Αρκετά καλή περίπτωση εξελιγμένου μεζεδοπωλείου στην Πλατεία Αγίου Δημητρίου της Κηφισιάς, με μεζεδάκια, σχάρα, χρηστικά καλούδια στο ράφι, σύγχρονο ντιζάιν και σπαρμένη ζεστασιά.
Νοέμβρης μήνας, βράδυ, Κηφισιά, που πάντα είναι πάντα πιο δροσερή από το κέντρο ή τα νότια, θεωρητικά θα περίμενες κάτι σε τζάκι, αλλά με ένα μικρό θερμαντικό boost (εξωτερικές σόμπες) οι περισσότερες από τις νεαροπαρέες που πέτυχα στη «Σκάντζα» κάθονταν στα τραπέζια κάτω από τις μουριές. Σφηνωμένο μέσα μας το «έξω» στην Ελλάδα, και στο σημείο που διάλεξαν ο Χρήστος Κύρτσος και οι συνεργάτες του για να φτιάξουν τη «Σκάντζα» –στο χώρο όπου βρίσκαμε τη «Χριστίνα»– το έξω είναι έξτρα αβαντάζ. Ακόμη κι αν είσαι πιο «κλειστός» τύπος και το βλέπεις από το τζάμι της μακρόστενης σάλας αυτού του πολύ όμορφου και πολύ καινούργιου ρακάδικου/μεζεδοπωλείου.
Το οποίο παρεμπιπτόντως δεν μοιάζει καθόλου με μεζεδοπωλείο. Με λιτές, ντιζαϊνάτες γραμμές στην επίπλωση, συμμετρικά φωτεινά ξύλινα επίπεδα, σε μια σύνθεση από λευκούς κύκλους στο ταβάνι και μερικούς καλόγουστους πίνακες, η αύρα του παραπέμπει σε ένα σύγχρονο, χαλαρό ρεστοράν με μια ιδέα από ντελικατέσεν: στα ράφια φιγουράρουν διάφορα ελληνικά προϊόντα μικρών παραγωγών τα οποία μπορείς να αγοράσεις για το σπίτι, επιλογή της Κωνσταντίνας Αθανασίου (του Ι Cook Greek), η οποία βρίσκεται πίσω από το γευστικό στιλ της «Σκάντζας». Βάλε και την ανοιχτή κουζίνα με τις κλασικές αρμαθιές από σκόρδα, πιπερίτσες και δεματάκια κανέλας και το αποτέλεσμα είναι φιλόξενο και cool. Η βασισμένη στην κουλτούρα του μεζέ κουζίνα ποντάρει στο δίδυμο απλότητα-οικειότητα – και ήδη από το κέρασμα, που στην περίπτωσή μας ήταν πατέ ελιάς κι ένας πολύ νόστιμος πουρές φασολιού με κρεμμυδάκι μαζί με ένα καλαθάκι με ψωμάκια και κριτσινάκια ντομάτας, αφήνει θετική πρώτη εντύπωση. Ούζα, τσίπουρα, ρακές, αρκετές ελληνικές μπίρες και καμιά δεκαπενταριά ετικέτες κρασιού την πλαισιώνουν μια χαρά.
Το αρκετά καβουρδισμένο κουκουνάρι δίνει ευχάριστους ξηροκαρπάτους τόνους στη σαλάτα με αβοκάντο, ρόδι, πράσινο μήλο και γκρέιπφρουτ, η οποία –πολύχρωμη, δροσερή και καλο-ανακατεμένη– μου άρεσε πολύ. Περνώντας στους μεζέδες, η θεσσαλική μαμαλίγκα, μια «γυμνή» πίτα χωρίς φύλλο, φτιαγμένη με κολοκύθα και φέτα, ήταν καλή. τα κεφτεδάκια με ούζο και δυόσμο όμως όχι και τόσο: μυρωδάτος μεν ο κιμάς, αλλά μέτρια η εκτέλεση (αλεύρωμα και τηγάνι), υπαίτια για μια σκληρή κρούστα που δεν σε άφηνε να τους χαρείς. Τα γεμιστά κολοκύθια με ρύζι και κιμά που πετύχαμε ως μαγειρευτό ημέρας έβγαζαν αρκούντως σπιτική αίσθηση, αλλά θα κέρδιζαν πόντους με λίγο πιο ραφινάτη σάλτσα αβγολέμονου.
Μια που όλες οι άλλες επιλογές σε κυρίως πιάτο περνούσαν από τη σχάρα, προτιμήσαμε την ποικιλία ψητών. Η πανσέτα, το κοτόπουλο, ένα καλοδιαλεγμένο λουκάνικο, μπιφτέκι εις διπλούν, γαλοπούλας και μοσχαρίσιο, ήταν ζουμερά και νόστιμα – και οι συνοδευτικές τηγανητές πατάτες ωραίες. Όσο για τα επιδόρπια το εκμέκ, κανονικά σερβίρεται με βουβαλίσια κρέμα, αλλά –αφού περίμεναν παραλαβή από τον Χατζή– ήρθε με ένα μαστιχωτό ντοντουρμά που του ταίριαζε γάντι. η πολύ επιτυχημένη σε γεύση και υφή κρέμα λεμονιού, με ξύσμα λεμονιού για έξτρα σπιρτάδα, μου άρεσε εξίσου, ίσως και λίγο παραπάνω.
Η επίσκεψη της κριτικού στο εστιατόριο έγινε στις 29/10.
ΣΚΑΝΤΖΑ Αγίου Δημητρίου 17, Κηφισιά, 2106231522.
Ωράριο λειτουργίας: Και μεσημέρι. Κλειστά Δευτ. Τιμή: € 17-22 (το άτομο χωρίς ποτά και κουβέρ).
Πρόσβαση ΑμεΑ: Όχι. Πάρκινγκ: Στους γύρω δρόμους.
