Η Alibi Gallery παρουσιάζει την έκθεση "Phil Goss: Island come true", τη νέα ατομική έκθεση του καλλιτέχνη που εγκαινιάζεται στο χώρο της γκαλερί την Πέμπτη 5 Οκτωβρίου, 1-10 μ.μ., παρουσία του καλλιτέχνη, και θα διαρκέσει μέχρι τις 20 Νοεμβρίου 2023.
Στην δεύτερη ατομική του έκθεση στην Alibi Gallery στην Αθήνα, ο Phil Goss παρουσιάζει ένα σύνολο έργων που ήταν απόρροια δύο εβδομαδιαίων διαμονών του στην Σίκινο, σε διάστημα 1,5 χρόνου. Η έκθεση περιλαμβάνει σχέδια σε χαρτί, έργα ζωγραφικής και εκτυπώσεις σε χαρτί και καμβά. Μερικά από αυτά τα έφτιαξε ο Goss στο νησί ενώ άλλα ήταν αποτέλεσμα περαιτέρω επεξεργασίας του υλικού του στο ατελιέ του στο Λονδίνο.
Όπως διηγείται ο ίδιος εκτός από την καθημερινή παρατήρηση, κοινώνησε ελεύθερα τις εικόνες του με αναφορές από την λογοτεχνία και τον κινηματογράφο, ταινίες όπως "Η τρικυμία" του Derek Jarman ή "Το λιβάδι που δακρύζει" του Θ. Αγγελόπουλου.
Ο Phil Goss έγραψε περιγράφοντας τον χρόνο του στο νησί:
Φθινόπωρο 2021 (7 μέρες)
Οι ταβέρνες ήταν όλες ερμητικά κλειστές, οι παραλίες άδειες και μόνο λίγοι άνθρωποι. Όσοι ήταν στο νησί ζούσαν εκεί όλο τον χρόνο και μου έριχναν καχύποπτα βλέμματα σαν να νόμιζαν ότι είχα χάσει το τελευταίο πλοίο και δεν ήξερα πώς να γυρίσω στον τόπο μου. Θα πέρναγα κάθε μία από τις επτά μέρες μου περπατώντας στο νησί, ζωγραφίζοντας με πένα και μελάνι και μαρκαδόρους. Τις μέρες που ο αέρας ήταν πολύ δυνατός με έλκυε το καταφύγιο μίας εγκαταλειμμένης βίλας. Η βίλα έστεκε σε μια πλαγιά μόνης της, μακριά από τον δρόμο και το χωριό. Έμαθα ότι είχε χτιστεί στις αρχές του περασμένου αιώνα. Τα χρόνια του πολέμου είχε γίνει το αρχηγείο των Ιταλών και μετά των Γερμανών. Πιο πρόσφατα την είχε χτυπήσει κεραυνός και από τότε έμενε ερειπωμένη. Το κτήμα γεμάτο αγριόχορτα, μισογκρεμισμένα κτίρια, μια εκκλησία κι ένα άνοιγμα στην μέση περιστοιχισμένο από πεύκα. Έμοιαζε όλο σαν μια άδεια θεατρική σκηνή. Με μάγεψαν τα ηλικιωμένα πεύκα που γέμιζαν τον χώρο και τα ζωγράφιζα ξανά και ξανά. Ζωγραφίζοντας αυτά τα πεύκα, τις ελικοειδείς μορφές τους, τις τρεμάμενες πευκοβελόνες τους, ήταν σαν να ζωγράφιζα τον αέρα τον ίδιο.
Χειμώνας 2023 (8 μέρες)
Η άνοιξη δεν είχε έρθει ακόμα. Το νησί ήταν ακόμα πιο ήσυχο από όταν ήμουν εδώ την πρώτη φορά. Οι άνθρωποι συντηρούσαν τα μονοπάτια, ξεχορτάριαζαν τα πολλά σκαλιά και ετοιμαζόντουσαν για την επερχόμενη άνοιξη. Με καύσιμα σπανακόπιτα και καφέ συνέχισα να περπατάω και να ζωγραφίζω. Ενώ την πρώτη φορά η ζωγραφική μου είχε την λάμψη του τέλους του καλοκαιριού, τώρα τα σχέδιά μου ήταν πιο κρύα, πιο σκληρά, ίσως κουβάλαγαν κάποιο άγχος του χειμώνα. Το τοπίο έμοιαζε πιο άγριο από παλιά. Μια μέρα είδα ένα φίδι στο μονοπάτι. Η έλξη της βίλας και των πεύκων της ήταν πάλι έντονη. Οι πευκοβελόνες πιο λεπτές και σκουρόχρωμες, σαν να είχαν γεράσει. Ζωγράφισα και τις πεζούλες με μπλε μελάνι. Οι άγριοι θάμνοι απλώνονταν σαν φλόγες στην πλαγιά.
Όπως έγραψε η Ελένη Μιχαηλίδη, επιμελήτρια στην πρώτη του έκθεση στην Αθήνα, "Ο Phil Goss δουλεύει με μια μεγάλη γκάμα μέσων για να δημιουργήσει έργα που ποικίλουν από μινιμαλιστικές μονοτυπίες και σχεδιαστικές χειρονομίες, μέχρι ζωγραφική σε καμβά και εγκαταστάσεις με σύνθετη υφή. Η καλλιτεχνική του πρακτική είναι μια άσκηση ισορροπίας ανάμεσα στην αναπαράσταση και την αφαίρεση, παράγοντας εικόνες που αντιστέκονται στις ξεκάθαρες διατυπώσεις μιας περιγραφικής γλώσσας".
Εγκαίνια: 5/10 (1-10 μ.μ.)
Info: Alibi Gallery | 5/10-20/11 | Ωράριο λειτουργίας: Τρ.-Παρ.: 12-2 μ.μ., 3-7 μ.μ., Σαβ.: 12-6 μ.μ. | Είσοδος ελεύθερη
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Phil Goss. Island come true
Ο Phil Goss παρουσιάζει ένα σύνολο έργων που ήταν απόρροια δύο εβδομαδιαίων διαμονών του στην Σίκινο, σε διάστημα ενάμιση χρόνου. Η έκθεση περιλαμβάνει σχέδια σε χαρτί, έργα ζωγραφικής και εκτυπώσεις σε χαρτί και καμβά. Μερικά από αυτά τα έφτιαξε ο Goss στο νησί ενώ άλλα ήταν αποτέλεσμα περαιτέρω επεξεργασίας του υλικού του στο ατελιέ του στο Λονδίνο. Με μία παιχνιδιάρικη πειραματική διάθεση στην επιλογή, την σύνθεση και την ενοποίηση των εικόνων, καταλήγει σε μία φρέσκια νέου τύπου αναπαράσταση. Όπως διηγείται ο ίδιος εκτός από την καθημερινή παρατήρηση, κοινώνησε ελεύθερα τις εικόνες του με αναφορές από την λογοτεχνία και τον κινηματογράφο, ταινίες όπως «η τρικυμία» του Derek Jarman ή «το λιβάδι που δακρύζει» του Θόδωρου Αγγελόπουλου.
