Με Κομμένη την Ανάσα

5

H ταινία-σύμβολο της νουβέλ βαγκ, η οποία άλλαξε τους κανόνες της σύγχρονης κινηματογραφικής αφήγησης.

Με Κομμένη την Ανάσα

Όσοι πιστεύουν ότι η κινηματογραφική ιστορία χωρίζεται στην προ και μετά Γκοντάρ εποχή έχουν τελικά δίκιο. Ξαναβλέποντας σήμερα την πρώτη και εμβληματικότερη ταινία του, διαπιστώνει κανείς πόσα χρωστά στον παιχνιδιάρικο και βαθιά υπαρξιακό αυτό ύμνο στην απόλυτη ελευθερία ολόκληρο το μοντέρνο σινεμά. Τα πάντα ξεκίνησαν από τη σεναριακή ιδέα μιας σελίδας που έδωσε ο Φρανσουά Τριφό στον τότε φίλο του και στην οποία περιγράφονταν πως ένας κλέφτης αυτοκινήτων σκοτώνει κατά λάθος έναν αστυνομικό και καταφεύγει στο Παρίσι, όπου έχει μια εφήμερη ερωτική σχέση με μια Αμερικανίδα.

Αφήνοντας πίσω του τη μυθιστορηματική, κλασική αφήγηση που «καταδυνάστευε» ως τότε το σελιλόιντ, ο Ζαν – Λικ Γκοντάρ μεταμορφώνει το απλό αυτό στόρι στην ταινία – σύμβολο της νουβέλ βαγκ, σε ένα ρομαντικό και αναρχικό κινηματογραφικό ποίημα, το τολμηρότερο (κι ίσως το μελωδικότερο) του 20ού αιώνα. Μετά το «Με Κομμένη την Ανάσα», από τα ρακόρ (τη σύνδεση) των πλάνων ως τη χρήση της ηχητικής μπάντας, τους φωτισμούς και τη διηγηματική λογική (τόσο σε επίπεδο πλοκής όσο και ανάλυσης χαρακτήρων), τίποτα δεν θα είναι το ίδιο πια για τις ιστορίες που θα μας αφηγηθεί η μεγάλη οθόνη. Ιστορίες στις οποίες το ίδιο το σινεμά κατέχει μια εξέχουσα δραματική σχέση, τόσο ως σινεφίλ αναφορά (ο Μπελμοντό μπροστά στη φωτογραφία του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ) όσο και ως παιχνίδι με τους κώδικες και τα είδη του (το νουάρ, η αστυνομική ταινία, το ερωτικό μελόδραμα).

Με Κομμένη την Ανάσα - εικόνα 1

Μπορεί πριν από τον Γκοντάρ οι Τζίγκα Βερτόφ και Λουίς Μπουνιουέλ, ανάμεσα σ’ άλλους, να αμφισβήτησαν θαρραλέα επί της οθόνης την παντοδυναμία της αριστοτέλειας αφήγησης, μπορεί στα τέλη της δεκαετίας του ’50 ο Αλέν Ρενέ και ο Μικελάντζελο Αντονιόνι να ξεκίνησαν να θεμελιώνουν τους νέους, ανατρεπτικούς κινηματογραφικούς κανόνες, ήταν όμως ο σκηνοθέτης τού «Με Κομμένη την Ανάσα» εκείνος που απελευθέρωσε οριστικά το σινεμά από τα δεσμά της λογοτεχνίας και του θεάτρου, καταξιώνοντάς το αποκλειστικά ως την τέχνη της κινούμενης εικόνας.

Περισσότερες πληροφορίες

Με Κομμένη την Ανάσα

A Bout de Souffle
5
  • Σινεφίλ
  • 1960
  • Διάρκεια: 89 '
  • Ζαν Λικ Γκοντάρ

Ένας κλέφτης αυτοκινήτων σκοτώνει έναν αστυνομικό και καταφεύγει στο Παρίσι, όπου έχει μια εφήμερη ερωτική σχέση με μια Αμερικανίδα.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Όλες οι κριτικές των νέων ταινιών της εβδομάδας

Η άποψη του "α" για τις πρεμιέρες που παίζονται στους κινηματογράφους από τις 3 Σεπτεμβρίου.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
03/09/2026

Spa Weekend

Μια εν μέρει συμπαθητική αναβίωση των κομεντί των ‘00s, με μπόλικα κλισέ και την απολαυστική χημεία μεταξύ των τεσσάρων πρωταγωνιστριών της.

Πινόκιο: Ξεκούρδιστος

Φτηνά jump scare, υπερβολικό gore στοιχείο κι ένα σενάριο που εκτροχιάζεται από το πουθενά.

Στη Βοή της Καταιγίδας

Θεατρικής καταβολής, αλλά υψηλής έντασης νουάρ που κλιμακώνεται δεξιοτεχνικά. Λιγότερο ενδιαφέρον σεναριακά, εντυπωσιάζει με τις σκηνοθετικές αρετές του και την ερμηνευτική δυναμική του.

Bashu, ο Μικρός Ξένος

Απλή ιστορία με διηγηματικές αφέλειες, η οποία, παρά τους πολλούς ερασιτεχνισμούς, ξεχειλίζει συναισθηματική ειλικρίνεια. Από τις πρώτες ταινίες οι οποίες αναγέννησαν τον ιρανικό κινηματογράφο.

Έτσι Είναι η Ζωή

Κωμωδία που, παρά την αδύναμη και παρωχημένη κωμική της πλευρά, αφήνει ένα ευθύ και γενναίο κοινωνικό μήνυμα.

Πατρίδα

Βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες για ένα road movie που θυμίζει τις μπεργκμανικές "Άγριες Φράουλες". Λιτό, καίριο και αριστοτεχνικά σκηνοθετημένο, θέτει πολύπλοκα ηθικά και πολιτικά διλήμματα δεμένα με την ιστορία του 20ου αιώνα.