«Κονκλάβιο»
Κάθε χρόνο η λεγόμενη "εποχή των βραβείων", η περίοδος δηλαδή που ξεκινούν οι απονομές διαφόρων ενώσεων και σωματείων με αποκορύφωμα τα Όσκαρ, τείνει να έχει κάποια κεντρική θεματική. Πέρσι συζητούσαμε για το φαινόμενο "Barbenheimer", το πώς το 2023 έπαθαν όλοι "Τα Πάντα Όλα", ενώ το 2019 ήταν η ιστορική χρονιά των "Παράσιτων" κ.ο.κ. Τώρα, όμως, τείνουν να συζητούνται περισσότερο τα "σκάνδαλα" γύρω από τις ταινίες που πρωταγωνιστούν στις απονομές, παρά το ίδιο το κινηματογραφικό προϊόν. Μοιάζει, γενικότερα, να λείπει το πάθος από τη διεκδίκηση των βραβείων, αφού έχουν εκλείψει ακόμα και οι συμβολικοί τσακωμοί μεταξύ σινεφίλ οπαδών για κάποια παραγωγή που αγαπούν με πάθος - βλέπετε, κιόλας, δεν έχει Λάνθιμο φέτος… Από την άλλη, ακριβώς εξαιτίας του παρασκηνιακού σούσουρου, το ενδιαφέρον για το πώς θα μοιραστούν οι δάφνες της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου παραμένει αμείωτο. Γεγονότα όπως ο φρικτός επικοινωνιακός χειρισμός του "Emilia Pérez" (Ζακ Οντιάρ) και η αμφιλεγόμενη χρήση τεχνητής νοημοσύνης στα γυρίσματα του "Brutalist" (Μπρέιντι Κορμπέ), έχουν ανατρέψει ξανά και ξανά τα δεδομένα με αποτέλεσμα να διατηρείται στα ύψη η προσοχή του κοινού. Έτσι και εμείς, λίγο πριν αποκαλυφθούν οι νικητές των 97ων βραβείων Όσκαρ, που μεταδίδονται ζωντανά από την Cosmote TV (ξημερώματα Καθαράς Δευτέρας στις 02.00), πραγματοποιούμε τις οριστικές προβλέψεις μας στις κυριότερες κατηγορίες. Θυμηθείτε τις υποψηφιότητες και διαβάστε παρακάτω.
Καλύτερη ταινία
Εκεί που πριν από μερικούς μήνες περιμέναμε πως το "Brutalist", ένα εντελώς αμερικανικό και σκηνοθετικά φιλόδοξο φιλμ, μάλλον θα επικρατούσε στην κατηγορία, εν τέλει φαίνεται πως το χρυσό αγαλματίδιο "παίζεται" ανάμεσα στο βραβευμένο με Χρυσό Φοίνικα "Anora" (Σον Μπέικερ) και το ανατρεπτικό παπικό δράμα "Κονκλάβιο" (Έντουαρντ Μπέργκερ). Από τη μία, το κοινωνικό ψυχογράφημα του Μπέικερ έχει υπέρ του σωρεία κομβικών διακρίσεων (Critics Choice, Σωματεία Παραγωγών, Σκηνοθετών και Σεναριογράφων), ενώ φέρει την υπογραφή ενός πολύπειρου δημιουργού, ο οποίος έχει υπηρετήσει πιστά τις αξίες του αμερικάνικου ανεξάρτητου σινεμά και διεκδικεί όσο λίγοι την προστασία της αυθεντικότητας στη μεγάλη οθόνη. Από την άλλη, το "Κονκλάβιο" επικράτησε σε SAG και BAFTA, την ώρα που κρατά την ιδανική ισορροπία ανάμεσα στη μεθυστική ψυχαγωγία και το "καλό μήνυμα". Επίσης, έχει την ιστορία με το μέρος του. Το 1999 όλοι περίμεναν πως η "Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν" θα σαρώσει, όμως, την ύστατη ώρα έκανε την έκπληξη ο "Ερωτευμένος Σαίξπηρ" έχοντας προηγουμένως κερδίσει SAG και BAFTA, όπως ακριβώς και το "Κονκλάβιο". Βέβαια, κλείνοντας, δεν πρέπει να παραβλέψουμε πως η ταινία του Μπέργκερ αποτελεί παραγωγή του Netflix. Η streaming πλατφόρμα προσπαθεί εδώ και χρόνια να κερδίσει το εν λόγω βραβείο, αλλά οι ενστάσεις των μελών της Ακαδημίας απέναντι στον τρόπο που χειρίζεται τη διανομή των τίτλων της έχει επιδράσει αποτρεπτικά στο να τη στηρίξουν. Φαινόμενο που δεν αποκλείεται να επαναληφθεί.
Τα "σιγουράκια"
Σε ορισμένες κατηγορίες οι προβλεπόμενοι νικητές είναι τόσο προφανείς που μονάχα μια κοσμοϊστορική ανατροπή θα άλλαζε τις πιθανότητες. Για παράδειγμα, Κίεραν Κάλκιν ("Αληθινός Πόνος") και Ζόι Σαλντάνια ("Emilia Pérez") έχουν "κλειδωμένους" τους β’ ρόλους, με το ιδιοσυγκρασιακό μιούζικαλ να θεωρείται δεδομένο πως θα κερδίσει, επίσης, για το πρωτότυπο τραγούδι. Αντίστοιχα, ο Μπέικερ λογικά θα πρέπει να επικρατήσει σε σκηνοθεσία και πρωτότυπο σενάριο, έχοντας βραβευτεί από τα αντίστοιχα σωματεία, με τον Πίτερ Στρόγκαν να ετοιμάζει το λόγο του για το διασκευασμένο σενάριο του "Κονκλάβιου".
Θα κριθούν στο νήμα
Μπορεί ο Τίμοθι Σαλαμέ ("A Complete Unknown") να έκανε την έκπληξη στα βραβεία SAG και να επικράτησε έναντι του βασικού ανταγωνιστή του στον α’ ανδρικό ρόλο, τον Έιντριαν Μπρόντι ("The Brutalist"), ωστόσο, οι στοιχηματικές εταιρείες "βλέπουν" τον τελευταίο να φεύγει με το Όσκαρ και να το βάζει δίπλα σε αυτό για τον "Πιανίστα". Παρομοίως, η Ντέμι Μουρ σαρώνει χάρη στην ερμηνεία της στο "The Substance: Το Ελιξίριο της Νιότης", αλλά οφείλει να έχει τα μάτια της ανοιχτά για την εξίσου καθηλωτική Φερνάντα Τόρες του βραζιλιάνικου "Είμαι Ακόμη Εδώ", η οποία μετρά ήδη μια έκπληξη στο ενεργητικό της στις Χρυσές Σφαίρες. Εν τω μεταξύ, η φθορά του "Emilia Pérez" ίσως αποδειχθεί τέτοια που να χάσει από το φιλμ του Βάλτερ Σάλες και το Όσκαρ διεθνούς ταινίας. Πανωλεθρία…
Για την ώρα, αυτά από εμάς. Ανανεώνουμε το ραντεβού το πρωί της Καθαράς Δευτέρας, όταν πριν πετάξουμε χαρταετό δημοσιεύσουμε τους μεγάλους νικητές, αλλά και ένα σχόλιο για το αποτέλεσμα.
