Μέσα στους λίγους μήνες λειτουργίας του «Β/2», οι άνθρωποί του έχουν κάνει τη δική τους πρόταση στο fine drinking (ρίξε μια ματιά στις φιάλες των spirits που είναι επιλεγμένες με φροντίδα μία προς μία) αλλά και στη μουσική επένδυση η οποία αξίζει να το συνοδεύει. Εδώ και μερικές εβδομάδες, προτείνουν επίσης ένα σαββατιάτικο brunch με ιδιαιτερότητες: πρώτη ιδιαιτερότητα, η αλλαγή των πιάτων κάθε εβδομάδα, όχι ως τρικ για να σε ξαναφέρουν (το δρόμο και τους λόγους τους ξέρεις ήδη) αλλά γιατί η λογική τους λέει να σου μαγειρεύουν σαν να ανήκεις στη μεγάλη τους παρέα, και, δεύτερη, η χρήση υλικών σχεδόν αποκλειστικά προμηθευμένα από τη γύρω εμπορική περιοχή.
Το Σάββατο που δοκιμάσαμε το brunch... ή, μάλλον, πριν ξεκινήσουμε να το δοκιμάζουμε, έκανε την εμφάνισή του στην μπάρα το γλυκό στο οποίο θα καταλήγαμε, δηλαδή ένα λαχταριστό κέικ με φιστικοβούτυρο και σοκολάτα, που όλοι έσπευσαν να φωτογραφίσουν. Μέχρι να βουτήξουμε το κουτάλι σ’ αυτή την αμαρτωλή λιχουδιά, δοκιμάσαμε από τα χέρια του Γιώργου Κασβίκη, ο οποίος λατρεύει τα εποχιακά και ντόπια υλικά, μια σαλάτα εσπεριδοειδών με κόκκινα και κίτρινα παντζάρια που βουτήξαμε στην κρέμα κατσικίσιου τυριού, μια σούπα βελουτέ με καρότο και σελινόριζα που τσίμπαγε αρώματα από τραγανές νιφάδες πράσου, κρουτόν από χαρουπόψωμο και λάδι μυρωδικών, καθώς και μια μπρουσκέτα αλά μπολονέζ με αυγό ποσέ, πασπαλισμένη με πικάντικο αρσενικό Νάξου και ιδανική για να αντιμετωπίσεις το hangover της προηγούμενης βραδιάς – όλα σερβιρισμένα σε βαθιά πιάτα ζωγραφισμένα στο χέρι.
Το πλούσιο στην υφή κέικ, που φυσικά το προτείναμε σε φίλους που έφταναν εκείνη την ώρα, ήταν το επιστέγασμα μιας ευχάριστης σαββατιάτικης ανάπαυλας, στα όρια της κίνησης του εμπορικού τριγώνου η οποία έσβηνε υπό τους ήχους των Jazzanova.
