Τον Ιούνιο του 2018 ξεκίνησε την πορεία του το This is not a feminist project: η ψηφιακή πλατφόρμα που, χρησιμοποιώντας ως τίτλο μια αντίστοιχη άρνηση σαν του Ρενέ Μαγκρίτ, «σχεδιάστηκε για να λειτουργήσει ως βάση για περαιτέρω ανάδειξη γυναικείων διεκδικήσεων», όπως είχαν δηλώσει η Βάσια Ντούλια και η Μάρη Σπανουδάκη στο «α». Αρχειακό υλικό και αναλύσεις για κινήσεις από το 1980 κι έπειτα, καθώς και ταινίες μικρούς μήκους από κινηματογραφίστριες ήταν δυο διακριτές κατηγορίες που φιλοξενούνταν στο εγχείρημά τους, ενώ πρόσφατα προστέθηκε ψηφιακός χάρτης.
«Με την προσθήκη του ψηφιακού χάρτη στην πλατφόρμα του This is not a feminist project επιχειρούμε να ανιχνεύσουμε, να συγκεντρώσουμε και να παρουσιάσουμε γεωγραφικά τον αστερισμό διαφορετικών σύγχρονων ομάδων, πρωτοβουλιών, συλλογικοτήτων, σωματείων με δημόσια δράση πάνω σε έμφυλα θέματα στην Ελλάδα, αξιοποιώντας παράλληλα ποικίλα μέσα», αναφέρουν οι ίδιες στην ιστοσελίδα τους.
Πρόκειται για έναν εν εξελίξει χάρτη, ανοιχτό σε νέες προσθήκες ώστε να δικτυωθούν περισσότερες πρωτοβουλίες. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν δεκαπέντε ομάδες που δραστηριοποιούνται στο πεδίο του φύλου, των έμφυλων στερεοτύπων και της αντίστοιχης βίας ή σεξουαλικότητας, προσφέρουν χώρους συνάντησης και έκφρασης, έχουν καλλιτεχνική ή / και ακτιβιστική δράση. Σε κάθε καταγραφή αναγράφεται έτος ίδρυσης, περιεχόμενο και λοιπές πληροφορίες, ενώ ενδέχεται να συνοδεύεται από βιντεοσυνέντευξη. Ενδεικτικά αναφέρουμε την εκδοτική πρωτοβουλία Queer Ink, το χώρο του beaver και το πρότζεκτ Fluffy.
Επίσης, στα εργαλεία του This is not a feminist project προστέθηκε το Online Gaze: προσπαθώντας να διαμορφωθεί αντίλογος στη μιντιακή κυριαρχία συγκεκριμένων αισθητικών ή συμπεριφορικών προτύπων, η πλατφόρμα συγκεντρώνει βίντεο-πορτρέτα από θυληκότητες κάθε είδους – ποια είναι τελικά τα κριτήρια που υπαγορεύουν αν μια αναπαράσταση θα είναι προκλητική, αντιδραστική ή σοβαρή;
Περισσότερες πληροφορίες στη ψηφιακή πλατφόρμα This is not a feminist project.
