Το Athens: The Comic Book επιστρέφει με την δεύτερη συλλογή του, για να αφηγηθεί νέες αθηναϊκές ιστορίες. Η επιμελήτρια Μαρία Πετεινάκη και οι κομίστες του βιβλίου μιλούν στο «α» για το νέο τους εγχείρημα. Από τον Άγγελο Κλάδη
 στην παρουσίαση του βιβλίου.jpg)
Αν το καλοσκεφτείς, η πρόσοψη μιας πολυκατοικίας είναι από μόνη της μια τέλεια αναλογία φιλμικού καρέ… Κάθε παράθυρο έχει την δικιά του ιστορία, είναι ο αστικός μικρόκοσμος της διπλανής πόρτας που εκμεταλλεύεται η γραφική νουβέλα για να χτίσει τις αφηγήσεις της. Δώδεκα τέτοιες ιστορίες μας ψιθυρίζει το «Athens: The comic book #2», που επιστρέφει δύο χρόνια μετά από την πρώτη του ανθολογία, με φόντο ξανά τις αθηναϊκές γωνιές του κέντρου. Λίγο πριν η δεύτερη συλλογή ταξιδέψει στα ράφια των βιβλιοπωλείων, οι κομίστες και η συντονίστρια του πρότζεκτ μας μιλούν για τις δικές τους αστικές ιστορίες…

«Αυτό που στην παρούσα φάση έχει περισσότερη σημασία μέσα στην πόλη είναι οι άνθρωποι. Γι’ αυτό και η νέα συλλογή είναι πολύ πιο κοινωνική, εστιάζοντας σε αυτό το κομμάτι με αποκλειστικό ορμητήριο τις γειτονιές της Αθήνας» εξηγεί η Μαρία Πετεινάκη, που είχε την αρχική ιδέα για το βιβλίο κόμικ από το 2014. Πράγματι είναι αξιοπερίεργο -όπως παρατήρησε και ο Αντώνης Νικολόπουλος (Soloup) στην παρουσίαση του βιβλίου (2/6) στο Books PLUS/Art & Coffee (Πανεπιστημίου 37)- το ότι η δεύτερη συλλογή δεν απεικονίζει πουθενά το μνημείο της Ακρόπολης, σαν σημείο αναφοράς της Αθήνας. Και αυτό ακριβώς γιατί δεν δίνεται τόσο βάση στο «πού» αλλά στο «τί» γίνεται μέσα σε αυτήν την σύγχρονη αστική πρωτεύουσα, μέσα στις κοινωνικές συνθήκες δηλαδή που δημιουργεί ο ουρμπανισμός. Μοιάζει ο χώρος να παραμένει κάπως αδρανής, μέχρι να ζωντανέψει μέσα από την ανθρώπινη επικοινωνία, όπως άλλωστε είχε αναλύσει και ο Γκέοργκ Ζίμελ ήδη στις πρώτες μητροπόλεις του 20ού αιώνα, με το έργο του «Η φιλοσοφία του τοπίου».

Η μαγεία της Αθήνας βρίσκεται στα κρυμμένα της μυστικά, για τον κομίστα Γιώργο Τσαρδανίδη (Πάνω από την πηγή). «Εκεί που δεν το περιμένεις συναντάς μερικές από τις πιο εντυπωσιακές ομορφιές της πόλης. Εγκαταλελειμμένα αρχιτεκτονικά κτίρια ενός ένδοξου παρελθόντος που πλέον βρίσκονται σε παρακμή, γίνονται καλλιτεχνικά δημιουργήματα μέσα από μία μικρή παρέμβαση και ξεπετάγονται από το πουθενά.» Η τέχνη έχει αυτήν ακριβώς την δύναμη, να δίνει δηλαδή ζωή σε αντικείμενα και χώρους φωτίζοντας τις πιο γοητευτικές πτυχές τους. Κάτι τέτοιο έκανε εξίσου καίρια και η Κρίστελ Πεντ με την «κάπως συμβολική της ιστορία» -όπως λέει χαρακτηριστικά η ίδια- που έχει για πρωταγωνιστή ένα... κάδο σκουπιδιών (Ονειρεμένη μέρα).

Είτε φανταστικές και φουτουριστικές (Πολιορκία, Θανάσης Πέτρου & Το τελευταίο δέντρο, Νίκος Παπαμιχαήλ) είτε πραγματικές και ρεαλιστικές (Πορτάσεις, Κατερίνα Σταμάτη & Τζατζίκι και μπούκοβο, Τέλη Σώλου), όλες οι ιστορίες έχουν την δική τους ματιά πάνω στην πόλη. «Είναι καλλιτεχνικές ερμηνείες του συλλογικού τραύματος» όπως θεωρεί η Εύη Σαμπανίκου, που προλογίζει την έκδοση. Άλλοτε παρεμβαίνουν κάπως αφαιρετικά (Στιγμιότυπα, Μανόλο) άλλοτε κάνουν καυστικά πολιτικά σχόλια (Wild Drawing) ή ανοίγουν έντονους κοινωνικούς προβληματισμούς (Άστεγος, Μαλκ & Ερείπια, Ευάγγελος Ανδρουτσόπουλος) ενώ άλλες φορές ξεψαχνίζουν τις ανθρώπινες σχέσεις (Βαλς, Αλεξία Λουγιάκη). Περισσότερο απ’ όλα όμως είναι ιστορικές μαρτυρίες της πόλης μας, που έρχονται όλες -η κάθε μία με τον δικό της τρόπο- και κυκλώνουν την μία και μοναδική πρόταση, που συνοψίζεται στην φράση της κομίστριας Κατερίνας Σταμάτη: «Παιδιά, αυτό είναι η πόλη μας. Έχει και τα άσχημα στοιχεία της, έχει και τα ωραία της. Ε, ας την ζήσουμε!».
Athens the comic book #2 from Alternative Tours of Athens on Vimeo.