Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της επόμενης το ιταλικό σινεμά βρίσκεται σε έναν οργασμό δημιουργικότητας, στον οποίο συμμετέχουν καταξιωμένοι auteur του (Φελίνι, Αντονιόνι, Παζολίνι) και μια νέα, δυναμική γενιά σκηνοθετών (Μπερτολούτσι, Μπελόκιο, Ταβιάνι), ανανεώνοντας κινηματογραφικά είδη (γουέστερν σπαγγέτι, comedia all’ Italiana, giallo) και εκσυγχρονίζοντας τις θεματικές και το στιλ του κοινωνικοπολιτικού φιλμ. Ένας από αυτούς οι οποίοι το υπηρέτησαν πιστά ήταν ο Έλιο Πέτρι, ο οποίος έκανε πρώτα αίσθηση με τη μελλοντολογική αλληγορία "Το Δέκατο Θύμα" (1965) και κατόπιν με το πολιτικό δράμα "Στον Καθένα το Δικό του" (1967), αρχή της γόνιμης συνεργασίας του με το σεναριογράφο Ούγκο Πίρο και τον πρωταγωνιστή Τζιάν Μαρία Βολοντέ (το 1971 θα αποσπάσουν τον Χρυσό Φοίνικα των Καννών με το "Η Εργατική Τάξη Πάει στον Παράδεισο").
Ενδιαμέσως, οι τρεις τους θα συναντηθούν ξανά σε ένα πρωτότυπο θρίλερ, στο οποίο ένας φιλόδοξος και μισαλλόδοξος αστυνομικός, ο οποίος μόλις έχει προαχθεί σε επικεφαλής του τμήματος πολιτικών εγκλημάτων, δολοφονεί την ερωμένη του κατά τη διάρκεια ενός σαδομαζοχιστικού ερωτικού παιχνιδιού. Αντί, όμως, να αποκρύψει τα ενοχοποιητικά στοιχεία, εκείνος φυτεύει ακόμα περισσότερα, θέλοντας να αποδείξει ότι είναι υπεράνω πάσης υποψίας. Παρακολουθεί, μάλιστα, στενά την εξέλιξη της έρευνας, άλλοτε διευκολύνοντας και άλλοτε παραπλανώντας τους υφιστάμενούς του.
Η μετωπική καταγγελία του Έλιο Πέτρι στρέφεται κατά της αστυνομικής κατάχρησης εξουσίας και της συστηματικής αυθαιρεσίας γενικότερα, διανθίζοντας το πορτραίτο τού (αλά Μπερτολούτσι) "κομφορμίστα" αστυνομικού με έντονα ψυχαναλυτικά στοιχεία – η γοητεία της βίας ως μέρος μιας διεστραμμένης σεξουαλικότητας. Οι εξουσιαστικές τάσεις, ατομικές και συλλογικές, συνυφαίνονται εύστοχα μέσα από μια ενδιαφέρουσα πλοκή που διατηρεί μέχρι τέλους την αγωνία, κορυφώνοντάς τη με μια καφκικά ονειρική(;) σκηνή, το μπαρόκ σκηνοθετικό ύφος της ταινίας, όμως, μοιάζει πλέον ελαφρά ξεπερασμένο. Στην εποχή του, πάντως, είχε κάνει αίσθηση, χαρίζοντας της το ξενόγλωσσο Όσκαρ και το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο φεστιβάλ Καννών.
Ιταλία. 1970. Διάρκεια: 115΄. Διανομή: SUMMER CLASSICS
Περισσότερες πληροφορίες
Υπεράνω Πάσης Υποψίας
Ένας υψηλόβαθμος αστυνομικός σκοτώνει την ερωμένη του και φυτεύει σκόπιμα στοιχεία τα οποία τον ενοχοποιούν, θέλοντας να αποδείξει ότι είναι υπεράνω πάσης υποψίας.
