Λάμπρος Παπαγεωργίου©
Ένα ιδιαίτερο σκηνικό εγχείρημα πραγματοποιεί η ΄Όλγα Ποζέλη και η ομάδα θεάτρου Νοητή Γραμμή, εμπνευσμένο από το "Κομπλεξικό" του Αχιλλέα ΙΙΙ, που μετατρέπει τη γλωσσική αποδόμηση σε ζωντανή θεατρική εμπειρία και αρθρώνει ένα απρόσμενα υπαρξιακό σχόλιο.
Ο Αχιλλέας ΙΙΙ συνδυάζοντας δύο ή και τρεις διαφορετικές υπαρκτές λέξεις, δημιουργεί τις δικές του σύνθετες λέξεις, προτείνοντας έναν διαφορετικό τρόπο περιγραφής και καταγραφής της πραγματικότητας και της ανθρώπινης κατάστασης. Αποδομώντας τη γλώσσα και αφαιρώντας από τις λέξεις την πρωταρχική τους σημασία, διαρρηγνύει το λογικό σχήμα ως μέσο επικοινωνίας και εισηγείται την αντικατάστασή του από το σουρεαλιστικό, το παράλογο, το παράδοξο.
Αραχτιβισμός: Η δημοφιλής πρακτική της -από τον καναπέ- άσκησης κριτικής επί των δράσεων άλλων ανθρώπων
Πάνω σε αυτό το πολύ ρευστό και ανοιχτό υλικό έστησε την παράστασή της η ΄Όλγα Ποζέλη, δημιουργώντας ένα μικρό θαύμα, καθώς κατάφερε να συνθέσει μια δραματουργία και μια σκηνική συνθήκη πάνω στο "τίποτα". Η παράσταση δεν αφηγείται μια ιστορία, αρθρώνει παρ’ όλ’ αυτά, κοινωνικό, πολιτικό και κυρίως υπαρξιακό σχόλιο.
Επί σκηνής, η ίδια μαζί με τους Μιχάλη Αναγνώστου και Χρήστο Καπενή και εύστοχο συνοδοιπόρο τα τραγούδια του Σπύρου Γραμμένου δίνουν σάρκα και φωνή στον επινοημένο κόσμο του συγγραφέα, με εργαλεία το σώμα, το ρυθμό και τη φωνητική ευελιξία και βάζουν σε συνομιλία την υπαρξιακή μοναξιά του 21ου αιώνα με την εκρηκτική φαντασία των σουρεαλιστών και την αυθάδεια των ντανταϊστών
Διαβάστε περισσότερα στην κριτική του "α":
Διαβάστε Επίσης
