Η πορεία του Θεάτρου Άττις δεν συνδέεται απλώς με την ιστορία σημαντικών ελληνικών θεατρικών παραγωγών, αλλά έχει συμβάλλει καθοριστικά στην επιρροή και την εξέλιξη της θεατρικής παιδείας και μεθοδολογίας σε διεθνές επίπεδο. Με τον διεθνώς αναγνωρισμένο σκηνοθέτη Θεόδωρο Τερζόπουλο στο τιμόνι από το 1985, το Θέατρο Άττις έχει αναδείξει έναν νέο τρόπο σωματικής και ψυχικής θεατρικής έκφρασης μέσα από καινοτόμες παραστάσεις. Η ιδιαίτερη μέθοδος που έχει αναπτύξει και διδάσκει, καθώς και το χαρακτηριστικό του ύφος και η τεχνοτροπία του, έχουν επηρεάσει πλήθος καλλιτεχνών διεθνώς.
Μετά την πολυσυζητημένη παράσταση "Περιμένοντας τον Γκοντό" του Σάμιουελ Μπέκετ, που είδαμε στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, όπου ο Θεόδωρος Τερζόπουλος, με τη χαρακτηριστική του σκηνοθετική μέθοδο, εστίασε στην ένταση του σώματος, την εκφραστικότητα και την υπαρξιακή αγωνία, αναδεικνύοντας το βάθος του Μπεκετικού κειμένου, καθώς και την παρουσίαση της τριλογίας της "Ορέστειας" του Αισχύλου, στην οποία ανανέωσε ριζικά το κλασικό κείμενο και φώτισε τα βαθιά υπαρξιακά και πολιτικά θέματα της αρχαίας τραγωδίας, πραγματοποιώντας sold out παραστάσεις στην Επίδαυρο και τις δύο βραδιές που παίχτηκε, ο διακεκριμένος σκηνοθέτης ετοιμάζεται να γιορτάσει τα 40 χρόνια του Θεάτρου Άττις, παρουσιάζοντας ορισμένες από τις πιο χαρακτηριστικές του παραγωγές.
Η πρώτη από αυτές, το "Alarme”, με πρωταγωνίστριες τη Σοφία Χιλλ και την Αγλαΐα Παππά και αφηγητή τον Τάσο Δήμα, αποτελεί μια κριτική προσέγγιση στην έννοια της εξουσίας και της παρακμής, με έντονη κριτική διάθεση απέναντι στις σύγχρονες κοινωνικές και πολιτικές δομές. Στην παράσταση, οι χαρακτήρες της Βασίλισσας Ελισάβετ Α΄, που συμβολίζει τη δύναμη, και της Μαρίας Στιούαρτ, η οποία αποδίδει μια διάσταση μαρτυρίου, ενσαρκώνουν δύο αντίθετες πολιτικές και ηθικές φιλοσοφίες. Η παράσταση θα ξεκινήσει στο Άττις, στις 15/11.
Το σημείωμα του Άττις για την παράσταση
"Τα δυο γυναικεία ιστορικά πρόσωπα βρίσκονται αντιμέτωπα στη σκηνή του θεάτρου, απολιθώματα ενός παρελθόντος και διαχρονικά σύμβολα που εκφράζουν τη διαφθορά και την ίντριγκα της εξουσίας, την επιθετικότητα και τη βιαιότητα. Η Ελισάβετ υπερέχει, η Μαρία Στιούαρτ είναι υποτελής. Η υποτελής ενοχοποιεί την ξαδέρφη της, η οποία υποκρίνεται ότι ενοχοποιείται. Η Βασίλισσα Ελισάβετ (Σοφία Χιλλ) και η Μαρία Στιούαρτ (Αγλαΐα Παππά) ανταλλάσσουν ύβρεις στα αγγλικά και τα γαλλικά, με σύγχρονες πολιτικές αναφορές, ειρωνεία και σκληρό χιούμορ. Οι λέξεις θάνατος και αίμα επαναλαμβάνονται ως τα μοτίβα που διατρέχουν ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία.
Στον αντίποδα τους βρίσκεται ο αφηγητής (Τάσος Δήμας), ένας ρακένδυτος παρίας, εκπρόσωπος του καταρρακωμένου λαού. Εκφράζει την απόγνωση, την αγανάκτηση και την απέχθεια του λαού προς την εξουσία, αλλά και την αναπόφευκτη εξάρτησή του από τους ηγέτες του. Οι ηθοποιοί κινούνται σε ένα σκηνικό πέρα από κάθε θεατρική σύμβαση, σαν εκθέματα σε ένα μαύρο μουσείο. Εκθέτουν στους θεατές τα αισθήματά τους σε μια εποχή, που, όπως λέει ο Μπρεχτ για τον Μεσοπόλεμο, "θα πουλήσουμε και το πετσί μας"".
Δείτε το τρέιλερ της παράστασης
