Δευτέρα μεσημέρι, στο ταξί πηγαίνοντας για το «Theory», ο Λευτέρης Γεωργόπουλος μου στέλνει μήνυμα: «Πού είσαι; Έχουμε ξεκινήσει να τρώμε!» Του απαντάω πως δεν αργώ και να μην τολμήσουν να βγάλουν προτού φτάσω το σάντουιτς με τον φρέσκο τόνο, που το έχω δει σε φωτογραφία και το έχω λιγουρευτεί. Φτάνοντας, βρίσκω σε ένα από τα υπερυψωμένα μοναστηριακά τραπέζια της αυλής σχεδόν όλο το team του μαγαζιού να κάνει ένα τελικό tasting του μενού (το οποίο σερβίρεται από σήμερα Τετάρτη). Εκεί, πάνω από τις τελευταίες μπουκιές της μπρουσκέτας με γκοργκοντζόλα, αχλάδι και καρύδια κι εκείνης με κρέμα λιαστής ντομάτας, κόπα και μοτσαρέλα, βρίσκω τον Λευτέρη, τον Θάνο Τσουνάκα, τη Λορέτα Τόσκα (με την οποία αργότερα θα τα πούμε για την προετοιμασία της για τον ημιτελικό του Bacardi Legacy όπου θα διαγωνιστεί με άλλους εννιά συναδέλφους της) και τους σερβιτόρους του μαγαζιού.
Στο τραπέζι καταφτάνει μια ελληνική σαλάτα με αρωματικά ντοματίνια, ντακάκια από χαρούπι, πιπεριά Φλωρίνης και ξύγαλο. Παρατηρώ πως έχουν αλλάξει τα πιάτα: πάνε οι μαύρες flat πιατέλες από σχιστόλιθο, που έχουν αντικατασταθεί από πορσελάνινα πιάτα με vintage μοτίβα, τα οποία μοιάζουν με εκείνα παλιών εμαγιέ σκευών. Αυτή η λεπτομέρεια, που ανανεώνει κατά τι την παρουσίαση του φαγητού σε σκεύη πιο ταιριαστά με τον περιβάλλοντα χώρο, είναι που δείχνει ότι οι άνθρωποι του «Theory» είναι διαρκώς σε εγρήγορση για να βελτιώνουν το προϊόν τους. Το μαγαζί έχει όλες τις ώρες ασταμάτητη ροή – κι εκείνο το μεσημέρι της Δευτέρας γεμάτο ήταν. Θα μπορούσαν, λοιπόν, να επαναπαυτούν σ’ αυτή την επιτυχία. Να μην αλλάξουν πιάτα, να μην παραγγείλουν tailor made ψωμιά για τις μπρουσκέτες και το club sandwich (σε δύο εκδοχές, με σολομό ή μαριναρισμένο κοτόπουλο και καπνιστό τυρί) , να μη φτιάξουν ένα καινούργιο μενού με τον Βασίλη Γεωγλερή (του «Warehouse»). Το κάνουν, όμως, για να αναβαθμίσουν το προϊόν τους (πρέπει άλλωστε να συμπληρώσει την εικόνα μιας μπάρας με πολύ υψηλό επίπεδο), έχοντας πάντα κατά νου να ικανοποιούν τις popular απαιτήσεις του κόσμου τους.
Τα πιάτα συνεχίζουν να φτάνουν στο τραπέζι και ο Λευτέρης, ως… προσωπικός μου φωτογράφος (το έχει το μικρόβιο όπως γνωρίζουν όσοι τον ακολουθούν στα social media) τα αλφαδιάζει στο τραπέζι, διορθώνει ατέλειες, τα απαθανατίζει και με βομβαρδίζει με φωτογραφίες στο Whatsapp. Ταυτόχρονα, συμβουλεύει τους σερβιτόρους πώς να υποστηρίζουν τα νέα πιάτα, ακούει προσεκτικά τις παρατηρήσεις τους και τις μεταφέρει στον Βασίλη ώστε να γίνουν μερικές τελευταίες διορθώσεις.
Τις εντυπώσεις πάντως κλέβουν η σαλάτα με ρόκα, ψητό χαλούμι, κροκάν και μαριναρισμένο κοτόπουλο (το οποίο χρησιμοποιείται στο club sandwich και σε μια χορταστική τορτίγια με λιωμένα τυριά και μους αβοκάντο), η κυκλαδίτικη φρουτάλια με λαχανικά που μοσχομυρίζει (στον κατάλογο ως «ομελέτα φούρνου») το πλουσιοπάροχο πιάτο με τα scrambled eggs, κύβους φοκάτσια, προσούτο και μασκαρπόνε (ό,τι καλύτερο για πρωινό και brunch, που συνιστώ να το ανακατέψετε καλά ώστε το μασκαρπόνε να κάνει ηπιότερη την αλμύρα των υπόλοιπων υλικών) και, φυσικά, το open sandwich με φρέσκο τόνο πάνω σε φοκάτσια δημητριακών, η οποία έχει νοτιστεί από μασκαρπόνε (ή ρικότα) – με τον Γιώργο Καίσαρη συμφωνούμε πως είναι το αγαπημένο μας πιάτο και ζητάμε να πάρουμε από μια μερίδα για το σπίτι! Σε πληθωρική λογική έρχονται και τα γλυκά: ένα σουφλέ, ένα μιλφέιγ με σάλτσα και κομματάκια από κόκκινα φρούτα, και το «γαλλικό» πρωινό (μην ανησυχείτε, παραμένει στον κατάλογο όπως και το «αμερικάνικο») μέσα σε μια… τροχήλατη ξύλινη κατασκευή!
Δείτε φωτογραφίες των πιάτων του καινούργιου καταλόγου φαγητού του «Theory» (το credit πάει, όπως είπαμε, στον Λευτέρη):
