Ταχέως ανερχόμενος σταρ, ο 29χρονος Άγγλος Χάρις Ντίκινσον έχει εντυπωσιάσει ως σέξι γόης με μια σειρά επιτυχιών, από το "Εκεί που Τραγουδάνε οι Καραβίδες" ως το "Τρίγωνο της Θλίψης" και το "Babygirl". Το σκηνοθετικό και σεναριογραφικό ντεμπούτο του, όμως, απέχει πολύ απ’ αυτή την ατσαλάκωτη εικόνα, μιας και βάζει στο κέντρο του κάδρου του τον Μάικ. Έναν νεαρό ναρκομανή ο οποίος ζει στους δρόμους του Λονδίνου και προσπαθεί να τη βγάλει ζητιανεύοντας, ζητώντας δανεικά (κι αγύριστα) ή επιχειρώντας μικροκλοπές της συμφοράς. Μία απ’ αυτές τον οδηγεί στη φυλακή για ένα οκτάμηνο, αλλά με την αποφυλάκισή του η Πρόνοια φροντίζει να του δώσει μια ευκαιρία να βρει στέγη και δουλειά. Γίνεται δεκτός σε ένα εστιατόριο ως βοηθός μάγειρα, φιλοξενείται σε έναν ξενώνα και προσπαθεί, ακούγοντας κασέτες διαλογισμού, να κάνει μια νηφάλια καινούργια αρχή. Αλλά η αυτοκαταστροφική του φύση τού βάζει διαρκώς εμπόδια.
Ο Μάικ είναι ένας αχινός για το στενό περιβάλλον του, ένα ον γεμάτο αγκάθια που απαγορεύει τη στενή ανθρώπινη επαφή και την όποια εκδήλωση τρυφερότητας. Η ταινία τον "περικυκλώνει" με μια απόλυτα ρεαλιστική συνθήκη, η οποία σταδιακά αποκαλύπτεται πολύ πιο ανεκτική και δεκτική απ’ όσο θα ταίριαζε σε ένα νατουραλίστικο δράμα καταγγελίας. Κι αυτό επειδή ο Ντίκινσον δεν ενδιαφέρεται τόσο για μια αντισυστημική διαμαρτυρία όσο για ένα ειλικρινές ψυχολογικό πορτρέτο. Έτσι, οι υπάλληλοι της Πρόνοιας και ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου είναι γεμάτοι κατανόηση, οι περισσότεροι συνάδελφοί του φιλικοί, ο Σάιμον, που δέχεται τη βίαιη επίθεση του Μάικ, έτοιμος να συγχωρέσει και η Αντρέα, την οποία θα γνωρίσει όταν δουλέψει για λίγο ως οδοκαθαριστής, πρόθυμη να τον παρηγορήσει συναισθηματικά.
Ποιο είναι λοιπόν το πρόβλημα του Μάικ; Ο "Αχινός" προσπαθεί να το περιγράψει, αλλά και να το νιώσει, να το κατανοήσει χωρίς προκαταλήψεις. Ο σεναριογράφος και ο σκηνοθέτης Ντίκινσον συνεργάζονται αρμονικά σε μια μεθοδική όσο και ανοιχτή σε ερμηνείες προσέγγιση, αφενός πιστή στη στιβαρή βρετανική παράδοση του κοινωνικού ρεαλισμού (πιο κοντά στον "Γυμνό" του Μάικ Λι απ’ ότι στο "Το Όνομά μου είναι Τζο" του Κεν Λόουτς) και αφετέρου δεκτική σε φρέσκες ιδέες ονειρικής φαντασίας, οι οποίες κάνουν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα υπόκωφα απειλητική. Ντοκιμαντερίστικη πλανοθεσία που προσθέτει σφρίγος, πικρό χιούμορ, κατάχρηση του techno σκορ, θαρραλέες, μα ομαλές αλλαγές τόνου και μια γεμάτη ενέργεια, δουλεμένη στις λεπτομέρειές της ερμηνεία από τον Φρανκ Ντιλέιν ("Harvest"). Συνολικά, ένα πολλά υποσχόμενο ξεκίνημα πίσω από την κάμερα για τον ταλαντούχο Χάρις Ντίκινσον, το οποίο απέσπασε τα βραβεία κριτικών και αντρικής ερμηνείας στο τμήμα "Ένα Κάποιο Βλέμμα" του Φεστιβάλ Καννών.
Μ. Βρετανία, ΗΠΑ. 2025. Διάρκεια: 99΄. Διανομή: CINOBO
Περισσότερες πληροφορίες
Αχινός
Ο Μάικ, νεαρός ναρκομανής που ζει στους δρόμους του Λονδίνου, αποφυλακίζεται υπό όρους και έχει μια ευκαιρία να βρει στέγη και δουλειά. Η αυτοκαταστροφική του φύση, όμως, του βάζει διαρκώς εμπόδια.
