Με πονηρό κλείσιμο του ματιού μοιάζει το ότι στην είσοδο της στοάς στον πεζόδρομο της Θησέως υπάρχει το γνωστό και μη εξαιρετέο «Drunk Sinatra» ενώ στο βάθος της ένα καινούργιο bar βαφτίστηκε με το όνομα «Rehab»! Δεν είμαι σίγουρος όμως αν οι ιδιοκτήτες είχαν στο μυαλό τους ένα τέτοιο παιχνίδι με τα ονόματα … Το «Rehab» άνοιξε την περασμένη εβδομάδα κι έπειτα από τη δοκιμή των cocktails του, που υπογράφει ο Αλέξανδρος Γκικόπουλος κάνοντας αναφορές στην αφηρημένη τέχνη και δίνοντας μια νέα προοπτική στην tiki κουλτούρα, αποφασίσαμε πως θα είναι μια απαραίτητη στάση στη βόλτα μας στο εμπορικό τρίγωνο.
Στο «Γ» που σχηματίζει ο εσωτερικός χώρος, ο interior designer Αλέξανδρος Λάβδας («The Gin Joint», «Holy Chicken», «Mezze Glyfada») έχει δημιουργήσει ένα disco lounge περιβάλλον: χρυσό χρώμα και καθρέφτες παντού, δάπεδο στρωμένο με λευκό μάρμαρο (από το ίδιο υλικό η μπάρα και οι επιφάνειες των τραπεζιών μέσα και έξω στη στοά), προθήκες με κρύσταλλα Murano (άλλο ένα δείγμα της τεράστιας συλλογής vintage αντικειμένων των ιδιοκτητών, που τοποθέτησαν επίσης μια σειρά θαυμάσιων πολυελαίων στη στοά), ένα ενυδρείο που αλλάζει χρώμα αλλά και ψάρια ζωγραφισμένα σε inox από τον Απόστολο Λάβδα, που «κολυμπούν» στην ταπετσαρία με τις φτέρες. Κάπως έτσι θα ήταν διακοσμημένο το διαμέρισμα ενός εργένη τύπου Alfie στα ’70s!
Ο Αλέξανδρος Γκικόπουλος («Apsendi», «Balthazar», «bookAli», «Hide & Seek») δημιουργεί 8 μελετημένα και καλοδουλεμένα signature cocktails που έχουν ως βάση ή ως συμπλήρωμα της βάσης το ρούμι, σερβίρονται όλα σε highball ποτήρια της Spiegelau, αναγράφονται σ’ έναν κατάλογο παραδόξως μαζί με μια «κουφή» ατάκα του George W. Bush, και έχουν αρτίστικα ονόματα (οι αναφορές που λέγαμε στην αφηρημένη τέχνη, όπου «η ουσία δεν ήταν η εμφάνιση, αλλά ο τρόπος που θα γραφτεί η πινελιά»): Fauvism και The Blue Rider από τα καλλιτεχνικά κινήματα των αρχών του 20ού αιώνα, Elevator to the Gallows από το σπουδαίο φιλμ νουάρ του Louis Malle με το αυτοσχεδιαστικό soundtrack του Miles Davis.
Υπάρχει επίσης το The Broken Down Mirror, σαν ξόρκι για τη γρουσουζιά («Πάντα βάζω κάτι “σπασμένο” στους καταλόγους μου», λέει ο Γκικόπουλος)· το πολυσύνθετο The Chameleon Song που αλλάζει σταδιακά γεύση όπως ο χαμαιλέοντας χρώματα· το The Bloody Rumi, μια ήπια εκδοχή του Bloody Mary με βιολογικό χυμό ντομάτας, κόλιανδρο, κολοκύθι αντί για σέλερι και ονομαστική αναφορά στον Πέρση ποιητή· και το εξωτικό Aquarell, που με το μείγμα εξωτικών φρούτων, το θεσπέσιο λικέρ Mahina Coco της Clément και τις δύο φέτες ανανά που στο τέλος επιβάλλεται να φάτε σαν σάντουιτς, φτιάχνει την υδατογραφία ενός ιδανικού καλοκαιριού.
Όταν θα έχετε δοκιμάσει και ξαναδοκιμάσει τα cocktails, θα ξεκινήσετε τα ρούμια (μια εκατοντάδα περίπου ετικετών), που είναι ταξινομημένα ανά χώρα προέλευσης σε μια πλευρά της μπάρας που και αυτή αλλάζει χρώμα, όπως το ενυδρείο – υπάρχει επίσης μια μικρή επιλογή από πούρα για να τα συνοδεύσετε. Σημειώνουμε ότι στο «Rehab» παίζουν δύο DJs κάθε μέρα (από τις 5 το απόγευμα που ανοίγει το bar), ενώ δουλεύεται ένας μικρός κατάλογος φαγητού με εξωτικό χαρακτήρα.
