Ντίγκερ

Αναμφισβήτητα ο κορυφαίος σταρ της γενιάς του και ίσως ο τελευταίος με χολιγουντιανό εκτόπισμα του παλιού καλού καιρού, ο Τομ Κρουζ έχει χτίσει το μύθο του όχι μόνο με διαδοχικές εμπορικές επιτυχίες, αλλά και ως πρωταγωνιστής ταινιών δια χειρός Στάνλεϊ Κιούμπρικ, Μάρτιν Σκορσέζε, Φράνσις Κόπολα, Πολ Τόμας Άντερσον, Όλιβερ Στόουν, Στίβεν Σπίλμπεργκ και τώρα Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου. Ο βραβευμένος με τέσσερα Όσκαρ Μεξικανός σκηνοθέτης ("21 Γραμμάρια", "Βαβέλ", "Birdman", "Η Επιστροφή") επιστρέφει πίσω από την κάμερα μετά το εντελώς άνισο και ανοικονόμητο "Μπάρντο, το Ψευδές Χρονικό Ενός Σωρού Αλήθειες" (2022) και του χαρίζει τον απαιτητικότερο ρόλο της καριέρας του. Αυτόν ενός άλλου Ίλον Μασκ, ο οποίος προσπαθεί να σώσει τον πλανήτη από μια επικείμενη καταστροφή την οποία έχει ο ίδιος προκαλέσει.

Αγνοώντας τις απανωτές προειδοποιήσεις των ειδικών, ο πανίσχυρος μεγιστάνας Ντίγκερ Ρόκγουερ συνεχίζει τις γεωτρήσεις του στην Γροιλανδία, μέχρι που ένα ατύχημα σε μια από τις εξορύξεις του προκαλεί την αποκόλληση ενός γιγαντιαίου παγόβουνου. Αυτό αρχίζει να κινείται απειλητικά προς τα ευρωπαϊκά παράλια, με τις προσομοιώσεις να προβλέπουν το ένα σενάριο χειρότερο από το άλλο. Αναζητώντας σωτήρια λύση, ο πρόεδρος των ΗΠΑ συγκαλεί υπουργικό συμβούλιο στο... σπίτι του Ρόκγουελ.

Με εμφανείς εξ αρχής τους κωμικούς τόνους, οι οποίοι γίνονται διαρκώς εντονότεροι, τη VistaVision εικόνα - μια παραλλαγή του φορμά 35mm από τη δεκαετία του 1950 - και τους ευρυγώνιους φακούς να υπερτονίζουν το ότι κάτι αλλόκοτο εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας, το "Ντίγκερ" ξεκινάει σαν μια λοξή, υπερβολική φάρσα εμπνευσμένη από το "SOS Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα". Μετατρέποντας τον Ρόκγουελ (σίγουρη η οσκαρική υποψηφιότητα για τον πληθωρικότατο Κρουζ) στην απενοχοποιημένη φωνή ενός ξεδιάντροπου, κυνικού, μα επώδυνα ειλικρινούς καπιταλιστή, η ταινία σαρκάζει την ανάλγητη πλεονεξία της οικονομικής ελίτ, την ιλαροτραγική ανικανότητα της πολιτικής εξουσίας, το δογματικό παραλογισμό του μιλιταρισμού και, κυρίως, το μερίδιο ευθύνης που αντιστοιχεί σε όλους εμάς, τους σιωπηλούς, αμέτοχους θεατές ενός επικείμενου ολοκληρωτικού ολέθρου.

Μιλώντας όμως για θεατές, ο Ινιάριτου προχωράει κι ένα βήμα μακρύτερα. Με μια ευφύη σεναριακή ανατροπή, πολλαπλασιάζει τους σατιρικούς στόχους του, στρέφοντας τα περισσότερα βέλη του στην καρδιά του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού. Ενός πολιτισμού της εικόνας και του όλο και μεγαλύτερου, αδηφάγου θεάματος. Θέτοντας αστεία και την ίδια στιγμή θεόπικρα ερωτήματα πάνω στη λειτουργία της τέχνης εν μέσω χαλεπών καιρών, αποκαλύπτει τη συλλογική εμμονή μας να υποδυόμαστε ρόλους (μέσα σε ρόλους), διαρκώς αβέβαιοι αν η "παράσταση" στην οποία συμμετέχουμε είναι η μόνη μας παρηγοριά ή απλά η φαντασμαγορική, αποθεωτική αυτοκαταστροφή μας. Η αλήθεια, μας υπενθυμίζει το "Ντίγκερ", θα βρίσκεται πάντα έξω από τη σκοτεινή αίθουσα.

Μ. Βρετανία, ΗΠΑ, Μεξικό. 2026. Διάρκεια: 128΄. Διανομή: TANWEER