@Ιωαννίδου Κρυσταλλία
63 σύγχρονοι καλλιτέχνες εικονοποιούν τη "Νέα Γυναίκα" του Μεσοπολέμου, με αφετηρία την εμβληματική φωτογραφία του Man Ray. Έρωτας, πάθος, σαγήνη, flapper girls που χορεύουν έξαλλα, πίνουν και καπνίζουν, υποδέχονται το κοινό στο Πολιτιστικό Κέντρο "Μελίνα" του Δήμου Αθηναίων, με την υποστήριξη του "Σπίτι του Ηθοποιού".
Η έκθεση τελεί υπό την Αιγίδα της Περιφέρειας Αττικής 1924. Στο στούντιο της rue Compagne-Premiere, η Γαλλίδα ερωμένη του Man Ray και μούσα της avant-garde, Alice Ernestine Prin, γνωστή στους καλλιτεχνικούς κύκλους των "annees folles” ως Kiki de Montparnasse, ποζάρει γυμνή με τα δύο f holes κλειδιά ζωγραφισμένα στην πλάτη της, φορώντας ένα ανατολίτικο τουρμπάνι. Με σημείο αναφοράς το Λουτρό (The Valpincon bather, 1808, Λούβρο) του Jean-Auguste-Dominique Ingres (1780-1867), ο Man Ray εγχειρίζει ανενδοίαστα τη μούσα του σαν έγχορδο όργανο προς χρήση, στηλιτεύοντας με τη λεπτή ντανταϊστική του ειρωνεία την εργαλειοποίηση του γυναικείου σώματος σαν σκεύος ηδονής.
Κάποια χρόνια προτού ο Man Ray παρουσιάσει το έργο του στο αναγνωστικό κοινό του Παρισίου, η Μαρίκα Κοτοπούλη (1887-1954), θα ανέβαινε σαν σουφραζέτα στη σκηνή φορώντας κοντή φούστα, σακάκι και κρατώντας μαγκούρα, για να ερμηνεύσει με μπρίο στο σόλο της τη "Νέα Γυναίκα" σε στίχους των Γιώργου Τσοκόπουλου και Μπάμπη Αννίνου. Το τραγούδι, που πρωτοπαρουσιάστηκε στην επιθεώρηση "Παναθήναια 1908" έμελλε να είναι το πρώτο εγχώριο φεμινιστικό μανιφέστο, που απέπνεε αφενός την ευφορία και το αναγεννησιακό κλίμα της αθηναϊκής "μπελ επόκ" και προοικονομούσε, μέσα από τους στίχους, που τότε, βέβαια, προκαλούσαν τον "γέλωτα", την έμφυλη ισότητα, όχι μόνο σε επίπεδο θεσμικών προνομίων, αλλά και σε θέματα σεξιστικά, ως προς τους ηθικούς κώδικες και την ενδυμασία.
Η "Νέα Γυναίκα" απεχθάνεται "τα βέλα και τα καπέλα", πατώντας πόδι στην ανδρική παντοδυναμία, αποδομεί ουσιαστικά τη στερεοτυπική εικόνα της σεμνότυφης οικοδέσποινας της μπουρζουαζίας με το λευκό δέρμα, την πλούσια σάρκα, τους στενούς κορσέδες, το πιάνο και τα εργόχειρα και ευαγγελίζεται τη μοντέρνα "μαντμουαζέλα" του Μεσοπολέμου, το flapper girl των καρτ ποστάλ των βερολινέζικων καμπαρέ, που χορεύει προκλητικά στον ρυθμό του τσάρλεστον, κόβει τα μαλλιά, μακιγιάρεται έντονα στα μάτια, τα χείλη και τα μάγουλα με "χρώμα ροδαλόν", καπνίζει μακρά πίπα και πίνει αλκοόλ.
Πρόθεση της έκθεσης είναι να διασκευάσει εικαστικά την κατίσχυση της ηθικής φιλοσοφίας του φεμινισμού πάνω στις σεξιστικές προκαταλήψεις ως προς τον γυναικείο ερωτισμό, με το "βιολί του Ingres" να δονεί με το δοξάρι την παλλόμενη κοινωνικά περίοδο του Μεσοπολέμου και τον ρυθμό της "Νέας Γυναίκας" του Θεόφραστου Σακελλαρίδη να ηχεί - ξανά και ξανά -με αβανταδόρικα "μπιζ" από τις τρεις σχισμές του αντηχείου του.
Εγκαίνια: 08/6 (7-9.30 μ.μ.)
Οργάνωση-Επιμέλεια: Ευαγγελία Καϊράκη
Info: Πολιτιστικό Κέντρο "Μελίνα" | 08-17/6 | Ώρες λειτουργίας: Τρ.-Παρ.:11 π.μ.-7 μ.μ., Σαβ.-Κυρ.: 10 π.μ..-3 μ.μ. | Είσοδος ελεύθερη
