Δεν είναι πολλά τα αθηναϊκά μπαρ που καταφέρνουν να απεικονίσουν -πολύ περισσότερο να αποδώσουν- την ιταλιάνικη αλεγρία και τη γενικότερη στάση ζωής και απόλαυσης της γείτονος χώρας, με τον τρόπο που το κάνει το "Felicita". Όταν οι Κωνσταντίνος Μπόλας και Αλέξανδρος Καμπέρης το σχεδίαζαν και το πραγματοποιούσαν, περίπου 1,5 χρόνο πριν, φαντάζομαι πως κάτι τέτοιο είχαν στο μυαλό τους. Αλλά είναι όμορφος και οργανικά άνετος ο τρόπος που το πέτυχαν.
Πλέον, το δημοφιλές σποτ στο Ρουφ πατά στιβαρά και στις δύο πλευρές των όρων του aperitivo bar αλλά δεν περιορίζεται αποκλειστικά εκεί, ανοίγοντας περαιτέρω τη βεντάλια των γευστικών του παροχών. Εδώ και λίγες εβδομάδες έχει ανανεώσει τα μενού του, τικάροντας το κουτάκι του fine tuning. Ψέματα, του αισθητού upgrade, καλύτερα.
Ξεκινώντας από το πεδίο των ποτών, ο Μάριος Ηλιόπουλος, ένας από τους πιο ιδιαίτερους εντός της μπάρας δημιουργούς στην πόλη, έχει δώσει το κάτι παραπάνω στα ούτως ή άλλως καλοφτιαγμένα και πριν cocktails, με μπόλικο μαγείρεμα και ενδιαφέροντα twists. Γενικότερα, αρκεί να ρίξεις μία ματιά στην κάβα για να πάρεις μία πρώτη γεύση για το τι παίζει στο ευ πίνειν πεδίο εδώ, με προσεκτικά διαλεγμένα bitter, amaro και aperitivo να φιγουράρουν.
Η κάρτα είναι πληθωρική και -όπως και σε οτιδήποτε άλλο συμβαίνει στη ζωή- κάνει έναν κύκλο, η νοητή καμπυλωτή γραμμή του οποίου περνά από τις κατηγορίες των non-alcoholic cocktails, των aperitivi, των Negroni & Americano, των Martini και των G&T Bubbles, συν ασφαλώς τα κλασικά που δε θα μπορούσαν να απουσιάζουν.
Τα ποτά δίχως αλκοόλ είναι όντως τέτοια (και όχι κάτι που θυμίζει για παράδειγμα λεμονάδα), με τη no-volume γεύση των actual spirits να επιτυγχάνεται απόλυτα - τόσο, που ίσως σου γεννηθούν αμφιβολίες για το αν όντως πίνεις ποτά δίχως αλκοολικούς βαθμούς. Ήταν ένα ωραίο στοίχημα που είχαν βάλει οι άνθρωποι του "Felicita" και το πέτυχαν απόλυτα - δεν είναι το μόνο.
Το πεδίο των aperitivi είναι (προφανώς) πλούσιο με signatures που συστήνονται έχοντας... sprezzaturάτο αέρα και μπλεντάροντας ιταλικά φαβορί με ελληνικά στοιχεία. Προσθέτεις, την ορθή επιλογή από σόδες και λοιπά ‘δομικά’ στοιχεία και αντιλαμβάνεσαι από τις πρώτες γουλιές απόλυτα τον σκοπό των -πριν το φαγητό- ποτών.
Έπειτα, το τερέν των Negroni και των Americano, με 16 άριστα δουλεμένες προτάσεις στο ίδιο στυλ με τα προαναφερθέντα, κάθε μία από τις οποίες έχει κάτι να πει, με το δικό της τρόπο. Ειδικά οι εκδοχές των Milano Torino (Mi-To) και των Negroni είναι από μόνες τους λόγοι για να έρχεται κανείς εδώ ξανά και ξανά.
Στα του φαγητού, είναι ο σεφ Νίκος Ντιναπόγιας (που ίσως γνωρίζεις από αξιόλογες δουλειές σαν εκείνες σε "Materia Prima" και "Black Duck") αυτός που μεριμνά, με ένα μενού πιο "μαγειρικό" και πιάτα με καλή πρώτη ύλη και zero food waste κατεύθυνση, ιδανικά για να μοιραστούν στη μέση. Πρωταγωνιστούν σόλο, συνυπάρχουν αρμονικά και με οποιοδήποτε ποτέ και κρασί.
Δοκιμάζεις χωρίς φόβο και πάθος τις έξοχες κροκέτες χοιρινής πανσέτας με σάλτσα τονάτο, το μερακλίδικο ταρτάρ με παστό κρόκο αυγού και βινεγκρέτ Bloody Mary και τα χειροποίητα νιόκι με κρέμα πεκορίνο ρομάνο και ρικότα. Κορύφωση με φιλέτο τόνου με σάλτσα καραμέλας και σπιτική μαγιονέζα, γλυκό σβήσιμο με σένιο βάσκικο cheesecake με κομποτέ μύρτιλο.
Σε περίπτωση που είχες άγχος, τέλος, σε πληροφορούμε πως τα εθιστικά τσικέτι έχουν παραμείνει στη θέση τους, σαν πιστός συνοδοιπόρος ποτού και κρασιού.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.
