Ο Υπηρέτης

4

Η πάλη των τάξεων κλείνεται σε τέσσερις τοίχους και μετατρέπεται σε ένα «εξπρεσιονιστικό», κλειστοφοβικό ψυχολογικό θρίλερ διά χειρός Χάρολντ Πίντερ.

Ο Υπηρέτης

Η πάλη των τάξεων κλείνεται σε τέσσερις τοίχους και μετατρέπεται σε ένα «εξπρεσιονιστικό», κλειστοφοβικό ψυχολογικό θρίλερ διά χειρός Χάρολντ Πίντερ.

Ο Υπηρέτης - εικόνα 1

Έχοντας εγκαταλείψει την Αμερική για πάνω από μία δεκαετία ως θύμα των μακαρθικών­ διώξεων, ο εγκατεστημένος στο Λονδίνο σκηνοθέτης Τζότζεφ Λόουζι αποφασίζει στις αρχές της δεκαετίας του ’60 να μεταφέρει στην οθόνη το μυθιστόρημα του Ρόμπιν Μομ, ανιψιού του νομπελίστα Σόμερσετ Μομ, «Ο Υπηρέτης». Προτείνει στον θεατρικό συγγραφέα Χάρολντ Πίντερ να επιμεληθεί τη σεναριακή δια­σκευή, εγκαινιάζοντας μια καρποφόρα συνεργασία μαζί του, η οποία θα ολοκληρωθεί με το «Ατύχημα» (1967) και τον βραβευμένο με Χρυσό Φοίνικα στις Κάνες «Μεσάζοντα» (1971).

Ο Υπηρέτης - εικόνα 2

Ο Πίντερ κάνει σπουδαία δουλειά βουτώντας σε βαθιά ψυχαναλυτικά νερά και αναδεικνύοντας τα φαουστικά στοιχεία που κρύβει μέσα της η ιστορία ενός ξεπεσμένου αριστοκράτη, ο οποίος αγοράζει ένα σπίτι στο Λονδίνο και προσλαμβάνει έναν υπηρέτη που από την πρώτη στιγμή μοιάζει πρόθυμος και υπάκουος. Σταδιακά όμως αποκτά μια σχέση παράξενης εξάρτησης μαζί του, η οποία θα τον οδηγήσει στην καταστροφή και την αντιστροφή των μεταξύ τους ρόλων.

Η ξεκάθαρη αλληγορία της πάλης δύο τάξεων για εξουσία –μιας δυναμικής και αμοραλιστικής, μιας σνομπ και παρηκμασμένης– ενισχύεται από τους κοφτερούς διαλόγους, τη διαρκή επαναφορά «τελετουργιών» επιβολής και τις καίριες κοινωνικές αναφορές, ενώ η λανθάνουσα ομοφυλοφιλική έλξη ανάμεσα στους δύο άντρες (BAFTA ερμηνείας για τους Ντερκ Μπόγκαρντ και Τζέιμς Φοξ) συνδέει διαλεκτικά το (καταπιεσμένο) ερωτικό ένστικτο με αυτό της επιβίωσης (ως επικυριαρχία). Διαλεκτικά, με σαφή μπερεχτικό τρόπο μάλιστα, δουλεύει και ο Λόουζι σε επίπεδο φόρμας, καθώς υιοθετεί ένα «εξπρεσιονιστικό» σκηνοθετικό στιλ, που συνδυάζει ρεαλισμό κι έλλειψη, ψυχολογικό δράμα και ατμοσφαιρικό θρίλερ. Αξιοποιεί στο έπακρον τους εσωτερικούς χώρους (σκάλες, καθρέφτες, κλειστοφοβική αίσθηση), επιβάλλει ένα υπνωτιστικό στιλιζάρισμα και αποτυπώνει σπαρακτικά, τραγικά και μεγαλοπρεπώς το πικρό τέλος μιας ολόκληρης κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας.

Α/Μ. Μ. Βρετανία. 1963. Διάρκεια: 110΄. Διανομή: BIBLIOTHEQUE.

Περισσότερες πληροφορίες

Ο Υπηρέτης

The Servant
4
  • Δραματική
  • 1963
  • Διάρκεια: 116 '
  • Τζόζεφ Λόουζι

Ένας ξεπεσμένος αριστοκράτης προσλαμβάνει έναν υπηρέτη με τον οποίο αποκτάει σταδιακά μια σχέση παράξενης εξάρτησης, η οποία θα τον οδηγήσει στην καταστροφή και την αντιστροφή των μεταξύ τους ρόλων.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Η Φλεγόμενη Θάλασσα

Μετά το "Κύμα" (2015) και το "Σεισμό" (2018"), μια ακόμα σκανδιναβική περιπέτεια καταστροφής η οποία προσπαθεί να προσγειώσει στο ρεαλισμό ένα απόλυτα συνταγογραφημένο κινηματογραφικό είδος.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗς
29/09/2022

Ο Έρωτας τα Αλλάζει Όλα

Χωρίς να ξεφεύγει από τα στάνταρντ, το πορτραίτο μιας σύγχρονης Αμερικάνας πάνω από τα 60 σκιαγραφείται με χιούμορ και μερικές πικάντικες αφηγηματικές ιδέες.

Bad Guy

Ο κοινωνικός αποκλεισμός, ο έρωτας ως θυσία, η βία των ανθρώπινων ενστίκτων. Ο Κιμ Κι-ντουκ παραλλάσσει την προβληματική του με ακόμα ένα τολμηρό και μη ορθό πολιτικά δράμα.

Τα ντοκιμαντέρ που θα μας "ταρακουνήσουν" στο Gimme Shelter Film Festival

Το Gagarin μας συστήνει στη ζωή και το έργο τριών εμβληματικών μορφών της μουσικής σκηνής.

Οι 10 πιο ακραίες ταινίες των 28ων "Νυχτών Πρεμιέρας"

Αυτά είναι τα φιλμ του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας (28/9-9/10), που σερβίρουν ανελέητη ένταση και δεν συνιστώνται σε όσους έχουν ευαίσθητα στομάχια…

Τα "Μαγνητικά Πεδία" είναι η επίσημη πρόταση της Ελλάδας για τα 95α Όσκαρ

Το ρομαντικό road movie του Γιώργου Γούση επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη χώρα μας στα βραβεία της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

To 5o Balkan Can Kino Συμπόσιο Κινηματογράφου επιστρέφει στην Αθήνα

Προβολες ταινιών, μικρού και μεγάλου μήκους, καλλιτεχνικών εγκαταστάσεων, συζητήσεων και εργαστηρίων, σε παρουσιάσεις νέων καινοτόμων οπτικοακουστικών έργων που εγείρουν ερωτήματα σχετικά με τη δική μας ταυτότητα, θέση και σχέση με την αποαποικιοποίηση.