Σας περιμένουμε στην Αθήνα για την πρώτη σας συναυλία εδώ, στο πλαίσιο των Φ hill Sessions (Παρασκευή 25/9, θέατρο "Δόρα Στράτου"). Έχετε επισκεφθεί ξανά την Ελλάδα, ίσως ως τουρίστες;
Προσωπικά, ναι, έχω ξανάρθει στην πανέμορφη Ελλάδα. Κάποτε που αναζητούσα λίγη ησυχία ανακάλυψα ένα υπέροχο νησί, την Κρήτη, με μοναδικούς ανθρώπους. Την ερωτεύτηκα, γιατί ένιωσα σαν να είχα επιστρέψει στην πατρίδα μου, την Παλαιστίνη. Μάλιστα, ανακάλυψα ότι ακόμη και τα φυτά και τα δέντρα είναι ίδια. Μακάρι να μπορούσα να είμαι δέντρο.
Υπάρχει μια μακρά οικογενειακή παράδοση των Joubran στο ούτι, αφού οι πρόγονοί σας ήταν δεξιοτέχνες μουσικοί, αλλά και κατασκευαστές του οργάνου. Είναι δώρο για σας αυτή η κληρονομιά; Ή γίνεται και βάρος, κάποιες φορές;
Η διαδρομή ξεκίνησε το 1895, με τον Dib Joubran. Ακολούθησε η δεύτερη γενιά κι έπειτα ο πατέρας μας συνέχισε την παράδοση, ως εκπρόσωπος της τρίτης γενιάς. Εμείς, οι Trio Joubran, θεωρούμαστε η τέταρτη. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται απλώς για ένα δώρο· πλέον, έχει γίνει καθήκον μας να μεταφέρουμε το μήνυμα και να προχωρήσουμε ακόμη παραπέρα. Έτσι, όσο μεγαλύτερη επιτυχία γνωρίζουμε, τόσο μεγαλώνει και η ευθύνη μας.
Αρκετοί γνώρισαν το τρίο μέσα από τη συνεργασία σας με τους Coldplay, το 2019. Άλλαξε το "Arabesque" το κοινό σας με τρόπους που δεν περιμένατε;
Ήταν τιμή μας να συνεργαστούμε με τους Coldplay, όπως και με άλλα μεγάλα ονόματα. Όταν συνεργαζόμαστε με άλλους καλλιτέχνες, δεν το κάνουμε για ν' αλλάξουμε το ποιοι είμαστε, μα για να παρουσιάσουμε αυτό που είμαστε. Δίνεται μια ευκαιρία να μας γνωρίσει ένα διαφορετικό κοινό. Και, ναι, μπορούμε να πούμε ότι, χάρη στο "Arabesque", άρχισαν να παρακολουθούν τη μουσική μας διαδρομή νέοι ακροατές, ανακαλύπτοντας ότι το ούτι είναι ένα κομβικό όργανο, που έχει εμπνεύσει πολλούς πολιτισμούς.
Στους δίσκους σας συνδυάζετε παρελθοντικά και μοντέρνα στοιχεία της αραβικής μουσικής. Στη δική σας αντίληψη, πού βρίσκεται το όριο ανάμεσα στο παραδοσιακό και στο σύγχρονο;
Δεν είμαι σίγουρος τι ακριβώς εννοείτε όταν μιλάτε για παραδοσιακό και σύγχρονο... Η παραδοσιακή μουσική υπήρξε κάποτε σύγχρονη, ενώ ό,τι σήμερα αποκαλούμε "καλή σύγχρονη μουσική" μπορεί στο μέλλον να θεωρείται παραδοσιακή. Γι' αυτό θα έλεγα ότι η μουσική μας αντλεί έμπνευση από το όμορφο παρελθόν, όσο εμείς δημιουργούμε το παρόν και το μέλλον.
Τρία αδέλφια με τα ίδια επίσημα ρούχα (αλλά χωρίς γραβάτες!), να περπατούν ξυπόλυτα στην παραλία. Το εξώφυλλο του Majâz (2007) απείχε πολύ από τις Δυτικές τάσεις του μάρκετινγκ εκείνης της εποχής. Χρειάστηκε ποτέ να αντισταθείτε σε προσδοκίες για φολκλορισμό και εξωτισμό;
Σε κάθε δουλειά φροντίζουμε να παραμένουμε ο εαυτός μας –και νομίζω ότι αυτό αποτελεί μέρος της επιτυχίας μας. Νιώθουμε καθημερινά την εξωτερική πίεση που ασκείται στην ταυτότητά μας, όμως παραμένουμε δυνατοί και κρατάμε τις ρίζες μας βαθιά. Θέλουμε απλώς να εκφράσουμε ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε και πώς φαίνεται (ή πώς ακούγεται) ο πολιτισμός μας.
Φαντάζομαι ότι, όταν τρία αδέλφια δουλεύουν μαζί, τα πράγματα δεν είναι πάντα ρόδινα. Τι συμβαίνει όταν διαφωνείτε;
Φυσικά. Το "πάντα ρόδινα" δεν υπάρχει, όμως κοινό μας έδαφος είναι η αγάπη και ο σεβασμός. Όταν διαφωνούμε, λοιπόν, βάζουμε τα πράγματα στη ζυγαριά, αφού προτεραιότητα έχει πάντα ο τελικός στόχος. Βρισκόμαστε εδώ για να υπηρετούμε τον λαό μας και να μεταφέρουμε ένα μήνυμα, όχι για τους προσωπικούς μας εγωισμούς. Άλλωστε το όνομα των Trio Joubran έχει γίνει μεγαλύτερο από οποιοδήποτε μεμονωμένο μέλος του σχήματος.
Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια στη Ναζαρέτ, σε σχέση με τη μουσική; Τραγουδούσατε μαζί με τους γονείς σας; Σας επηρέασαν οι καλλιτέχνες που άκουγαν εκείνοι;
Η μουσική ήταν αδιάκοπα παρούσα στο σπίτι μας. Θυμάμαι, μάλιστα, πόσο μας άρεσε να πηγαίνουμε στην ελληνική εκκλησία για ν' ακούμε τις βυζαντινές μελωδίες. Τις ένιωθα πολύ κοντά στον δικό μας πολιτισμό και ανακάλυπτα πολλά κοινά σημεία.
Παρότι η τέχνη και η ταυτότητά σας διαφοροποιούνται, είναι αναπόφευκτο να κουβαλάτε μαζί σας την Παλαιστίνη: είναι η πηγή του πολιτισμού σας. Τι αντίκτυπο έχει η σημερινή κατάσταση στη ζωή και στη σκέψη σας;
Η μουσική ήταν πάντοτε συνδεδεμένη με την ταυτότητά μας. Ο Bassem Joubran, εκπρόσωπος της δεύτερης γενιάς, κατασκεύαζε μουσικά όργανα και συνέθετε μουσική για να χρησιμοποιείται στις διαδηλώσεις ενάντια στους ξένους κατακτητές. Λαχταράμε ν' ανασάνουμε πιο ελεύθερα και να έχουμε τη δυνατότητα να συνθέσουμε μια μελωδία εμπνευσμένη από ένα ευτυχισμένο παιδί. Όμως αυτό δεν πρόκειται να συμβεί όσο η πατρίδα μας, η Παλαιστίνη, βρίσκεται υπό κατοχή.
Διαβάστε Επίσης
