κοινωνία. Φέτος κάναμε την αρχή με τη δωρεάν συναυλία και την παράσταση στην έναρξη, αλλά το μεγάλο μας σχέδιο είναι να καθιερώσουμε μια "Ελεύθερη Εβδομάδα" στο Βεάκειο. Θέλουμε αυτή η εβδομαδιαία γιορτή πολιτισμού, εκεί ψηλά στον λόφο του Προφήτη Ηλία με την απίστευτη θέα, να γίνει το απόλυτο σήμα κατατεθέν για την έναρξη του καλοκαιριού.
Μια εβδομάδα γεμάτη παραστάσεις και συναυλίες χωρίς κανένα εισιτήριο, ώστε να έχουν όλοι, μα όλοι οι πολίτες, πρόσβαση σε ποιοτικό πολιτισμό. Η συνεργασία που ξεκινήσαμε φέτος με το Θέατρο του Νέου Κόσμου είναι το πρώτο καθοριστικό βήμα για να μεταμορφώσουμε το Βεάκειο από έναν απλό χώρο φιλοξενίας σε έναν οργανισμό που γεννάει καλλιτεχνικά γεγονότα. Σκοπός μας είναι κάθε χρόνο να προσθέτουμε και κάτι καινούργιο σε αυτό το πλάνο. Οραματιζόμαστε ένα θέατρο που θα διαμορφώνει το πολιτιστικό σκηνικό και θα πρωταγωνιστεί σε αυτό, αντί απλώς να ακολουθεί τις εξελίξεις.
Περνώντας στον άλλο μεγάλο πυλώνα, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά αποτελεί κόσμημα ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Πώς σκοπεύετε να ενισχύσετε τον ρόλο του στην εγχώρια σκηνή, αλλά και ως γέφυρα με μεγάλα θέατρα του εξωτερικού;
Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά βρίσκεται αναμφισβήτητα σε μια διαρκή ανοδική πορεία, η οποία εδραιώνει τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στο ελληνικό θεατρικό τοπίο. Φέτος, σε μια κομβική επετειακή χρονιά όπου συμπληρώνουμε 130 χρόνιαλειτουργίας, επιλέξαμε στρατηγικά το πρόγραμμά μας να δώσει βήμα στο εγχώριο καλλιτεχνικό δυναμικό. Συνεργαστήκαμε με σπουδαίους Έλληνες δημιουργούς όπως τον Χουβαρδά, τον Καραθάνο, τον Δαδακαρίδη, την Ιόλη Ανδρεάδη, τον Κουτλή, την Πυργιέρη και τον Μαλισσόβα, παρουσιάζοντας ένα ρεπερτόριο που εκτείνεται δημιουργικά από το κλασικό μέχρι το σύγχρονο.
Την ίδια στιγμή, το άνοιγμά μας προς τα έξω δεν μένει στα λόγια, αλλά γίνεται πράξη. Έχουμε αποδείξει ότι το θέατρό μας στέκεται επάξια δίπλα στις μεγάλες ευρωπαϊκές σκηνές και γι' αυτό άνθρωποι με παγκόσμιο εκτόπισμα μας επιλέγουν. Κορυφαίο παράδειγμα αποτελεί ο Robert Wilson, ο οποίος σκηνοθέτησε εδώ τις "Τρεις ψηλές γυναίκες" του Albee, μια εμβληματική παραγωγή που μάλιστα παρατάθηκε λόγω της αποθεωτικής ανταπόκρισης του κοινού. Σε αυτή ακριβώς τη λογική των ευρωπαϊκών συνεργασιών, βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή σε συζητήσεις με την πρεσβεία της Μολδαβίας για να φέρουμε μια σπουδαία παράσταση του Εθνικού τους Θεάτρου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.
Κάνουμε συνεχώς τέτοια ανοίγματα προς τα έξω δεδομένου ότι ο Πειραιάς είναι το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, μια πόλη εξωστρεφής που από τη φύση της είναι φτιαγμένη για να υποδέχεται τον κόσμο και να λειτουργεί ως γέφυρα πολιτισμών. Αυτή ακριβώς την ταυτότητα θέλουμε να δυναμώσουμε. Επιδιώκουμε το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά να αποτελεί την πρώτη και πιο αυτονόητη επιλογή για κάθε μεγάλο καλλιτέχνη ή σχήμα του εξωτερικού που έρχεται στην Ελλάδα.
Με ποιες συγκεκριμένες δράσεις σχεδιάζετε να "ανοίξετε" το ΔΘΠ ακόμα περισσότερο στην κοινωνία του Πειραιά, στις γειτονιές και κυρίως στη νέα γενιά;
Ένα θέατρο-κόσμημα όπως το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά δεν νοείται να λειτουργεί με κλειστές πόρτες, απευθυνόμενο μόνο στο "παραδοσιακό" κοινό. Στόχος μας είναι να το κάνουμε ένα πραγματικά ανοιχτό σημείο αναφοράς, ένα μέρος που ο Πειραιώτης θα το ζει στην καθημερινότητά του. Για να το βγάλουμε στις γειτονιές,δεν περιμένουμε απλώς τον κόσμο να έρθει στο θέατρο. Βγάζουμε το ίδιο το θέατρο από το κτίριό του. Ετοιμάζουμε μικρά, ευέλικτα δρώμενα και αναγνώσεις που θα "ταξιδεύουν" στις πλατείες των συνοικιών μας, κάνοντας την τέχνη κομμάτι της απογευματινής βόλτας του Πειραιώτη.
Εκεί, όμως, που ρίχνουμε το μεγαλύτερο βάρος είναι στη νέα γενιά, και η Σκηνή Ωμέγα είναι το απόλυτο εργαλείο μας γι' αυτό. Την έχουμε αφιερώσει σε νέους σκηνοθέτες και δημιουργούς, σε παιδιά που έχουν να προτείνουν κάτι φρέσκο και τολμηρό αλλά ψάχνουν το βήμα για να ακουστούν. Θέλουμε το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά να δίνει χώρο σε αυτές τις νέες φωνές και να μην μένει μόνο στις μεγάλες, δοκιμασμένες παραγωγές. Ταυτόχρονα, δουλεύουμε πολύ με την εκπαίδευση και τη συμμετοχή. Φέρνουμε τη νέα γενιά κοντά στον ελληνικό λαϊκό πολιτισμό με τρόπους που μιλάνε τη γλώσσα της, χρησιμοποιώντας έξυπνα την τεχνολογία και διαδραστικά εργαστήρια. Βλέπουμε ότι οι νέοι σήμερα θέλουν να συμμετέχουν και να δημιουργούν οι ίδιοι, αντί να είναι απλοί θεατές. Και εμείς τους ανοίγουμε αυτή την πόρτα με κάθε ευκαιρία.
Για να τρέξει κανείς τέτοιους θεσμούς, πρέπει να ξέρει την πόλη. Εσείς, ως Πειραιώτης, τι θυμάστε πιο έντονα από τις γειτονιές όταν μεγαλώνατε, ποιες είναι οι δικές σας "μυστικές" γωνιές και πώς αυτή η μνήμη καθορίζει το σημερινό σας όραμα;
Έχω μεγαλώσει στους ρυθμούς αυτής της πόλης και την έχω ζήσει σε όλες της τις γωνιές. Άλλωστε, εδώ επέλεξα να στήσω τη ζωή μου και να δημιουργήσω τη δική μου οικογένεια, θέλοντας τα παιδιά μου να μεγαλώσουν νιώθοντας τον ίδιο αυθεντικό παλμό. Θυμάμαι τις βόλτες με το ποδήλατο στο Πασαλιμάνι, εκείνη την αίσθηση ελευθερίας δίπλα στη θάλασσα, αλλά και τα απογεύματα στο Μικρολίμανο και την Πειραϊκή, που έχουν πάντα αυτή τη δική τους, πολύ οικεία γοητεία.
Θυμάμαι τις βόλτες με το ποδήλατο στο Πασαλιμάνι, εκείνη την αίσθηση ελευθερίας δίπλα στη θάλασσα, αλλά και τα απογεύματα στο Μικρολίμανο και την Πειραϊκή, που έχουν πάντα αυτή τη δική τους, πολύ οικεία γοητεία.
Μαζί όμως με τη θάλασσα, έχω έντονες αναμνήσεις και από τον βιομηχανικό Πειραιά. Μεγάλωσα την εποχή που τα εργοστάσια και το λιμάνι έδιναν στην πόλη μια αυθεντική, περήφανη εργατική ταυτότητα. Ένας άλλος μεγάλος σταθμός για μένα ήταν ο αθλητισμός. Οι ατελείωτες ώρες των προπονήσεων στο πόλο, στο κολυμβητήριο του Παπαστράτειου μου έμαθαν από πολύ νωρίς τι σημαίνει να λειτουργείς ως ομάδα και να προσπαθείς για έναν κοινό σκοπό. Ο Πειραιάς βγάζει πρωταθλητές γιατί οι άνθρωποί του ξέρουν να δένονται, να αγωνίζονται και να στηρίζουν ο ένας τον άλλον, και αυτή την ίδια φιλοσοφία θέλω να μεταφέρω και στον πολιτισμό. Όσο για τη δική μου μυστική γωνιά, αυτή βρίσκεται εκεί όπου δούλεψα για χρόνια στην αγορά. Η καθημερινή προσπάθεια στη δική μου επιχείρηση ήταν το καλύτερο σχολείο, γιατί εκεί έμαθα να ακούω τον πραγματικό παλμό της γειτονιάς, να καταλαβαίνω τις ανάγκες των ανθρώπων και να βλέπω την πόλη στην πράξη.
Γι’ αυτό και, ως Πειραιώτης, έχοντας πλέον και τη θεσμική ευθύνη που μου εμπιστεύτηκε ο Δήμαρχος Πειραιά, Γιάννης Μώραλης, θεωρώ πως δεν γίνεται να σχεδιάζεις την πολιτιστική ζωή του Πειραιά κλεισμένος αποκλειστικά στους τέσσερις τοίχους ενός γραφείου. Αντιθέτως, επιλέγω να βρίσκομαι διαρκώς εν κινήσει και στο πεδίο. Διατηρώ στενή επαφή με τον κόσμο, βρίσκομαι δίπλα στον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, Νίκο Διαμαντή, και στους συνεργάτες μου στο θέατρο. Παράλληλα, είμαι σε διαρκή επικοινωνία με τον Διευθυντή Πολιτισμού, Κώστα Κουρμουλάκη, και με όλα τα τμήματα της αρμόδιας υπηρεσίας μας, ώστε να επιλύουμε άμεσα όποια ζητήματα προκύπτουν. Η καθημερινότητά μου απαιτεί συνεχείς συναντήσεις, ζύμωση με την κοινωνία και χτίσιμο νέων συνεργασιών, με βασικό γνώμονα να δίνουμε ευκαιρίες σε νέους ανθρώπους. Το όραμά μου, τελικά, διαμορφώνεται έξω, στις γειτονιές, μέσα από τις δικές μου μνήμες και κυρίως από τους ίδιους τους ανθρώπους που δίνουν ζωή στον Πειραιά.
Ποιο είναι το προσωπικό σας στοίχημα για την πόλη και πώς μεταφράζεται στην πράξη ο "ευρωπαϊκός αέρας" εξωστρέφειας που θέλετε να φέρετε, ώστε ο Πειραιάς να μην αντιμετωπίζεται απλώς ως "δορυφόρος" της Αθήνας;
Το προσωπικό μου στοίχημα είναι να αναδείξουμε τη δυναμική μιας πόλης που δεν
υπήρξε και δεν πρόκειται να γίνει ποτέ δορυφόρος κανενός. Ο Πειραιάς είναι μια
αυτόνομη πολιτιστική δύναμη, με τεράστια ιστορία και μια ξεχωριστή ταυτότητα που
δεν έχει ανάγκη από συγκρίσεις για να επιβεβαιώσει την αξία της. Στόχος μας είναι να πρωταγωνιστούμε με το έργο μας, και αυτό η πόλη το αποδεικνύει ήδη στην πράξη, από τον αθλητισμό μέχρι τον πολιτισμό.
Αυτό φαίνεται καθαρά στα σημεία αναφοράς μας. Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά είναι σταθερά ανάμεσα στα κορυφαία ολόκληρης της χώρας, ενώ το Βεάκειο αποτελεί έναν ιδανικό καλοκαιρινό προορισμό. Μου αρέσει να το λέω συχνά ότι αυτή η απίστευτη, πανοραμική θέα του το κάνει δίκαια ένα από τα ωραιότερα θερινά θέατρα σε ολόκληρη την Αττική. Ξέρω ότι έχουμε δρόμο ακόμα μπροστά μας, αλλά προχωράμε με πολύ καθαρό πλάνο. Πιστεύω πολύ στα μικρά, καθημερινά και σταθερά βήματα, γιατί αυτά είναι που στο τέλος φέρνουν τη μεγάλη και ουσιαστική αλλαγή. Όσο για τον ευρωπαϊκό αέρα που συζητάμε, για μένα δεν σημαίνει να αντιγράψουμε τυφλά κάποιο έτοιμο ξένο μοντέλο. Σημαίνει να αναδείξουμε τον δικό μας, αυθεντικό χαρακτήρα και να σταθούμε με αυτοπεποίθηση και περηφάνια δίπλα σε κάθε άλλη ευρωπαϊκή πόλη.
Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά είναι σταθερά ανάμεσα στα κορυφαία ολόκληρης της χώρας, ενώ το Βεάκειο αποτελεί έναν ιδανικό καλοκαιρινό προορισμό. Μου αρέσει να το λέω συχνά ότι αυτή η απίστευτη, πανοραμική θέα του το κάνει δίκαια ένα από τα ωραιότερα θερινά θέατρα σε ολόκληρη την Αττική. Ξέρω ότι έχουμε δρόμο ακόμα μπροστά μας, αλλά προχωράμε με πολύ καθαρό πλάνο. Πιστεύω πολύ στα μικρά, καθημερινά και σταθερά βήματα, γιατί αυτά είναι που στο τέλος φέρνουν τη μεγάλη και ουσιαστική αλλαγή. Όσο για τον ευρωπαϊκό αέρα που συζητάμε, για μένα δεν σημαίνει να αντιγράψουμε τυφλά κάποιο έτοιμο ξένο μοντέλο. Σημαίνει να αναδείξουμε τον δικό μας, αυθεντικό χαρακτήρα και να σταθούμε με αυτοπεποίθηση και περηφάνια δίπλα σε κάθε άλλη ευρωπαϊκή πόλη.
Πώς σχεδιάζετε να συνδέσετε αυτή την πολιτιστική ανάπτυξη με την τουριστική και οικονομική αναζωογόνηση της πόλης; Υπάρχει πλάνο για συνέργειες με ευρωπαϊκούς φορείς που θα προσελκύσουν διεθνές κοινό;
Η σύνδεση του πολιτισμού με τον τουρισμό και την τοπική οικονομία γίνεται ήδη πράξη. Συμμετέχουμε ενεργά σε μεγάλους θεσμούς όπως το Open House Athens, όπου ο Πειραιάς έχει πλέον τη δική του ξεχωριστή παρουσία. Φέτος μάλιστα ανοίξαμε στο διεθνές κοινό τις πόρτες του Δημοτικού Θεάτρου αλλά και της Δημοτικής Πινακοθήκης, η οποία έχει ανανεωθεί πλήρως και φιλοξενεί σπουδαίες εκθέσεις και συνεργάζεται σταθερά με ευρωπαϊκούς φορείς. Την ίδια στιγμή, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά προσελκύει ένα πραγματικά πολυπολιτισμικό κοινό μέσα από ιδιαίτερες εκδηλώσεις, όπως ο καθιερωμένος πια ετήσιος εορτασμός για την Κινεζική Πρωτοχρονιά. Παράλληλα, ένας μεγάλος μας στόχος είναι να συνδέσουμε όλη αυτή την πολιτιστική κίνηση με την κρουαζιέρα. Θέλουμε ο επισκέπτης που αποβιβάζεται στο λιμάνι να μείνει στον Πειραιά, να γνωρίσει την πόλη και να την αγαπήσει.
Διαβάστε Επίσης
Για να έχει όμως όλο αυτό άμεσο αντίκρισμα στην τοπική αγορά, είμαστε σε διαρκή επαφή και συνεργασία με τον Εμπορικό Σύλλογο Πειραιά. Η οικονομική ενίσχυση της πόλης προϋποθέτει κοινή προσπάθεια με τους ανθρώπους του τουρισμού, σωστές συνεργασίες και ένα καλλιτεχνικό πρόγραμμα υψηλού επιπέδου που να μπορεί να σταθεί επάξια διεθνώς.
Πέρα από το Βεάκειο και το ΔΘΠ, ποιες είναι οι παρεμβάσεις που σχεδιάζετε για τις υποδομές στις γειτονιές; Πώς θα ενεργοποιηθούν ξανά οι μικρότεροι πολιτιστικοί χώροι και τα πνευματικά κέντρα;
Θέλουμε ο πολιτισμός να αγκαλιάζει κάθε γωνιά του Πειραιά. Βγαίνουμε έξω στις
γειτονιές και ανοίγουμε έναν ζωντανό διάλογο με ολόκληρη την πόλη.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το φεστιβάλ "Ντοκουμέντα του Πειραιά". Με
παραστάσεις που είναι φτιαγμένες ειδικά για την Τρούμπα, τις αλάνες και τις
γειτονιές μας, ζωντανεύουμε τις ιστορίες των ναυτικών και των ψαράδων, δείχνοντας
την πιο αυθεντική πλευρά της πόλης μας.
Βγαίνουμε έξω στις γειτονιές και ανοίγουμε έναν ζωντανό διάλογο με ολόκληρη την πόλη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το φεστιβάλ "Ντοκουμέντα του Πειραιά".
Στο ίδιο ακριβώς πνεύμα κινείται και το φεστιβάλ "Δηλ ART βέρη", που ξεκίνησε
πέρυσι και πέτυχε κάτι μοναδικό, συνδέοντας τη σύγχρονη τέχνη με το βιομηχανικό μας παρελθόν και φέρνοντας ξανά στο φως την ιστορία του παλιού Εργοστασίου Δηλαβέρη. Μέσα από αυτόν τον νέο θεσμό στήνουμε μια γιορτή για κάθε ηλικία, προσφέροντας από θεατρικά παιχνίδια και εκπαιδευτικά εργαστήρια για τα παιδιά, μέχρι παραδοσιακή μουσική και χορούς.
Παράλληλα με τις ανοιχτές δράσεις στους δρόμους, δίνουμε τεράστια έμφαση και
στους μόνιμους χώρους μας. Έχουμε μπροστά μας μια σπουδαία επέτειο, καθώς η
Δημοτική Βιβλιοθήκη Πειραιά ετοιμάζεται να κλείσει τα 100 της χρόνια και
σχεδιάζουμε μια πλούσια σειρά από ξεχωριστές εκδηλώσεις για να το γιορτάσουμε
μαζί με τους δημότες. Ταυτόχρονα, δίνουμε νέα πνοή σε υποδομές που βρίσκονται
στην καρδιά των συνοικιών, όπως ο πολυχώρος "Κώστας Κωσταράκος" στα Καμίνια. Ο χώρος αυτός έχει πλέον μετατραπεί σε ένα πραγματικό σημείο συνάντησης για την τοπική κοινωνία, φιλοξενώντας παραστάσεις και εκδηλώσεις που φέρνουν ξανά
κοντά τους ανθρώπους της γειτονιάς.
Αυτή η προσέγγιση αγκαλιάζει φυσικά και την εκπαίδευση. Η Δημοτική μας Πινακοθήκη, εκτός από τις εξαιρετικές εκθέσεις που φιλοξενεί, δίνει πλέον ιδιαίτερο βάρος σε εκπαιδευτικά προγράμματα και δωρεάν εργαστήρια. Αυτό το δίκτυο της δημιουργίας τώρα το μεγαλώνουμε, σχεδιάζοντας νέους κύκλους εργαστηρίων και στα παραρτήματα της Βιβλιοθήκης στο Νέο Φάληρο και στην Κλεισόβης. Στόχος μας είναι η τέχνη να φτάνει η ίδια στις γειτονιές και στους ανθρώπους της, αντί να περιμένουμε εμείς από τον κόσμο να την αναζητήσει.
Street art, εναλλακτικές μορφές τέχνης και αξιοποίηση των δημόσιων χώρων. Τι ρόλο παίζουν αυτά τα στοιχεία στο πλάνο σας για έναν "ζωντανό" Πειραιά 365 μέρες τον χρόνο;
Η ίδια η πόλη είναι η μεγαλύτερη σκηνή που έχουμε και στην πράξη δείχνουμε πώς μπορούμε να την αξιοποιήσουμε αλλιώτικα. Η τέχνη στους δρόμους και στις πλατείες αλλάζει τη σχέση μας με την καθημερινότητα, καθώς μας κάνει να βλέπουμε έναν άδειο τοίχο ή μια ξεχασμένη γωνιά με μια εντελώς νέα ματιά. Σε συνεργασία με τη ΔΕΗ, σχεδιάζουμε ανοιχτά καλλιτεχνικά στέκια σε διάφορα μέρη της πόλης. Μιλάμε για υπαίθριους χώρους έτοιμους να φιλοξενήσουν street art, ζωντανές παραστάσεις και πρωτότυπες δράσεις που θα ξαφνιάζουν ευχάριστα τον περαστικό.
Σε συνεργασία με τη ΔΕΗ, σχεδιάζουμε ανοιχτά καλλιτεχνικά στέκια σε διάφορα μέρη της πόλης. Μιλάμε για υπαίθριους χώρους έτοιμους να φιλοξενήσουν street art, ζωντανές παραστάσεις και πρωτότυπες δράσεις που θα ξαφνιάζουν ευχάριστα τον περαστικό.
Η πιο ξεχωριστή κίνηση που ετοιμάζουμε είναι το "ART HUB", ένας χώρος αφιερωμένος στους νέους, που θα στεγαστεί σε τρία ειδικά διαμορφωμένα κοντέινερ. Θα τα τοποθετήσουμε σε σημεία που σφύζουν από ζωή, όπως το λιμάνι, η πλατεία Κοραή και το Πασαλιμάνι. Εκεί δίνουμε χώρο και λόγο σε νεανικές ομάδες να εκφραστούν ελεύθερα μέσα από τη μουσική, το skate, το tattoo art, το design και το video art. Στόχος μας είναι ο Πειραιάς να παραμένει ζωντανός κάθε μέρα του χρόνου, γεμάτος από τη φρεσκάδα, την ενέργεια και τις ιδέες της νέας γενιάς.
Για κάθε Πειραιώτη, ο Ολυμπιακός είναι κάτι παραπάνω από ενενήντα λεπτά σε ένα γήπεδο· είναι κομμάτι της καθημερινότητας και της κουλτούρας της πόλης. Στα πρότυπα μεγάλων ευρωπαϊκών συλλόγων όπως η Μπαρτσελόνα ή η Λίβερπουλ, σκέφτεστε τρόπους ή κοινές δράσεις ώστε ο Δήμος να συνδέσει τον αθλητικό πολιτισμό του Ολυμπιακού με τα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης;
Ο Ολυμπιακός είναι δεμένος με την ίδια την ταυτότητα του Πειραιά, με μια ιστορία που βγαίνει έξω από τις γραμμές του γηπέδου και μπαίνει σε κάθε πειραιώτικο σπίτι. Παίρνοντας παράδειγμα από ευρωπαϊκούς συλλόγους που συνδυάζουν τον αθλητισμό με την κοινωνική δράση, έχουμε ήδη κάνει τα πρώτα ουσιαστικά βήματα. Σε συνεργασία με την ΠΑΕ Ολυμπιακός και την αμερικανική πρεσβεία στην Ελλάδα, διοργανώνουμε εκπαιδευτικές δράσεις σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο, στο pop-up που έχει στηθεί στο στάδιο Καραϊσκάκη. Παράλληλα, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ανοίγει σταθερά τις πόρτες του για τις πιο σπουδαίες στιγμές του συλλόγου. Εκεί φιλοξενούμε τις επίσημες τιμητικές βραβεύσεις της ομάδας, ενώ η πλατεία μπροστά από το θέατρο έχει γίνει πλέον ο αυθόρμητος προορισμός για να γιορτάσουμε όλοι μαζί κάθε μεγάλη ιστορική επιτυχία. Αυτό το δέσιμο ανάμεσα στην κερκίδα και την τέχνη, ανάμεσα στον αθλητισμό και την καθημερινότητα της πόλης, δείχνει ακριβώς πώς θέλουμε να προχωράει ο Πειραιάς, μια πόλη που είναι περήφανη για τους ανθρώπους της και την πλούσια αθλητική της παράδοση.
Αν έπρεπε να ξεχωρίσετε τρεις μεγάλες αλλαγές που θα δούμε άμεσα, ποιες θα ήταν αυτές; Τι "τελειώνει" και τι "ξεκινάει" τώρα, και πώς θα θέλατε να περιγράφουν οι Πειραιώτες το πολιτιστικό πρόσωπο της πόλης στο τέλος της θητείας σας;
Αφήνουμε πίσω την αντίληψη ότι ο πολιτισμός αφορά μόνο το κέντρο και ξεκινάμε να δίνουμε ζωή σε κάθε γειτονιά. Αν έπρεπε να ξεχωρίσω τρεις μεγάλες παρεμβάσεις, αυτές είναι οι εξής. Πρώτον, ανοίγουμε ξανά τον πολυχώρο "Καλιφόρνια" στα Μανιάτικα. Επιστρέφουμε στη γειτονιά έναν δικό της ζωντανό χώρο, δίνοντας νέα ζωή σε ένα κτίριο στενά συνδεδεμένο με τους κατοίκους της περιοχής. Δεύτερον, φέρνουμε εργαστήρια, δράσεις και παραστάσεις στα Καμίνια, το Νέο Φάληρο και την Πειραϊκή. Στόχος είναι οι κάτοικοι να έχουν άμεση πρόσβαση σε ποιοτικές εκδηλώσεις δίπλα στο σπίτι τους, χωρίς να χρειάζεται να μετακινηθούν. Τρίτον, προχωράμε στο πιο απαιτητικό και φιλόδοξο έργο μας, τη δημιουργία του Μουσείου Ρεμπέτικου. Ξέρουμε ότι είναι ένα σύνθετο εγχείρημα με μεγάλες δυσκολίες, όμως αυτή η μουσική γεννήθηκε στο λιμάνι και στις γειτονιές του Πειραιά, οπότε έχουμε χρέος να της δώσουμε τη δική της μόνιμη στέγη εδώ.
Με αυτές τις κινήσεις κλείνει ο κύκλος της απομόνωσης των συνοικιών. Μέσα από
αυτή τη συνολική προσπάθεια, επιδίωξή μου είναι να αφήσω ένα ξεκάθαρο πολιτιστικό αποτύπωμα στην πόλη, ανανεώνοντας τις υποδομές της με τρόπο που θα έχει πραγματικό αντίκρισμα για όλους. Στο τέλος αυτής της διαδρομής, θα ήθελα οι Πειραιώτες να περιγράφουν μια πόλη αυτάρκη, όπου η τέχνη είναι φυσικό κομμάτι της καθημερινότητάς τους, στους δρόμους, στις πλατείες και στις συνοικίες, προσφέροντας πλούσιες επιλογές χωρίς να χρειάζεται να αναζητούν διέξοδο αλλού.
Διαβάστε Επίσης
