Οι ταινίες του Τζέιμς Κάμερον λοιπόν. O Εξολοθρευτής ήταν ένα low-budget sci-fi που έγινε αξεπέραστο κλασικό, το Aliens, η επιστροφή αποτέλεσε μια σπάνια –ακόμη και μέχρι τις μέρες μας– περίπτωση κατά την οποία το sequel ξεπερνά το πρωτότυπο. Το ίδιο θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς και για το Εξολοθρευτής 2: Μέρα Κρίσης, που έφερε αληθινή επανάσταση στα ψηφιακά εφέ. Το Avatar, από την πλευρά του, έφτιαξε νέο κινηματογραφικό λεξιλόγιο.
Με το τρίτο Avatar (Avatar: Φωτιά και Στάχτη) να είναι εδώ, ο Κάμερον φτάνει τα δέκα μεγάλου μήκους φιλμ, σε μια φιλμογραφία μικρή σε αριθμό, αλλά τεράστια σε αντίκτυπο – το μαρτυρούν άλλωστε και τα 22 συνολικά Όσκαρ στα οποία εμπλέκεται.
Ο υπογράφων καταθέτει τη δική του σειρά αξιολόγησης στα φιλμ του.
09. Πιράνχας ΙΙ: Ιπτάμενοι δολοφόνοι / Piranha II: The Spawning (1982)
Η πρώτη ταινία που σκηνοθέτησε ο Κάμερον περιλαμβάνει τρόμο και πανικό στις αμερικανικές ακτές, όταν ένα νέο είδος πιράνχας, ειδικά αναπτυγμένο από τον στρατό, αρχίζει να επιτίθεται και να κατατρώει τους λουόμενους. Κάπως έτσι ξεκινά η ιστορία ενός σκηνοθέτη που από ταπεινά, παράξενα B-movies πέρασε στο να αλλάξει για πάντα το blockbuster σινεμά. Γιατί ο James Cameron δεν έγινε θρύλος επειδή ξεκίνησε από την κορυφή αλλά γιατί, από την πρώτη του ταινία, έδειξε πως μπορούσε να πάρει κάτι μικρό, παράξενο και γεμάτο περιορισμούς και να το βάλει σε μια δημιουργική πορεία που θα τον οδηγούσε από τη θάλασσα του The Abyss μέχρι τον ωκεάνιο πλανήτη της Pandora.
08. Η Άβυσσος / The Abyss (1989)
Η πρώτη "βαθιά κατάδυση" του Κάμερον στέλνει τον Εντ Χάρις και τη Μαίρη Ελίζαμπεθ Μαστραντόνιο στα βάθη του ωκεανού. Εκεί, θα συμφιλιώσουν την προβληματική τους σχέση και θα έρθουν αντιμέτωποι με ένα εξωγήινο σκάφος το οποίο –στην ειδική έκδοση τουλάχιστον– έχει τη δύναμη να καταστρέψει τη ζωή στη Γη ως τιμωρία για τη βία της ανθρωπότητας. Σασπένς, δέος του βυθού, στοιχεία επιστημονικής φαντασίας και ακόμα μια ταινία που η πραγματοποίησή της αποτέλεσε τεχνικό επίτευγμα για την εποχή της (κέρδισε Όσκαρ οπτικών εφέ και ήταν υποψήφια για εκείνα του ήχου, της καλλιτεχνικής διεύθυνσης και της φωτογραφίας).
07. Αληθινά ψέματα / True Lies (1994)
Μία από τις δύο ταινίες του Κάμερον χωρίς "φανταστικά" στοιχεία (εκτός αν θεωρεί κανείς τον Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ ως τέτοιο), το True Lies σατιρίζει τις ταινίες James Bond, αποτελώντας ριμέικ της γαλλικής κωμωδίας La totale! του Claude Zidi. Θεαματική περιπέτεια με στοιχεία 007, γαρνιρισμένη με μπόλικο χιούμορ. Θαυμάσια η Τζέιμι Λι Κέρτις στη σταδιακή μετάβασή της στον κόσμο των κατασκόπων, κέρδισε Χρυσή Σφαίρα.
Διαβάστε Επίσης
06. Avatar: The Way of Water (2022)
Η ιστορία του Avatar επαναλαμβάνεται θεαματικότερη, καθώς για ακόμα μία φορά τα εκθαμβωτικά (υποβρύχια) εφέ και η ευφάνταστη σκηνογραφία προσπαθούν να προσδώσουν ενδιαφέρον σε μια μάλλον αφόρητα απλοϊκή, επαναλαμβανόμενη πλοκή (σε σχέση πάντα με το prequel). Ο τεράστιος χρόνος από το πρώτο φιλμ έβαλε ένα επιπλέον βάρος στις πλάτες του sequel: Έπρεπε να αποδείξει ότι ο κόσμος της Pandora μπορεί πράγματι να επεκταθεί σε περισσότερες ταινίες.
05. Ο Εξολοθρευτής / The Terminator (1984)
Πολλοί θα ήθελαν ο Κάμερον να είχε γυρίσει τρεις ή τέσσερις ακόμη ταινίες με το νεύρο, την οικονομία αφήγησης και τη συμπύκνωση του πρώτου The Terminator. Σκληρό sci-fi θρίλερ που κρατάει λιγότερο από δύο ώρες και παρ’ όλα αυτά έχει την πυκνότητα και ένταση ταινίας τριών+. Αλλά το εντυπωσιακό δεν είναι ότι ο Καναδός σκηνοθέτης κάποτε ήταν "λιτός και απέριττος", το εντυπωσιακό είναι ότι ακόμη και τότε, σε mode χαμηλού προϋπολογισμού, θεμελίωνε κινηματογραφικούς κόσμους με το βάρος έπους. Υπόδειγμα "ενήλικης" sci-fi περιπέτειας, που άλλαξε τα δεδομένα του είδους.
Η συνέχεια στο Esquire Greece
