Σε μια περίοδο που το μέλλον αναιρείται επανειλημμένα και το παρόν καθίσταται ανήσυχο, ο μη κερδοσκοπικός χώρος τέχνης Tavros, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση πλέον αποκλειστικά της Μαρίας-Θάλειας Καρρά, επιλέγει να ανοίξει το πρόγραμμα της νέας χρονιάς με μια τριμερή ομαδική έκθεση που διερευνά το εάν και κατά πόσο υπάρχει το στοιχείο του αναπόφευκτου στο χρόνο.
Καλλιτέχνες από Ελλάδα αλλά κυρίως εξωτερικό, και δη από χώρες πέραν του τόξου της Δύσης, είναι οι οδηγοί σε αυτό το ταξίδι, το οποίο μας παροτρύνει να ξεφύγουμε από τα στεγανά της μονοσήμαντης ερμηνείας και με μία διάθεση φιλοσοφικού στοχασμού να σκεφτούμε εκ νέου την έννοια του χρόνου μέσα και έξω από την ύπαρξη μας, υποθέτοντας ότι το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον δεν είναι παρά επάλληλες γραμμές της ίδια ιστορίας.
Το "There is nothing inevitable about time", με άλλα λόγια, πηγαίνει κόντρα στην αιώνια σταθερά που ορίζει τη ζωή και την καθημερινότητά μας: ότι ο χρόνος δεν γίνεται παρά να φεύγει, να πηγαίνει μπορστά. Η έκθεση έχει, μάλιστα, να προτείνει επιμελητικά κι ένα ενδιαφέρον φορμάτ, που εντείνει τη θεματολογία της: τα έργα δεν πρόκειται να εκτεθούν, ως είθισται, όλα μαζί, αλλά θα εναλλάσσονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, με αποτέλεσμα κάποια από αυτά να συνυπάρχουν για λίγες ημέρες κι άλλα για περισσότερες, σαν πλανήτες που βάσει της τροχιάς τους συναντιούνται και απομακρύνονται. Δεν χρειάζεται να αιθεροβατήσουμε, απλά να αντιληφθούμε την επίσκεψή μας ως ένα momentum τυχαίας συνύπαρξης, που είναι μοναδική όσο και άπειρη συγχρόνως.
"Ο χρόνος που προτείνεται εντός της έκθεσης είναι μια συσχετιστική εμπειρία, ένα πεδίο ενδιάμεσων καταστάσεων, μια πρόσκαιρη συνύπαρξη", αναφέρει το συνοδευτικό κείμενο, ενώ σε ένα άλλο σημείο αναφέρει χαρακτηριστικά: "O χρόνος ρευστοποιείται, αποκτά πολλαπλές κατευθύνσεις και σημεία, κοιτάζει μπροστά και πίσω, πλάγια, περιμετρικά και μετωπικά, ανοίγοντας ένα πεδίο αμέτρητων συσχετίσεων και πιθανοτήτων". Σε αυτό το πλαίσιο σχετικοποίησης του χρόνου, πεδία όπως ο παγανισμός, ο ανιμισμός και τα τελετουργικά προσλαμβάνονται εκ νέου, χωρίς τις αμφιβολίες και τις άμυνες που φέρουμε.
Μία δυστοπική εγκατάσταση από την Meriç Algün σε μορφή tangram με υλικό που σχετίζεται με τις έννοιες της απόστασης, του βάθους και του χρόνου της επιθυμίας, το "δέρμα" της φύσης ως μάρτυρας του χρόνου, μια ομάδα Κοσοβάρων αγροτών που θερίζουν, οι αρχές συλλογισμού του θιβετιανού βουδισμού και το επίμονο ταξίδι του καταξιωμένου καλλιτέχνη Francis Alys στους τυφώνες του Μεξικό, είναι μερικά από τα στιγμιότυπα της πρώτης φουρνιάς έργων, που παρουσιάζονται από 3/2.
Συμμετέχουν οι: Etel Adnan, Meriç Algün, Francis Alÿs με τον Julien Devaux, The Athens Zine Bibliotheque, Sena Başöz, Eric Baudelaire, Ευφροσύνη Δοξιάδη, ΦΡΜΚ, Κωνσταντίνος Γιώτης, Karrabing Film Collective, Lala Meredith-Vula, The Otolith Group, Μαλβίνα Παναγιωτίδη, Corinne Silva, Praneet Soi, Ritu Sarin & Tenzing Sonam, Sasha Streshna.
