Για την Ασπασία Παπαθανασίου η ζωή ήταν ένα περιπετειώδες ταξίδι μέχρι τα 102 της χρόνια. Καλλιτεχνικά κατέθεσε συγκλονιστικές ερμηνείες στο αρχαίο δράμα: Ηλέκτρα, Αντιγόνη, Ιφιγένεια εν Αυλίδι, Μήδεια, Εκάβη και πρωτοστάτησε στην ίδρυση δύο ιστορικών θιάσων, στο «Λαϊκό Θέατρο» του Δημήτρη Ροντήρη (1959) και στο «Πειραματικό Θέατρο» (1959) με το οποίο περιόδευσε σε όλο τον κόσμο. Έχει λάβει πάμπολλες διακρίσεις για το καλλιτεχνικό της έργο (πρώτο διεθνές βραβείο ηθοποιίας στο Φεστιβάλ των Εθνών στο Παρίσι, Χρυσούν Μετάλλιο Τιμής της Αθήνας, το έπαθλο «Μαρίκας Κοτοπούλη», μετάλλιο «Paladino d' argento» ως καλύτερη ηθοποιός το 1963 από την επιτροπή θεατρικών βραβείων του Παλέρμο κ.ά.).
Δραστήρια κοινωνικά και πολιτικά αγωνίστηκε με τον εφεδρικό ΕΛΑΣ στην κατοχική Αθήνα, αυτοεξορίστηκε στο Λονδίνο μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1967 σε ένδειξη διαμαρτυρίας κι από το εξωτερικό έλαβε μέρος στις αντιδικτατορικές δραστηριότητες μέσα από τις γραμμές του Πατριωτικού Μετώπου. Το 1975 επέστρεψε στην Ελλάδα και ίδρυσε τους «ΔΕΣΜΟΥΣ», μέσω των οποίων υπερασπίζεται μέχρι σήμερα την έρευνα του αρχαίου δράματος. Η Ασπασία Παπαθανασίου θα αποτελεί σημείο αναφοράς για τους ανθρώπους του θεάτρου για πολλές δεκαετίες.
