«Μια Κυρία Στα Μπουζούκια»
Ανάμεσα στις λιγοστές ηθοποιούς του ελληνικού σινεμά οι οποίες ισορρόπησαν μεταξύ του εμπορικού και του καλλιτεχνικού κινηματογράφου, η Μαίρη Χρονοπούλου η οποία πέθανε σε ηλικία 90 ετών, κατάφερε να αναδειχθεί σε ποπ είδωλο όσο και να βάλει τη σφραγίδα της σε εμβληματικές ταινίες του εγχώριου κινηματογράφου.
Η Χρονοπούλου μεσουράνησε τη δεκαετία του '60 πρωταγωνιστώντας σε μεγάλες επιτυχίες της Φίνος Φιλμ, κυρίως σε μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη όπου οι ερμηνείες της συνοδεύονταν από τραγούδια που αναδείχθηκαν σε διαχρονικά σουξέ. Χαρακτηριστικές ταινίες εκείνης της περιόδου είναι τα "Οι Θαλασσιές οι Χάντρες" (1967), "Γοργόνες και Μάγκες" (1968) και το "Μια Κυρία στα Μπουζούκια" (1968). Στο τελευταίο φιλμ δε ακούγονται τα διάσημα "Είμαι Γυναίκα του Γλεντιού" και "Του Αγοριού Απέναντι" σε μουσική Μίμη Πλέσσα. Με τον Δαλιανίδη είχαν συνεργαστεί ξανά μερικά χρόνια νωρίτερα στο νουάρ "Χωρίς Ταυτότητα" (1962), μια διασκευή στο ομώνυμο βιβλίο του Γιάννη Μαρή, μια από τις πολλές φορές που οι δυο τους ένωσαν δημιουργικά τις δυνάμεις τους.
Παράλληλα, η Χρονοπούλου συμμετείχε σε φιλμ - σταθμούς του ελληνικού σινεμά. Όπως ο "Φόβος" (Κώστας Μανουσάκης, 1966), οι "Αδίστακτοι" (Ντίνος Κατσουρίδης, 1965) και φυσικά οι δύο συνεργασίες της με τον Βασίλη Γεωργιάδη, το "Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο" (1966) και τα "Κόκκινα Φανάρια" (1963), τα οποία έφτασαν μέχρι τις υποψηφιότητες για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Ακόμη, πραγματοποίησε ένα πέρασμα από το "Τελευταίο Ψέμμα" (1958) του Μιχάλη Κακογιάννη, ενώ δύο φορές εμφανίστηκε σε ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Πρώτα το 1977 στους "Κυνηγούς" και ύστερα το 1984 στο "Ταξίδι στα Κύθηρα". Τρία χρόνια μετά, η Χρονοπούλου απέσπασε το βραβείο α' γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία της στα "Παιδιά της Χελιδόνας" του Κώστα Βρεττάκου. Ήταν η προτελευταία κινηματογραφική εμφάνισή της, με οριστική εκείνη στο "Προς την Ελευθερία" (1996) του Χάρη Παπαδόπουλου.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως το 2021 η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου τίμησε τη Μαίρη Χρονοπούλου για το σύνολο της καριέρας της, στη μακράν πιο συγκινητική στιγμή της τελετής απονομής των βραβείων Ίρις. Με το κοινό του κατάμεστου Θεάτρου Άλσος να χειροκροτεί όρθιο παρατεταμένα, η ηθοποιός είπε: "Τον κινηματογράφο το λάτρεψα από την πρώτη στιγμή, αλλά κι αυτός με αγάπησε με τη σειρά του, δεν μπορώ να πω. Αντίθετα με το θέατρο, κάθε σκηνή στο σινεμά είναι ένα διαφορετικό μονόπρακτο. Μου αρέσει να παίρνω βραβεία και ευχαριστώ την Ακαδημία που μου το χάρισε. Εξάλλου, αν δεν είχαμε ματαιοδοξία, δε θα γινόμασταν θεατρίνοι. Δείξτε μου έναν άνθρωπο που να μην του αρέσει να παίρνει βραβεία και θα σας δείξω έναν μεγάλο ψεύτη. Αλήθεια σας ευχαριστώ, θα κλάψω!".
