Βλέποντας τον Ρόμπερτ Πάτινσον ως Κρις Χάνσεν στο "Primetime", που μόλις κυκλοφόρησε στις αίθουσες, μένεις να αναρωτιέσαι πότε θα πάρει επιτέλους αυτός ο άνθρωπος ένα Όσκαρ. Η έστω μια υποψηφιότητα. Διότι διανύοντας την τρίτη δεκαετία της καριέρας του στην υποκριτική, δεν έχει προταθεί ποτέ για Όσκαρ παρόλο που πολλάκις του άξιζε. Τουλάχιστον για τους πέντε παρακάτω ρόλους...
Οδύσσεια (2026)
Το 2026 είναι σίγουρα μια καλή χρονιά για τον Πάτινσον. Παίζει για δεύτερη φορά σε ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν (μετά το "Tenet" του 2020) ενσαρκώνοντας τον Αντίνοο, αρχηγό των μνηστήρων στο παλάτι της Πηνελόπης και κεντρικό αντίπαλο του Τηλέμαχου και αργότερα του Οδυσσέα. Με οικονομία κινήσεων και εκφράσεων, παίζει σχεδόν μόνο με το βλέμμα και αποστομοτικά αποδεικνύει ότι αυτό είναι από μόνο του αρκετό. Από τους πιο απολαυστικούς "κακούς" που έχει υποδυθεί. Για εδώ το ενδεχόμενο για μια υποψηφιότητα είναι ακόμη ανοιχτό...
Good Time (2017)
Σε αυτή την ταινία των αδερφών Σαφντί, ο Πάτινσον παίζει έναν απελπισμένο μικροαπατεώνα που προσπαθεί να ελευθερώσει τον αδερφό του, άτομο με νοητική υστέρηση, από τη φυλακή, αποφεύγοντας ταυτόχρονα να μη πιάσουν και τον ίδιο. Η ίδια η ταινία έχει κατασκευαστεί για στιγμές γεμάτες αγωνία κι ένταση, όπου όλα κλιμακώνονται ενάντια στις επιθυμίες του ήρωα. Η ερμηνεία του Πάτινσον "αγκαλιάζει" αυτή την προσέγγιση και την εκτοξεύει σε ένα σύμπαν διαρκούς ταραχής. Θεωρείται έως σήμερα μια από τις καλύτερες ερμηνείες του!
Ο Φάρος (2019)
Το να παίζεις δίπλα στον Γουίλεμ Νταφόε και να μην υστερείς υποκριτικά, σημαίνει σίγουρα πως είσαι ένας αξιόλογος ηθοποιός! Ο Πάτινσον μπαίνει σε έναν σκοτεινό, ντελιριακό και εθιστικό κόσμο που χτίζει ο σκηνοθέτης Ρόμπερτ Έγκερς. Δυο άντρες, ένας νεότερος κι ένας μεγαλύτερος ζουν απομονωμένοι σ' ένα μικρό νησί προσέχοντας έναν φάρο. Η κατάσταση ολοένα και ξεφεύγει κι η τρέλα τούς χτυπάει την πόρτα, με ζοφερές και σουρεαλιστικές συνέπειες. Ο Πάτινσον δείχνει μια άλλη υποκριτική όψη: ωμή, σκληρή, απενοχοποιημένη και με θάρρος να τσαλακωθεί.
The Devil All the Time (2020)
Μια ταινία που πέρασε αρκετά απαρατήρητη (βγήκε μόνο στο Netflix) αλλά που μέσα της κρύβεται μια απίστευτη ερμηνεία του Πάτινσον. Ανέλαβε τον ρόλο ενός ιερέα σε μια μικρή, αμερικανική πόλη, γεμάτος υποκρισία, διεφθαρμένος και χειριστικός μέσω της θρησκείας. Μιλάμε για μια πραγματική μεταμόρφωση που σε κάνει να ξεχνάς τον ίδιο τον ηθοποιό. Δίνει την κατάλληλη ψυχολογική και ηθική διάσταση στον χαρακτήρα και ταυτόχρονα "επιδεικνύει" με τι άνεση μπορεί να αλλάξει την βρετανική του προφορά σε αυτή ενός νοτιοαμερικανού.
The Batman (2022)
Δεν θα μπορούσαμε να μη συμπεριλάβουμε έναν ρόλο που ενώ τοποθετείται σε μια blockbuster ταινία για έναν σούπερ ήρωα, ξεχωρίζει χάρη στην ερμηνεία του Πάτινσον. Υπήρχαν πολλές αμφιβολίες εκείνο το διάστημα για το αν θα μπορέσει ο ίδιος να προσεγγίσει τον συγκεκριμένο χαρακτήρα όπως του αρμόζει. Η σύγκριση μάλιστα ήταν μεγάλη αν αναλογιστούμε ότι τον πιο αγαπητό κινηματογραφικό Μπάτμαν τον έπαιξε ο Κρίστιαν Μπέιλ. Ωστόσο, ο Πάτινσον κέρδισε το στοίχημα και με το παραπάνω.
Διαβάστε Επίσης
