Αξίζει να πας σινεμά για την "Πατρίδα" του Πάβελ Παβλικόφσι;

Βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες για ένα road movie που θυμίζει τις μπεργκμανικές «Άγριες Φράουλες».

Αξίζει να πας σινεμά για την 'Πατρίδα' του Πάβελ Παβλικόφσι;

Θεωρούμενος ένας από τους σπουδαιότερους λογοτέχνες του προηγούμενου αιώνα και ο κορυφαίος γερμανόφωνος συγγραφέας μετά τον Γκαίτε, ο βραβευμένος με Νόμπελ Τόμας Μαν ("Θάνατος στη Βενετία", "Το μαγικό βουνό") ήταν και ένας διανοούμενος με σαφείς πολιτικές και πολιτιστικές παρεμβάσεις.

Σκληρός επικριτής του ναζισμού, εγκατέλειψε την Γερμανία το 1933, περνώντας τα υπόλοιπα χρόνια του ως κάτοικος Ελβετίας και Καλιφόρνιας. Η τελευταία ταινία του Πολωνού Πάβελ Παβλικόφσι ("Ida", "Ψυχρός Πόλεμος"), ο οποίος έχει σπουδάσει γερμανική λογοτεχνία στην Οξφόρδη και τα σενάριά του εμπνέονται από αληθινές ιστορίες, τον συναντά το 1949, όταν εκείνος επιστρέφει στην ηττημένη πατρίδα του.

Θα τη βρει διαιρεμένη, γεωγραφικά και ιδεολογικά, και επ’ αφορμής μιας σειράς εκδηλώσεων προς τιμήν του θα ξεκινήσει με την κόρη του Έρικα ένα οδικό ταξίδι και στις δυο πλευρές της, από την Φρανκφούρτη στην Βαϊμάρη.

Απομονώνοντας ένα κεφάλαιο από τον "Μάγο" του Κολμ Τόμπιν, μυθοπλαστική βιογραφία του Μαν, οι σεναριογράφοι Παβλικόφσκι και Χέντρικ Χάντλεγκτεν (ο δημιουργός του τηλεοπτικού "Babylon Berlin") συνδυάζουν πραγματικότητα και φαντασία για να οργανώσουν ένα συναρπαστικό road movie πολλαπλών "κατευθύνσεων". Η πρώτη αφορά την πατρίδα του τίτλου ως Fatherland (έννοια, σε αντιδιαστολή με το Motherland, συνδεδεμένη με τον εθνικισμό, τη θεσμική εξουσία και το χρέος), ένα χώρο με βαριά ιστορική κληρονομιά που από φιλόξενος έχει γίνει πλέον ανοίκειος.

Πατρίδα

Fatherland - ΠΑΤΡΙΔΑ
Agata Grzybowska

Μια άλλη αντιπροσωπεύει ένα γεμάτο διαψεύσεις, αλλά και (νέες) υποσχέσεις αβέβαιο αύριο. Μια μεταπολεμική ευρωπαϊκή αλήθεια τεμαχισμένη, απαλλαγμένη από τη ναζιστική φαιά πανούκλα, αλλά σκιασμένη από τον ψυχροπολεμικό ανταγωνισμό. Μια ακόμα κατεύθυνση έχει να κάνει με το θεσμό της οικογένειας και έναν πατέρα (να το πάλι το Fatherland) ο οποίος καταδυναστεύει με την πληθωρική παρουσία του τα παιδιά του: τόσο την πραγματίστρια, προσγειωμένη Έρικα όσο και τον εύθραυστο, αταίριαστο στα νέα ήθη Τόμας (το συγγραφέα του "Μεφίστο").

Πατρίδα

Οι διαφορετικές στάσεις τους απέναντί του παραπέμπουν μάλιστα σε δυο διαφορετικές "πολιτικές" αντιλήψεις για το αύριο.

> Διαβάστε την αναλυτική κριτική του 'α' για την "Πατρίδα" του Πάβελ Παβλικόφσι εδώ.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Φεστιβάλ Βενετίας 2026: Τα στιγμιότυπα της πρώτης μέρας

Το "α" και ο Χρήστος Μήτσης βρίσκονται στο 83ο Φεστιβάλ Βενετίας (2-12/9), το οποίο σήκωσε αυλαία την Τετάρτη με το "Ink" του Ντάνι Μπόιλ. Ακολουθούν τα πιο ενδιαφέροντα highlights της πρώτης μέρας.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗς
03/09/2026

Οι 42 ελληνικές μικρές ιστορίες στις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας επιστρέφει. Ανέκαθεν αγκάλιαζε το ελληνικό σινεμά με μια σειρά πρωτοβουλιών και δράσεων που διατηρούν ζωντανή και βαθαίνουν κάθε χρόνο αυτή τη σχέση ενθουσιώδους ενδιαφέροντος, προστασίας και γνήσιας αγάπης.

Όλες οι κριτικές των νέων ταινιών της εβδομάδας

Η άποψη του "α" για τις πρεμιέρες που παίζονται στους κινηματογράφους από τις 3 Σεπτεμβρίου.

Spa Weekend

Μια εν μέρει συμπαθητική αναβίωση των κομεντί των ‘00s, με μπόλικα κλισέ και την απολαυστική χημεία μεταξύ των τεσσάρων πρωταγωνιστριών της.

Πινόκιο: Ξεκούρδιστος

Φτηνά jump scare, υπερβολικό gore στοιχείο κι ένα σενάριο που εκτροχιάζεται από το πουθενά.

Στη Βοή της Καταιγίδας

Θεατρικής καταβολής, αλλά υψηλής έντασης νουάρ που κλιμακώνεται δεξιοτεχνικά. Λιγότερο ενδιαφέρον σεναριακά, εντυπωσιάζει με τις σκηνοθετικές αρετές του και την ερμηνευτική δυναμική του.

Bashu, ο Μικρός Ξένος

Απλή ιστορία με διηγηματικές αφέλειες, η οποία, παρά τους πολλούς ερασιτεχνισμούς, ξεχειλίζει συναισθηματική ειλικρίνεια. Από τις πρώτες ταινίες οι οποίες αναγέννησαν τον ιρανικό κινηματογράφο.