Τις προάλλες, ψάχνοντας μια διεύθυνση στo google maps με κάτι φίλους, υποστήκαμε το κήρυγμα του εικοσάχρονου γιου τους, φοιτητή πληροφορικής, για τον τρόπο με τον οποίο παραχωρούμε τα δεδομένα μας στον ιντερνετικό κολοσσό και τον βοηθάμε να πλουτίζει αλλά και να χειραγωγεί αμφιλεγόμενες διεθνείς πολιτικές. Έσπευσε δε να μας προτείνει εναλλακτικές από ανεξάρτητες πλατφόρμες που χρησιμοποιούν αυτός και οι φίλοι του.
Ο προβληματισμός για το πώς η χρήση των δύο πιο πολύτιμων εταιρειών τεχνολογίας στον κόσμο (google και facebook) επηρεάζει εμάς και τον πλανήτη δεν είναι κάτι καινούργιο, ειδικά μετά το σκάνδαλο της σχέσης τους με την εκλογή Τραμπ ή τις αναλύσεις για τον τρόπο με τον οποίο το youΤube προωθεί αντιδραστικές συμπεριφορές, ταΐζοντάς μας ολοένα και πιο ακραία προϊόντα αναλόγως του γούστου μας. Οι αντιδράσεις όμως φαίνεται ότι δεν περιορίζονται σε posts διαμαρτυρίας ή σε διαδηλώσεις της «ανήσυχης» κοινότητας του βερολινέζικου Κρόιτσμπεργκ ενάντια στην εγκατάσταση των γραφείων της Google, οι οποίες παρεμπιπτόντως πέτυχαν το σκοπό τους.
Αυτοί που πειραματίζονται με το επόμενο βήμα, το πώς δηλαδή μπορείς να αντισταθείς στην πράξη σε εργαλεία που έχουν γίνει αναπόσπαστο μέρος της ζωής σου, δεν είναι λίγοι και προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από τους ίδιους τους techno-freaks. Επιστήμονες της πληροφορικής, πολλοί από τους οποίους απέκτησαν πρώτοι gmail, δημοσιεύουν τώρα σε έγκριτα περιοδικά τη δική τους πρόταση για μια google-free πραγματικότητα, ενώ με ένα πρόχειρο... γκουγκλάρισμα ανακαλύπτεις πολλά μέλη αυτής της ψηφιακής μειονότητας να δίνουν συμβουλές για μία από τις πιο δύσκολες, όπως φαίνεται, θεραπείες αποτοξίνωσης.
Οι καλλιτέχνες, πάλι, απαντούν με το δικό τους τρόπο: η Κινέζα internet artist και συγγραφέας Ying Miao με το έργο της «Backfire your cookie» μας καλεί να μπερδέψουμε τα cookies υιοθετώντας διπολικές online συμπεριφορές, κάνοντας κλικ σε πράγματα που μισούμε ή ανταλλάσσοντας τις συσκευές μας με αυτές των φίλων μας ή ακόμη καλύτερα με των μη φίλων μας!
Μια πολύπλευρη ματιά στο πώς οι καλλιτεχνικές πρακτικές μπορούν να συνεισφέρουν στην εναντίωσή μας στην αντιδραστική κουλτούρα της εποχής, μεγάλο μέρος της οποίας γεννιέται κι εκφράζεται ψηφιακά, αποτελεί η 6η Μπιενάλε της Αθήνας «ΑΝΤΙ», που τελειώνει αυτήν την Κυριακή. «Η συνάντηση με το “ΑΝΤΙ” προϋποθέτει να ταλαντευτείς ανάμεσα στην εξουσία και την εξέγερση και ορισμένες φορές να ζήσεις στα ενδιάμεσά τους», λένε οι επιμελητές Stephanie Hessler, Poka Yio και Κωστής Σταφυλάκης· και στη δυστοπική, μετα-ανθρώπινη συνθήκη που έχουν στήσει σε μια σειρά από κτίρια με άξονα την οδό Σταδίου, περίπου 100 καλλιτέχνες, με τη βοήθεια αλγόριθμων, memes, ψηφιακών και μη «κουστουμιών», προτείνουν διαφορετικές οδούς για να κατανοήσουμε τις σύγχρονες σύνθετες πολιτικές πραγματικότητες και αναμετριούνται για ακόμη μία φορά με τις δυνατότητες αλλά και τα όρια της τέχνης προς αυτήν την κατεύθυνση.
