Πριν από λίγους μήνες, όταν ξεκινούσε η αποκαλούμενη "περίοδος των βραβείων", όλα έδειχναν πως η 96η απονομή των βραβείων Όσκαρ (10/3) θα κρινόταν στο νήμα. Οι ιστορικές επιδόσεις στο box office των "Barbie" (Γκρέτα Γκέργουιγκ) και "Οπενχάιμερ" (Κρίστοφερ Νόλαν), η κριτική αποδοχή ταινιών όπως οι "Δολοφόνοι του Ανθισμένου Φεγγαριού" (Μάρτιν Σκορσέζε) και η "Ανατομία μιας Πτώσης" (Ζιστίν Τριέ), σε συνδυασμό με το σούσουρο που προκάλεσαν τα αγαπημένα του κοινού "Poor Things" (Γιώργος Λάνθιμος), "Περασμένες Ζωές" (Σελίν Σονγκ) και "Τα Παιδιά του Χειμώνα" (Αλεξάντερ Πέιν), δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για μια πραγματικά αμφίρροπη οσκαρική βραδιά. Στη μη προβλεψιμότητα των βραβείων της Ακαδημίας συνηγόρησαν τόσο οι Χρυσές Σφαίρες, εκεί όπου, για παράδειγμα, το "Poor Things" κατοχυρώθηκε ως υπολογίσιμος "αντίπαλος", αλλά και οι ίδιες οι οσκαρικές υποψηφιότητες όπου "Οπενχάιμερ" και "Δολοφόνοι…" βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής με δεκατρείς και έντεκα, αντίστοιχα. Όλα αυτά, φυσικά, μέχρι να αρχίσουν να απονέμουν τις δάφνες τους τα επαγγελματικά σωματεία, ήτοι τα μέλη της Ακαδημίας.
"Πυρηνικός" μονόλογος
Από τα μέσα Ιανουαρίου και μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, ο Νόλαν έχει δει την επική βιογραφία του για το δημιουργό της πυρηνικής βόμβας να επικρατεί στις απονομές όλων των ενώσεων – πλην των σεναριογράφων που ανακοινώνουν τα βραβεία τους στις 14/4. Οι υπόλοιποι, δηλαδή, παραγωγοί, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, διευθυντές φωτογραφίας κ.ο.κ. έχουν όλοι αναδείξει το "Οπενχάιμερ" ως καλύτερη ταινία της χρονιάς. Κάτι που σημαίνει ότι, πλέον, το βασικό ερώτημα των 96ων Όσκαρ δεν είναι σε ποιες ενότητες θα κερδίσει το φιλμ του Νόλαν, αλλά στα πόσα χρυσά αγαλματίδια θα σταματήσει. Διότι από τις κατηγορίες όπου είναι υποψήφιο οι μόνες περιπτώσεις στις οποίες δεν θεωρείται φαβορί είναι για τον β’ γυναικείο ρόλο και τα κοστούμια. Έτσι, εάν επαληθευτούν τα παραπάνω, το "Οπενχάιμερ" μπορεί να ισοφαρίσει το ρεκόρ των έντεκα Όσκαρ που κατέχουν το "Μπεν Χουρ" (1959) και ο "Τιτανικός" (1997), νούμερο που αποτελεί και τον υψηλότερο αριθμό νικών στην ιστορία του θεσμού.
Προετοιμασίες για "poor" συγκομιδή
Μπορεί το "Poor Things" να είναι η πιο πετυχημένη, από κάθε άποψη, ταινία του Γιώργου Λάνθιμου, ωστόσο οι πιθανότητες δείχνουν ότι μάλλον δεν θα πανηγυρίζουμε στην Ομόνοια το πρωί της Δευτέρας. Η κατά τα φαινόμενα κυριαρχική επέλαση του "Οπενχάιμερ" αφήνει, δυστυχώς και αδίκως, λίγα περιθώρια στην παραγωγή του Έλληνα σκηνοθέτη. Στον α’ γυναικείο ρόλο, όπου η Έμα Στόουν είχε αναπτύξει υπολογίσιμη δυναμική, υπάρχει η επιβλητική Λίλι Γκλάντστοουν των "Δολοφόνων…". Η οποία, εκτός του ότι βραβεύτηκε στα SAG, δεν έχει αποσπάσει Όσκαρ στο παρελθόν και μπορεί να αναδειχθεί η πρώτη γηγενής Αμερικάνα που το καταφέρνει. Παράλληλα, ακόμα και στα κοστούμια όπου η Χόλι Γουάντινγκτον έχει δώσει ρεσιτάλ, υπάρχει το διόλου αδιάφορο "Barbie". Περισσότερες ελπίδες υπάρχουν για τους Τζέιμς Πράις, Σόνα Χιθ και Ζούζα Μίχαλεκ στο σχεδιασμό παραγωγής, παρόλο που και εκεί καιροφυλακτεί η ταινία της Γκέργουιγκ…
Απόλυτος κερδισμένος το κοινό
Έπειτα από χρόνια, στα φετινά Όσκαρ πρωταγωνιστούν παραγωγές οι οποίες έχουν μονοπωλήσει για μήνες το ενδιαφέρον του κοινού. Αρχής γενομένης, σαφώς, από το φαινόμενο "Barbenheimer" του περασμένου καλοκαιριού που συνδυαστικά έχει ξεπεράσει τα 2 δισ. δολάρια στο παγκόσμιο box-office. Ακολούθως, αντίκτυπο είχε και ο arthouse κινηματογράφος, με τη γαλλική "Ανατομία…" στην Ελλάδα να έχει ξεπεράσει τα 60.000 εισιτήρια και να βάζει πλώρη για το Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου. Επίσης, στο ίδιο μήκος κύματος, ακολουθεί η αριστουργηματική "Ζώνη Ενδιαφέροντος" (Τζόναθαν Γκλέιζερ), με περισσότερους από 50.000 θεατές στη χώρα μας, η οποία θα είναι σοκ αν δεν κερδίσει το διεθνές Όσκαρ.
