To όνομα του Αντρέ Έβρενταλ δεν είναι άγνωστο στους κύκλους των horror fans, με μερικές πολλά υποσχόμενες ταινίες τρόμου στο βιογραφικό του. Χωρίς να περιορίζεται αποκλειστικά στο είδος του τρόμου αλλά με μια έμφυτη προτίμηση στις σκοτεινές ιστορίες και συχνά την σκανδιναβική μυθολογία, η φιλμογραφία του περιλαμβάνει τρολς, ιατροδικαστικές εξετάσεις, μια συνεργασία με τον Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο και έναν Δράκουλα εν πλω.
Ας δούμε τι έχει γυρίσει πριν από τον "Επιβάτη", τη νέα ταινία τρόμου που σκηνοθέτησε για ένα ζευγάρι που ταξιδεύοντας με ένα βαν, τους στοιχειώνει μια σατανική οντότητα (η ταινία κυκλοφορεί ήδη στις αίθουσες από τις 21/05).
Trollhunter (2010)
Έχοντας ήδη γυρίσει μια μεγάλου μήκους ταινία σε συν-σκηνοθεσία με τον Νόρμαν Λέσπερανς, το "Future Murder" (2000) για έναν χειρουργό, που βουτηγμένος στην παράνοια, αποφασίζει να σκοτώσει ένα ζευγάρι που βλέπει στα όνειρα του ότι τον σκοτώνει, κάνει το προσωπικό του σκηνοθετικό ντεμπούτο δέκα χρόνια αργότερα με το "Trollhunter". Παρόλο που αργότερα θα στραφεί στο horror, αυτή η ταινία βρίσκεται μεταξύ dark fantasy και ενός found footage mockumentary. Μια ομάδα φοιτητών προσπαθεί να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ για έναν λαθροθήρα αρκούδων, όταν γνωρίζοντάς τον μαθαίνουν ότι κυνηγάει τρολ. Η ταινία, εμπνευσμένη σημαντικά από την νορβηγική λαϊκή παράδοση για την ύπαρξη των τρολ, έλαβε αξιόλογες κριτικές στη Νορβηγία, γενέτειρα του σκηνοθέτη, έχοντας στο cast από άγνωστους ηθοποιούς μέχρι γνωστά κωμικά ονόματα της χώρας.
The Autopsy of Jane Doe (2016)
Η δεύτερη ταινία που σκηνοθετεί είναι 100% horror και εκτελίσσεται αποκλειστικά στο υπόγειο του ιατρείου ενός ιατροδικαστή όπου ένα βράδυ μαζί με τον γιο του εξετάζουν το πτώμα μιας γυναίκας αγνώστων στοιχείων (Jane Doe είναι το όνομα που δίνεται σε όσα γυναικεία σώματα παραμένουν άγνωστα) με πολύ παράξενα πράγματα να συμβαίνουν καθόλη τη διάρκεια. Έχοντας δει "Το Καλεσμα", ο σκηνοθέτης ζήτησε από το πρακτορείο του, να του βρει "ένα καθαρά horror σενάριο" και έφτασε στα χέρια του το συγκεκριμένο, το οποίο μάλιστα ήταν στην λεγόμενη "Μαύρη Λίστα", μια λίστα δηλαδή με σενάρια της χρονιάς που άρεσαν πολύ αλλά δεν βρέθηκε παραγωγός για να γυριστούν. Με αυτή την ταινία ο Έβρενταλ αποδεικνύει ότι μπορεί να χτίσει μια ζοφερή ατμόσφαιρα και να παράξει έντονα τον τρόμο χωρίς πολλά μέσα, ούτε με εντυπωσιακά εφέ. Και έπεται συνέχεια!
Τρομακτικές Ιστορίες στο Σκοτάδι (2019)
Όπως περιγράφει και ο ίδιος ο τίτλος της ταινίας, πρόκειται πράγματι για τρομακτικές ιστορίες, προερχόμενες από το ομότιτλο παιδικό βιβλίο του Άλβιν Σβαρτς. Αρχικά την ταινία επρόκειτο να σκηνοθετήσει ο Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο αλλά τελικά ενεπλάκη στην παραγωγή της -γεγονός που αντηχεί έντονα στο αποτέλεσμα. Εδώ βρισκόμαστε σε μια αμερικανική κωμόπολη του 1968, όπου ένα καταραμένο βιβλίο, το οποίο ζωντανεύει τις ιστορίες που γράφει μόνο του, πέφτει στα χέρια μιας παρέας εφήβων. Και, ίσως χωρίς υπερβολή αυτή να είναι και η καλύτερη ταινία του μέχρι πρότινος.
Mortal (2020)
Επιστροφή στον κόσμο της φαντασίας με μια ιστορία βασισμένη στην σκανδιναβική μυθολογία και το origin story ενός άντρα που ανακαλύπτει ότι έχει θεϊκές δυνάμεις. Η ταινία χρηματοδοτήθηκε από την νορβηγική κυβέρνηση με ένα σχεδόν εξολοκλήρου cast Νορβηγών, αποσπώντας τελικά ανάμεικτες κριτικές.
Demeter: Η Αφύπνιση του Κακού (2023)
Βασισμένο στο κεφάλαιο "The Captain's Log" του κλασικού μυθιστορήματος "Ο Δράκουλας" του Μπράμ Στόκερ, η ταινία αφηγείται την ιστορία του πλοίου "Ντιμίτερ", το οποίο ναυλώνεται για να μεταφέρει από τα Καρπάθια Όρη στο Λονδίνο ένα ιδιωτικό φορτίο με απροσδιόριστο περιεχόμενο και, εν πλω το πλήρωμα διαπιστώνει πως στα αμπάρια κρύβεται κάτι τρομακτικό. Παρά την ενδιαφέρουσα απομόνωση ενός μέρους της ιστορίας του Δράκουλα, που στις άλλες ταινίες περιορίζεται σε λίγες μόνο σκηνές, η ταινία έλαβε ανάμεικτες κριτικές και δεν κατάφερε να βγάλει σε εισπάξεις το μπάτζετ της.
