Saint Laurent: Η Χρυσή Εποχή

2

Ανοικονόμητη βιογραφία η οποία εγκλωβίζεται στον ανυπέρβλητο κινηματογραφικό ναρκισσισμό και στην αφηγηματική φλυαρία της.

Saint Laurent: Η Χρυσή Εποχή

Η επαγγελματικά θριαμβευτική, αλλά προσωπικά τρικυμιώδης περίοδος του σπουδαίου σχεδιαστή μόδας από τα τέλη των ’60s μέχρι τις αρχές των ’70s, σε μια ανοικονόμητη βιογραφία η οποία εγκλωβίζεται στον ανυπέρβλητο κινηματογραφικό ναρκισσισμό και στην αφηγηματική φλυαρία της.

Saint Laurent: Η Χρυσή Εποχή - εικόνα 1

Η δεύτερη ταινία που αφηγείται τη ζωή και το έργο του σπουδαίου σχεδιαστή μόδας μοιράζεται ελάχιστα κοινά με την πρόσφατη του Τζαλίλ Λεσπέρ. Και αυτό γιατί, πέρα από την ονειρική, σχεδόν παραισθητική σκηνοθετική προσέγγιση του Μπερτράν Μπονελό, το «Saint Laurent: Η Χρυσή Εποχή» είναι η ανεπίσημη βιογραφία που συνάντησε τη θυελλώδη αντίσταση του Πιέρ­ Μπερζέ, συντρόφου του Σεν Λοράν. Αυτό που προφανώς ενόχλησε περισσότερο τον άνθρωπο ο οποίος έζησε για περίπου μισό αιώνα με τον αιρετικό σχεδιαστή είναι ότι το φιλμ ισχυρίζεται ότι ο Ιβ Σεν Λοράν δεν ήταν άγιος, παρότι η λέξη «saint» συμπεριλαμβανόταν στο χρυσοφόρο όνομά του.

Η βιογραφία επικεντρώνεται στην επαγγελματικά θριαμβευτική, αλλά προσωπικά τρικυμιώδη περίοδο ανάμεσα στα τέλη των ’60s και στις αρχές των ’70s. Εστιάζει στις σχέσεις του Σεν Λοράν με τον σύντροφο και προστάτη του Πιέρ Μπερζέ, τις μούσες του Λουλού ντε λα Φαλέζ και Μπέτι Κατρού, τον εραστή του Ζακ ντε Μπασέ και, φυσικά, τις κάθε είδους καταχρήσεις που έκανε. Δεν μένει­ όμως μόνο σε αυτά, αφού ο Μπονελό («Πορνογράφος», «Οίκος Ανοχής») προσπαθεί να χωρέσει σε αυτήν την ανίερη βιογραφία σχεδόν τα πάντα...

Saint Laurent: Η Χρυσή Εποχή - εικόνα 2

Από τη μία εντάσσει τον αξεπέραστο σχεδιαστή μόδας μέσα στο γενικότερο κλίμα αμφισβήτησης της δεκαετίας του ’60 και το πολιτικο-πολιτισμικό Big Bang που αυτή προκάλεσε (από τον Άντι Γουόρχολ μέχρι τη RAF), ενώ από την άλλη καταδύεται στην υπαρξιακή άβυσσο του καλλιτέχνη απεικονίζοντας την εύθραυστη ψυχοσύνθεσή του με split screens και το ζωηρό φαντασιακό του κόσμο μέσα από την τεθλασμένη εικόνα των αντανακλάσεων. Προσθέστε σε αυτά τα ναρκωτικά, τον άφθονο ομοφυλοφιλικό έρωτα, το αλκοόλ, την επαγγελ­ματική εκκεντρικότητα, την αυταπάτη του ηδονισμού, φίδια, σαμπάνιες, ψωνιστήρια, τουρμπάνια και άλλα τόσα. Όπως ­είναι φυσικό, η ανοικονόμητη βιογραφία εγκλωβίζεται στον ανυπέρβλητο κινηματογραφικό ναρκισσισμό και στην αφηγηματική φλυαρία της παρά τη φιλότιμη προσπάθεια του ταλαντούχου πρωταγωνιστή Γκασπάρ Ουλιέλ («Hannibal: Η Αρχή»).

Γαλλία. 2014. Διάρκεια: 150΄. Διανομή: ODEON.

Περισσότερες πληροφορίες

Saint Laurent: Η Χρυσή Εποχή

Saint Laurent
2
  • Βιογραφική
  • 2014
  • Διάρκεια: 150 '
  • Μπερτράν Μπονελό

Η επαγγελματικά θριαμβευτική, αλλά προσωπικά τρικυμιώδης περίοδος του σπουδαίου σχεδιαστή μόδας από τα τέλη των ’60s μέχρι τις αρχές των ’70s.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Οι νέες ταινίες που ανυπομονούμε να δούμε τον Αύγουστο στους κινηματογράφους

Από την επιστροφή των Μίνιονς έως τον Χρυσό Φοίνικα του φεστιβάλ Καννών, αυτές είναι οι όσες νέες ταινίες θα κάνουν τον Αύγουστο πρεμιέρα στους κινηματογράφους.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗς
01/08/2026

"Πατρίδα": Ο Πάβελ Παβλικόφσκι καταφθάνει στις Νύχτες Πρεμιέρας

Η βραβευμένη νέα ταινία του δημιουργού των "Ida" και "Ψυχρού Πολέμου" έρχεται σε πανελλήνια πρεμιέρα, παρουσία του σκηνοθέτη, σε μια ξεχωριστή open air προβολή.

Το "Ελ Πάσο" της Καλλιθέας γίνεται θερινό σινεμά για ένα βράδυ

Και μάλιστα με δωρεάν προβολή της ιδανικότερης, για την περίσταση, ταινίας.

Οι καλύτερες ταινίες που παίζουν τώρα στα σινεμά (30/07-05/08)

Όλες οι κορυφαίες επιλογές που δεν θέλετε να χάσετε στη μεγάλη οθόνη αυτή την εβδομάδα.

Όλες οι ταινίες του Spider-Man στη σωστή σειρά

Με αφορμή την κυκλοφορία του "Spider-Man: Καινούρια Μέρα", κατατάσσουμε όλες τις κινηματογραφικές περιπέτειες του αγαπημένου ήρωα από τη λιγότερη καλή έως την καλύτερη.

Όλες οι κριτικές των νέων ταινιών της εβδομάδας

Η άποψη του "α" για τις πρεμιέρες που παίζονται στους κινηματογράφους από τις 30 Ιουλίου.

Spider-Μan: Καινούργια Μέρα

Νέο αραχνο-κεφάλαιο και παρ’ όλο που η συνταγή μένει ίδια και απαράλλαχτη, η ισορροπία ανάμεσα στο υπερηρωικό θέαμα και το δράμα χαρακτήρων, επικεντρωμένο στο άγχος ενηλικίωσης μιας περιθωριοποιημένης γενιάς, είναι απόλυτα πετυχημένη.