Η 63χρονη Τζόντι Φόστερ μετράει πολλές δεκαετίες εμπειρίας, τόσο μπροστά όσο και πίσω από την κάμερα. Με μια σειρά βραβείων να τη συνοδεύουν, έχει αποδείξει ότι το ταλέντο και η προσαρμοστικότητά της σε δύσκολους ρόλους της έχουν εξασφαλίσει τη διαχρονική εκτίμηση κριτικών και κοινού. Παρά την ποικιλία των χαρακτήρων που την έχουμε δει να ενσαρκώνει, η ίδια εντοπίζει στους ρόλους που την ελκύουν ένα κοινό στοιχείο: το βίωμα της κρίσης (όποιας) ηλικίας.
Μία φαινομενική τελειότητα καταρρέει
Έτσι και στην "Ιδιωτική Ζωή" της Ρεμπέκα Ζλοτόφσκι, η Φόστερ μπαίνει στο ρόλο μιας ψυχιάτρου-ντετέκτιβ που μοιάζει να χάνει τον έλεγχο της ζωής της. Η Λίλιαν Στάινερ έρχεται αντιμέτωπη με την ξαφνική αυτοκτονία μιας ασθενούς της. Πεπεισμένη πως πρόκειται για δολοφονία, ανασυνθέτει στη μνήμη της τις τελευταίες τους συνεδρίες και προσπαθεί να εντοπίσει τα στοιχεία που θα διαλευκάνουν την υπόθεση.
Μάρτυρας της αστείας αλλά και ατελείωτης κατάδυσης είναι ο πρώην σύζυγός της (Ντανιέλ Οτέιγ), ενώ σύντομα η εμμονή της με το μυστήριο επηρεάζει και τη σχέση της με το γιο της. Η φαινομενικά ελεγχόμενη πραγματικότητα της Λίλιαν γρήγορα καταρρέει, ο ορθολογισμός της υποχωρεί μπροστά στο φαντασιακό, και η ψυχίατρος στρέφεται σε νέες, ανορθόδοξες πρακτικές για να ξεκλειδώσει τη μνήμη, την ψυχοσύνθεση, ακόμη και τις προηγούμενες ζωές της.
Ψυχανάλυση αλά γαλλικά
Έχουν περάσει περισσότερα από είκοσι χρόνια από την τελευταία φορά που είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε την ηθοποιό να μιλάει γαλλικά στη μεγάλη οθόνη, στους "Ατελείωτους Αρραβώνες" του Ζαν-Πιέρ Ζενέ. Η σχέση της με τη γλώσσα ξεκινά από τα εφηβικά της χρόνια, ενώ συχνά "ντουμπλάρει" τον εαυτό της στις γαλλικές μεταγλωττίσεις των ταινιών της. Μπορεί η εμπειρία των γαλλικών να της είναι οικεία, η ίδια όμως περιγράφει πως αλλάζει ριζικά την εμπειρία της ερμηνείας: "Η φωνή μου ακούγεται διαφορετική στα γαλλικά. Επίσης, είμαι πιο προσεκτική γιατί φοβάμαι μήπως κάνω κάποιο λάθος. Είμαι λίγο πιο ευάλωτη. Ναι, είναι τελείως διαφορετική η προσωπικότητά μου… Έχει πλάκα αυτό".
Για να τελειοποιήσει την ερμηνεία της στην "Ιδιωτική Ζωή", επισκέφθηκε τη σεναριογράφο και σκηνοθέτρια στη Γαλλία, ένα μήνα πριν το ξεκίνημα των γυρισμάτων. Η Φόστερ αναφέρει πως, πέρα από την ευκαιρία να συνηθίσει τον ευρωπαϊκό αέρα, οι δυο τους μίλησαν στα γαλλικά και ερεύνησαν τις σκοτεινές πλευρές της φροϊδικής ψυχανάλυσης, μιλώντας με επαγγελματίες του χώρου. Η Ζλοτόφσκι περιγράφει τη διαδικασία ως "ξεκαρδιστική, αλλά αποδοτική", με μερικές από τις ψυχαναλύτριες να τις ρωτούν αν θέλουν να "ξαπλώσουν στο ντιβάνι".
Ένα φωτεινό παρελθόν
Μπορεί η Φόστερ (που σήμερα θεωρείται ένα από τα πιο εμβληματικά ΛΟΑΤΚΙ+ πρόσωπα του κινηματογράφου) να πιστεύει πως η καριέρα της ηθοποιού δεν θα είχε βγει ως πρώτη επιλογή σε ένα τεστ επαγγελματικού προσανατολισμού, ωστόσο η πορεία της χαρακτηρίζεται από συνεχείς επιτυχίες. Ξεκίνησε με μικρούς ρόλους σε τηλεοπτικές σειρές και τηλεταινίες στα τρία της χρόνια, ενώ στην ηλικία δώδεκα ετών απέσπασε την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Υποστηρικτικού Ρόλου, στον "Ταξιτζή" του Μάρτιν Σκορσέζε. Μία από τις πιο χαρακτηριστικές ερμηνείες της στη μεγάλη οθόνη παραμένει αυτή της Κλαρίς Στάρλινγκ, μιας πράκτορα του FBI που αναζητά τη βοήθεια του Χάνιμπαλ Λέκτερ για να σταματήσει έναν κατά συρροήν δολοφόνο στη "Σιωπή των Αμνών". Ένα χρόνο πριν, το 2024, μετά από μια μακροχρόνια παύση στην καριέρα της για να αφιερωθεί στην οικογένειά της, ήταν υποψήφια για Όσκαρ Υποστηρικτικού Ρόλου για το "Nyad". Αντίστοιχη απήχηση είχε και η τηλεοπτική της παρουσία, με την ερμηνεία της στο "True Detective: Night County" του HBO να της χαρίζει όχι μόνο τη Χρυσή Σφαίρα, αλλά και το βραβείο Emmy.
Πίσω από την κάμερα, ένα πόστο που η ίδια αναφέρει πως προτιμά, μετράει τέσσερις ταινίες μεγάλου μήκους ("Ο Μικρός Κύριος Τέιτ", "Πίσω στο Σπίτι για τις Διακοπές", "Ο Άλλος μου Εαυτός" και "Το Παιχνίδι του Χρήματος"), αλλά και επεισόδια από σειρές όπως το "Orange is the New Black", "House of Cards" και "Black Mirror".
