Μίνα Χειμώνα: "Πώς διαμορφώνεται ένας άνθρωπος μέσα σ’ ένα σύστημα όπου η αδικία και η κακοποίηση είναι κανονικότητα;"

Η γνωστή ηθοποιός και συνδημιουργός του θεατρικού οργανισμού Altera Pars στον Κεραμεικό, Μίνα Χειμώνα, γράφει για την παράσταση "Πλάσματα του Θεού: υπόθεση Παπέν”, σε σκηνοθεσία του καλλιτεχνικού διευθυντή του θεάτρου Πέτρου Νάκου, όπου συμπρωταγωνιστεί με τις Αγγελική Κοντού, Άντα Κουγιά και Αιλιάνα Μαρκάκη. Βασισμένη στην αληθινή ιστορία των αδελφών Παπέν, που διέπραξαν ένα από τα πιο αινιγματικά και στυγερά εγκλήματα του 20ού αιώνα -η οποία ενέπνευσε τον Ζαν Ζενέ να γράψει τις "Δούλες”-, δολοφονώντας την κυρία τους και την κόρη της, μετά από επτά χρόνια που βρίσκονταν στην υπηρεσία τους. Η παράσταση, που μιλά για τον αποκλεισμό, την αδικία, την εκδίκηση και την αγάπη, μέσα από ένα καινούργιο κείμενο, πλέκει το φιλμ νουάρ με στοιχεία σύγχρονων crime series όπως και στοιχεία κωμωδίας και σάτιρας, ενώ παράλληλα θέτει ερωτήματα που μας απασχολούν όλους. 

Η επιλογή της ιστορίας

"Ο καλλιτεχνικός οργανισμός Altera Pars επιμένει σταθερά εδώ και είκοσι δύο χρόνια που δραστηριοποιείται στο θεατρικό τοπίο, σ’ ένα σύγχρονο, ανήσυχο θέατρο με κοινωνικό και πολιτικό προσανατολισμό. Στο πλαίσιο της αναζήτησης σημαντικών γεγονότων που αφορούν στη σημερινή πραγματικότητα, μετά από έρευνα και ομαδική εργασία προσεγγίσαμε την αληθινή ιστορία των αδελφών Παπέν, που με το στυγερό έγκλημα που διέπραξαν, συγκλόνισαν, δίχασαν την κοινωνία της Γαλλίας του 20ού αιώνα και προβλημάτισαν βαθιά, διανοούμενους, συγγραφείς και επιστήμονες σε όλο τον κόσμο”.

Παρανοϊκή ψύχωση ή έγκλημα ταξικής εκδίκησης;

"Ένα έγκλημα που παραμένει ανεξιχνίαστο. Πρόκειται για παρανοϊκή ψύχωση ή έγκλημα ταξικής εκδίκησης; Υπήρχαν αιμομικτικές προεκτάσεις στη σχέση των δύο αδελφών; Ψυχιατρική και εγκληματολογία προσπαθούν μέχρι σήμερα να δώσουν πειστικές ερμηνείες στο έγκλημα των δύο αδελφών και να εξιχνιάσουν τα κίνητρα τους, ανατέμνοντας τον ψυχικό τους κόσμο. 

Σταδιακά μέσα στη δράση της παράστασης αποκαλύπτονται τα κίνητρα που τις οδήγησαν  στο αποτρόπαιο έγκλημα. Παρατηρούμε την αλλαγή στις σχέσεις των αδελφών μεταξύ τους, στη σχέση με την κυρία και την κόρη της αλλά και στην χειριστική σχέση της κυρίας προς την κόρη και τις υπηρέτριες αντίστοιχα. Βλέπουμε την εξέλιξη των χαρακτήρων των δύο κοριτσιών και πως αυτοί διαμορφώθηκαν μέσα στα χρόνια της κακοποίησης και εκμετάλλευσης από την οικογένεια, τα μοναστήρια που ζούσαν έγκλειστες και γενικότερα μέσα από την αντιμετώπισή τους από τα "αφεντικά", που από νεαρή ηλικία εργάζονταν στα σπίτια τους”.

"Το έργο αποτελεί σύνθεση-ανάπλαση της πραγματικής ιστορίας και συγκροτείται από μαρτυρίες, ντοκουμέντα, στοιχεία από δικογραφίες, δικαστικές αποφάσεις, μελέτες διάσημων επιστημόνων, ισορροπημένες δραματουργικά. Φωτίζονται σχέσεις εξουσίας και εκμετάλλευσης, τόσο σε κοινωνικό όσο και πολιτικό επίπεδο. Αναδεικνύονται σχέσεις λατρείας και φθόνου, η καταπίεση, ο φόβος και η σύνθλιψη της προσωπικότητας δύο πλασμάτων, στην αιώνια πάλη για μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις. Η παράσταση μιλάει για εκείνες τις "εμμονικές" σχέσεις που τις περισσότερες φορές οδηγούν σε αδιέξοδες ή τραγικές καταστάσεις και που αφήνουν το αποτύπωμά τους ανεξίτηλο”.

Επίκαιρα ερωτήματα

"Έναν αιώνα μετά από το φρικτό έγκλημα των αδελφών Παπέν κι όμως τα ερωτήματα που εγείρονται από την τραγική τους ιστορία μοιάζουν τόσο κοντινά και το έργο φαντάζει τόσο επίκαιρο και έντονα διαχρονικό. Σχολιάζονται θέματα που απασχολούν παγκόσμια και στην σημερινή πραγματικότητα: Πώς διαμορφώνεται ένας άνθρωπος μέσα σ’ ένα σύστημα όπου η αδικία και η κακοποίηση είναι κανονικότητα; Όπου η διαφορετικότητα στιγματίζεται και περιθωριοποιείται; Πώς τροφοδοτείται ο ανταγωνισμός των αντίπαλων τάξεων; Πώς διαπλάθεται ένας άνθρωπος στερημένος από κάθε φροντίδα, από κάθε καλοσύνη, από κάθε ευκαιρία να βελτιώσει έστω κατ’ ελάχιστο τη ζωή του; Πόση ευθύνη φέρει ο άνθρωπος αυτός για τις πράξεις του; Φέρει ευθύνη η κοινωνία -εμείς- και πώς αντιμετωπίζονται σήμερα τέτοια τεράστια θέματα; Είμαστε ή δεν είμαστε τελικά όλοι Πλάσματα του Θεού;

 Η παράσταση "Πλάσματα του Θεού: υπόθεση Παπέν” συνεχίζεται μέχρι τα τέλη Μαρτίου.