Δεν είναι λίγο το να επαναφέρεις στο σήμερα μια ξεχασμένη περιοχή στα πέριξ της Αθήνας, προσκαλώντας τον κόσμο να έρθει να τη γνωρίσει μέσω ενός «γηγενούς» εικαστικού πρότζεκτ, ή έστω να συζητήσει για αυτήν, την ιστορία και την ταυτότητά της. Αυτό είχε πετύχει η Αιμιλία Μπουρίτη με τα «Αγροτικά Αποτυπώματα» στον Ασπρόπυργο (στο πλαίσιο της ενότητας «Αμολή») τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, όταν καλλιτέχνες, αγρότες και το ευρύτερο κοινό συν-δημιούργησαν ένα βιωματικό, συλλογικό, καλλιτεχνικό έργο, μετέχοντας ουσιαστικά σε μία διαδικασία που τους έφερε κοντά με την αγροτική ιστορία του τόπου αλλά και την ίδια τη φύση.
Παρακινούμενη από τις ρίζες της, παιδί αγροτικής οικογένειας και μεγαλωμένη στον Ασπρόπυργο όσο ακόμη η βιομηχανία δεν είχε επικρατήσει στην περιοχή, η εικαστικός προχωράει φέτος στο δεύτερο κύκλο του πρότζεκτ υπό τη φτερούγα του Οργανισμού ΝΕΟΝ («Αμολή ΙΙ», Ιούλιος-Δεκέμβριος 2020), ξεκινώντας με τα «Αγροτικά Αποτυπώματα ΙΙ», ένα διπλό ραντεβού, αφ’ ενός για την αρβανίτικη κουλτούρα στις 17 του μηνός (ημέρα εορτασμού της Αγίας Μαρίνας – σημείο αναφοράς για τον Ασπρόπυργο) και αφ’ ετέρου για την ποντιακή κουλτούρα στις 2 Αυγούστου.
Όσον αφορά τη δράση που προγραμματίζεται αρχές Αυγούστου, πρόκειται να λάβει χώρα γειτονιά του αεροδρομίου, ΕΜΑΚ 1, στην περιοχή της Γκορυτσάς, Ασπροπύργου, και αποτελείται από συμμετοχική δράση, τελετουργική περφόρμανς και κινηματογραφική προβολή. Να σημειωθεί πως το έργο απέκτησε συνολικά νέα οπτική υπό τη σκιά της πανδημίας, συγχρονίζοντας τη συμμετοχική του πρόθεση με τα νέα δεδομένα ώστε να υπάρχει ασφάλεια. Παράλληλα επικοινωνεί θεματικά με τον κορωνοϊό καθώς δημιουργείται μια «γέφυρα μεταξύ των δυναμικών του σήμερα μέσα από την κατάσταση που έχει διαμορφώσει η πανδημία του κορονοϊού, σε σχέση με τις μαρτυρίες των κατοίκων για τις επιδημίες που υπήρξαν στον αγροτικό Ασπρόπυργο στο παρελθόν.
