O καλός σκηνοθέτης Γιάννης Μόσχος ανεβάζει ένα από τα σπουδαιότερα και ερωτικότερα έργα του Βρετανού νομπελίστα, την «Προδοσία» (1978), ως παράσταση περιπατητική: Καθεμία από τις εννιά σκηνές του έργου παίζεται σε άλλο σημείο του κτιρίου.
Ένα ερωτικό τρίγωνο. Ο σύζυγος (Γιώργος Γλάστρας), η σύζυγος (Μαρία Σκουλά) και ο «κολλητός» τους και –επί μια δεκαετία– εραστής της τελευταίας (Νίκος Ψαρράς). Ο Χάρολντ Πίντερ μας ταξιδεύει στο χρόνο αυτής της σχέσης αγάπης και προδοσίας με ένα αλγοριθμικό φλασμπάκ: κάθε σκηνή είναι κι ένα πισωγύρισμα στο χρόνο βάσει της υποκειμενικής ανάμνησης, όμως, του καθενός εκ των τριών προσώπων. Η παράσταση-περιήγηση του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά μας ταξιδεύει, επιπλέον, και σε μια άλλη διάσταση: το χώρο. Με ένα τέτοιο σκεπτικό, ο καλός σκηνοθέτης Γιάννης Μόσχος ανεβάζει ένα από τα σπουδαιότερα και ερωτικότερα έργα του Βρετανού νομπελίστα, την «Προδοσία» (1978), ως παράσταση περιπατητική: Καθεμία από τις εννιά σκηνές του έργου παίζεται σε άλλο σημείο του κτιρίου – στη σκηνή, το μπαρ, το φουαγιέ, ακόμη και τα κλιμακοστάσια! (από τις 7/3)
Περισσότερες πληροφορίες
Προδοσία
Το χρονικό μιας τριγωνικής σχέσης σε μια παράσταση που θέλει τους θεατές να περιηγούνται μαζί με τους ηθοποιούς διάφορους χώρους του θεάτρου, όπου εξελίσσεται το έργο.
