Σαββατοκύριακο με μουσική ροκ και ιστορίες αγάπης all'italiana, ενώ μετά το "Wild Horse Nine" μια ακόμα ταινία απόκτησε τον τίτλο του φαβορί. Τι μας έμαθε λοιπόν η τέταρτη και η πέμπτη μέρα του 83ου Φεστιβάλ Βενετίας;
Είναι πολλά τα λεφτά Λίαμ
Το πολυαναμενόμενο ντοκιμαντέρ "Oasis: Don't Look Back in Anger" ρόκαρε την Μπιενάλε με εικόνες γεμάτες ρυθμό, ένταση και τις επιθετικές μελωδίες του διάσημου γκρουπ από το Μάντσεστερ. Θείο δώρο για τους φαν της σπουδαιότερης ροκ μπάντας των 90s, το χρονικό των Γουίλ Λάβλεϊς και Ντίλαν Σάουθερν πάνω στην επανένωση των αδελφών Λίαμ και Νόελ Γκάλαχερ δεν αρκείται στο περίτεχνα μονταρισμένο συναυλιακό υλικό της εξαιρετικά πετυχημένης περιοδείας Oasis Live '25, πλασάροντας πεισματικά την (πιασάρικη) ιδέα της αδελφικής συγχώρεσης. Μια δραματική, αλλά βασική νότα η οποία ακούγεται φάλτσα (και μαρκετινίστικη) καθ' όλη τη διάρκεια της ταινίας, με τους Γκάλαχερ να φτάνουν στο Λίντο χεράκι χεράκι για να μας διαψεύσουν. Μετά τις εθυμοτυπικές φωτογραφίες, όμως, δεν άντεξαν ο ένας τον άλλον ούτε για το μισάωρο της συνέντευξης Τύπου, στην οποία δεν εμφανίστηκαν καν!
Επιστρέφω σύντομα
Το κόκκινο χαλί της Βενετίας μπορεί να μη διαθέτει τη μεγαλοπρέπεια εκείνου των Καννών, το οποίο απλώνεται και στα επιβλητικά σκαλιά του Παλέ, έχει όμως το δικό του τελετουργικό, τη στρατιά των φωτορεπόρτερ του και τους δικούς του κυνηγούς του γκλάμουρ. Τους δεκάδες φαν δηλαδή, οι οποίοι στήνονται από νωρίς μπροστά από την Sala Grande για να πιάσουν καλή θέση για τις επίσημες βραδινές προβολές. Όταν έχει συννεφιά βλέπεις παρέες να παίζουν χαρτιά, άλλοι να διαβάζουν κι άλλοι να κοιμούνται σε υπνόσακους ή μικρές σκηνές. Όταν όμως ο ήλιος καίει την πέτρα και η θερμοκρασία φτάνει ως τους 36 βαθμούς, όπως αυτές τις μέρες, δεν σε σώζει ούτε η ομπρέλα. Οπότε την αφήνεις για να καβατζάρεις τη θέση σου και επιστρέφεις κατά το απογευματάκι φρέσκος και ορεξάτος.
Είναι η οικονομία, ανόητε!
Έχοντας σηκώσει ψηλά τον πήχυ με το βραδυφλεγές "Παιχνίδι με τη Φωτιά" (2018), ο Λι Τσανγκ-ντονγκ επιβεβαίωσε πανηγυρικά τις προσδοκίες όλων όσων τον θεωρούσαν ένα από τα φαβορί της φετινής Μπιενάλε. Το "Possible Love" του διασταυρώνει τις πορείες δυο ζευγαριών σε μια σύγχρονη Νότιο Κορέα, όπου η ξέφρενη οικονομική ανάπτυξη των τελευταίων χρόνων έχει ήδη αρχίσει να εισπράττει το υψηλό ανθρώπινο τίμημά της. Κοφτερή και διεισδυτική κοινωνική ματιά, μια απρόβλεπτη, λοξή ιστορία αγάπης, ένα περίτεχνα αποκαλυπτικό γυναικείο πορτραίτο (μια Τζεόν Ντο-γιεόν για βραβείο) και ένα πολυεπίπεδο σχόλιο για τη σχέση ζωής και τέχνης, δεμένα όλα σε μια σεναριακή πλοκή κισλοφσκικής κομψότητας. Διόλου τυχαία, ο μόνιμος συνσεναριογράφος τού Κισλόφσκι Κριστόφ Πιεσίεβιτς είναι ένας από τους παραγωγούς της ταινίας.
Ο έρωτας μιλάει ιταλικά
Το "The Echo Chamber" του Αντρέα Παλαόρο ("Hannah") και το "Θα Συμβεί Απόψε" ("Succederà Questa Notte") του Νάνι Μορέτι αφηγούνται δυο ερωτικές ιστορίες οι οποίες εξελίσσονται στην Ρώμη. Η πρώτη, βασισμένη στο τελευταίο σενάριο που έγραψε ο Μπερνάντο Μπερτολούτσι και με πρωταγωνιστές τους Λούκα Μαρινέλι, Αλίσια Βικάντερ και Σούζαν Σαράντον, μιλάει κυρίως αγγλικά και μια καθαρά δραματική κινηματογραφική γλώσσα, αναζητώντας το πως οι μνήμες, ως ζωντανά φαντάσματα, επεμβαίνουν καθοριστικά στις ανθρώπινες επιθυμίες και αποφάσεις. Φλυαρεί, καθυστερεί, κατά στιγμές συγκινεί και τελικά αποδεικνύεται μια ταινία ενδιαφέρουσων ιδεών που ακινητοποιούν, αντί να τροφοδοτούν με πάθος, ένα αυτοκαταστροφικό love story.
Ο Μορέτι, αντίθετα, ξεκινάει τη δική του ερωτική περιπέτεια - ανάμεσα στους Λουί Γκαρέλ και Γιασμίνε Τρίνκα - αδέξια και διστακτικά. Η αμηχανία, όμως, μπολιάζεται με χιούμορ, φαντασία και σουρεαλιστικά ξεσπάσματα, δίνοντας γλυκόπικρη γεύση σε μια ρομαντική κομεντί με ευκολίες και εμπνεύσεις, ρομαντισμό και απλοϊκότητα, deja vu και σέξι τσαχπινιά.
Δημόσια γυναίκα
Ποια είναι η Ματίλντε Άρσελ; Η Δανέζα πρωταγωνίστρια της "Άγνωστης Γυναίκας" ("Woman Unknown") έγινε γνωστή εν μία νυκτί, κερδίζοντας ένα θερμό, παρατεταμένο χειροκρότημα για την ερμηνεία της στην τελευταία ταινία της Μάι ελ-Τούκι ("Η Βασίλισσα της Καρδιάς"). Ένα στιβαρό δράμα το οποίο ακτινογραφεί τη σκανδιναβική μεταπολεμική πραγματικότητα, περιγράφοντας με πραγματολογικό ρεαλισμό και εύστοχες αλληγορικές νύξεις τη θέση της γυναίκας, πάντα ως αντικείμενο του εξουσιαστικού αντρικού βλέμματος, μέσα της.
