Η αντίστροφη μέτρηση για τη μεγάλη νύχτα του Σαββάτου (26/09) έχει ήδη ξεκινήσει. Η Άννα Βίσση ετοιμάζεται να γράψει ένα ακόμα χρυσό κεφάλαιο στην καριέρα της, μετατρέποντας το Ολυμπιακό Στάδιο σε ένα τεράστιο party για δεκάδες χιλιάδες fannatics.
Με τη φόρα των τριών θριαμβευτικών, διαδοχικών sold-out στο Καλλιμάρμαρο και με ανανεωμένο αέρα στη δισκογραφική της στέγη, η Απόλυτη επιστρέφει στη σκηνή για μια υπερπαραγωγή που έχει ήδη καταγραφεί ως το πιο πολυσυζητημένο live της χρονιάς — και μία από τις μεγαλύτερες συναυλίες που έχει στήσει ποτέ Έλληνας καλλιτέχνης.
Η ζήτηση των εισιτηρίων από την πρώτη κιόλας ημέρα της προπώλησης ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, με τις ψηφιακές ουρές να σχηματίζονται μέσα σε λίγα λεπτά και τις θέσεις να εξαφανίζονται σε χρόνους-ρεκόρ.
Πρόκειται για μια εντυπωσιακή υπερπαραγωγή, με το κόστος της να εκτιμάται ότι αγγίζει τα 5 εκατομμύρια ευρώ, υπό τη διοργάνωση της D & A Productions και της Galaxias Live Productions. Στο κέντρο του σταδίου στήνεται μια ειδικά σχεδιασμένη, εκτεταμένη σκηνή που εξασφαλίζει οπτική επαφή από κάθε διάζωμα, ενώ το πρόγραμμα αναμένεται να ξεπεράσει τις τρεις ώρες, συνδυάζοντας τις διαχρονικές της επιτυχίες με νέο υλικό.
Σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα, οι πόρτες ανοίγουν για το κοινό στις 16:00, το pre-show ξεκινά στις 20:00, ενώ η μεγάλη έναρξη έχει οριστεί για τις 21:00. Τη συναυλία θα ανοίξει ο πασίγνωστος DJ Argy, με πιστούς φανς ανά τον κόσμο, σε ένα αναμφίβολα απρόσμενο μουσικό crossover που ήδη συζητιέται πολύ.
Διανύοντας μια περίοδο δημιουργικής ανανέωσης, η καλλιτέχνιδα ολοκλήρωσε έναν ιστορικό κύκλο δέκα ετών στο Hotel Ερμού, ενώ παράλληλα προετοιμάζεται για το επόμενο βήμα της στο ανακαινισμένο Αθηνών Αρένα.
Λίγο πριν από το μεγάλο ραντεβού του Σαββάτου, επιστρέφουμε σε παλαιότερες συνεντεύξεις της στο "α" και σε εκείνες τις ατάκες που φωτίζουν διαφορετικές πλευρές της προσωπικότητας και της πορείας της:
Για το σύνθημα "Ό,τι έχω ζήσει, το 'χει πει η Βίσση":
"Πόσο μου αρέσει αυτή η φράση! Την οφείλω στα τραγούδια του Νίκου Καρβέλα, τα οποία ήταν αυτοβιογραφικά, είτε προσωπικά του, είτε σχετικά με μένα. Όχι μόνο πράγματα που είχαμε ζήσει, αλλά και πράγματα που θα θέλαμε να έχουμε ζήσει".
Για τον όρο "σταρ":
"Έβλεπα πρόσφατα μια ταινία με τη Λορίν Μπακόλ και σκέφτηκα "τι σταρ αυτή η γυναίκα". Δεν μπορώ να προσδιορίσω γιατί. Να είναι λοιπόν αυτό το γοητευτικό, ελκυστικό μυστήριο; Δεν ξέρω".
Για την οικογένειά της
"Ευτυχώς η μάνα μου, η οποία ήταν πάντα ψωνισμένη με τη μουσική –κι ακόμα είναι– πίστευε πολύ σε αυτό που είχα ως ταλέντο. Κάπως, λοιπόν, δημιούργησε όλη την ευκαιρία και κατάφερε και το 'κανε. Κι έπεισε και τον πατέρα μου. Ο οποίος, με τη σειρά του, δεν ήταν κανάς βαρύς, κομπλεξικός άντρας. Οπωσδήποτε, όμως, μιλάμε για δύο ανθρώπους του νησιού, χωρίς κάποια ιδιαίτερη μόρφωση. Θα μπορούσαν δηλαδή και να πουν όχι, τι τραγουδίστρια, εδώ θα κάτσουμε, που τα έχουμε κι όλα φτιαγμένα. Έτσι, όμως, μπόρεσα και ξεκίνησα το ταξίδι μου".
Για το αν θα εμπλεκόταν με την πολιτική
"Όταν μου έγινε πρόταση να κατέβω για Ευρωβουλευτής ομολογώ ότι φλέρταρα για λίγο με την ιδέα της πολιτικής, έκανα δηλαδή και μια-δυο συναντήσεις. Σκέφτηκα, όμως, ότι έπρεπε να αφήσω αυτή τη μαγεία την οποία ζω, για να βρίσκομαι κλεισμένη σε γραφεία, γεμάτα με ανθρώπους γραβατωμένους, να συζητάω για τι ακριβώς; Άλλωστε δεν το παίζω ιστορικά καταρτισμένη. Μουσικός είμαι, άσχετα αν με ενδιαφέρει να μαθαίνω για το πού ζούμε και το πού βρισκόμαστε. Δεν θα πολεμούσα ποτέ με πάθος για την πολιτική. Γιατί να γίνεις πολιτικός, εάν δεν έχεις κάτι να προσφέρεις; Για τους τίτλους; Εγώ δεν έχω ήδη τον καλύτερο, της "Απόλυτης";"
Για τον Leonard Cohen: "Το soundtrack της ζωής μου είναι ο Leonard Cohen, κυρίως για τα λόγια του. Ευτύχησα να τον γνωρίσω και προσωπικά. Και σχεδόν τον ερωτεύτηκα –κι ας ήταν πια στα 80 του. Για το μυαλό του, το μυαλό του ήταν τέχνη".
Για το "Δώδεκα": "Είναι ο εθνικός ύμνος της Άννας Βίσση".
Για τον Νίκο Καρβέλα: "Ευτυχώς για μένα, έβλεπε πολύ μπροστά. Είχα βέβαια κι εγώ τη θέληση να τον ακούσω, παρά τις όποιες, πρόσκαιρες διαφωνίες μας".
Για τον γάμο:
"Αυτό που προξενεί κακό στους ανθρώπους είναι ο γάμος, όταν λαμβάνει τη μορφή μιας σχέσης συνεχούς, αποκλειστικής, επί 24ωρης βάσης, στην οποία κάνετε τα πάντα μαζί. Κάτι τέτοιο φέρνει φθορά. Κι από τη βαρεμάρα καταλήγεις μετά να σιχαίνεσαι και να σκοτώνεσαι ή να φτάνεις ακόμα και στην εκδίκηση. Θέλεις το χειρότερο για τον άλλον".
Για την κοινή γνώμη:
"Με βρίζανε για τον στίχο "Δεν τραβάω κανένα ζόρι/Αν η πρώτη σου αγάπη ήταν αγόρι". Γιατί, δεν είναι κάτι που έχει συμβεί και συμβαίνει; Εδώ, βέβαια, το πρόβλημα οφείλεται στον κοινωνικό ρατσισμό, που πλέον έχει πολλές όψεις –μπορεί, π.χ., να αφορά και το πώς συμπεριφερόμαστε στα ζώα, ως κοινωνία. Υπάρχει ομοφοβία, όσο ΟΚ κι αν το παίζουν πολλοί. Λένε ότι είναι ΟΚ, δηλαδή, αλλά, μόλις συμβεί κάτι, βλέπεις ότι δεν αποδεικνύεται από τις πράξεις τους".
Για το μέλλον:
"Ελπίζω, μόνο, να μη χαθεί η φωνή απότομα. Γιατί με τη φθορά ζεις και σιγά-σιγά τη συνηθίζεις. Και η δική μου φωνή έχει φθαρεί, φυσικά, μετά από τόσα χρόνια. Όμως δεν έχει αλλοιωθεί. Και τη φροντίζω, για να βρίσκεται σε όσο καλύτερη κατάσταση γίνεται. Ώστε και να παραμένω αναγνωρίσιμη και να εξακολουθώ να τραγουδάω σε τόνους που ακόμα λάμπουν".
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη εφ' όλης της ύλης που παραχώρησε η Άννα Βίσση στον Χάρη Συμβουλίδη με αφορμή τα 50 χρόνια καριέρας της: ΕΔΏ
Διαβάστε Επίσης
