"Αστερίξ και Οβελίξ: Στο Δρόμο για την Κίνα": Η επιστροφή ενός μεγάλου ευρωπαϊκού μπλοκμπάστερ

Έχουν περάσει σχεδόν 25 χρόνια από την πρώτη φορά που οι κάτοικοι του Γαλατικού Χωριού πήδησαν από τις σελίδες των κόμιξ των Αλμπέρ Ουντερζό και Ρενέ Γκοσινί στη μεγάλη οθόνη, αλλάζοντας τα ευρωπαϊκά κινηματογραφικά δεδομένα. Τέσσερις ταινίες μετά, το αχτύπητο δίδυμο των Αστερίξ και Οβελίξ ετοιμάζεται για νέες περιπέτειες στον "Δρόμο για την Κίνα" με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή, στο ρόλο του Αστερίξ, τον δοκιμασμένο σταρ Γκιγιόμ Κανέ. Προτού, όμως, δούμε τι μας επιφυλάσσει το νέο κεφάλαιο της σειράς, αξίζει μια αναδρομή στο πώς οι ήρωες των Ουντερζό και Γκοσινί έφτασαν να θεωρούνται το πιο αξιόπιστο και κερδοφόρο κινηματογραφικό franchise στην Ευρώπη.

Μαγικός σινε-ζωμός

Πολύπειρος σκηνοθέτης λαϊκών κωμωδιών, ο Κλοντ Ζιντί ανέλαβε στα τέλη της δεκαετίας του ’90 την πρώτη μεταφορά αξιώσεων των περιπετειών των ανυπότακτων Γαλατών με ζωντανούς ηθοποιούς. Το "Αστερίξ και Οβελίξ Εναντίον Καίσαρα" (1999) ήταν για την εποχή της η ακριβότερη παραγωγή στην ιστορία του γαλλικού σινεμά, με προϋπολογισμό κοντά στα 40 εκατομμύρια ευρώ και με συνωστισμό κορυφαίων σταρ. Κριστιάν Κλαβιέ και Ζεράρ Ντεπαρντιέ ενσάρκωναν τους Αστερίξ και Οβελίξ, αντίστοιχα, ενώ το καστ συμπλήρωναν ονόματα όπως ο Ρομπέρτο Μπενίνι στο απόγειο της καριέρας του και η Λετισιά Καστά. Η ταινία βρήκε θερμότατη ανταπόκριση στο κοινό, αγγίζοντας τα 100 εκατ. ευρώ και εγκαινιάζοντας έναν "πυρετό" γύρω από οτιδήποτε αφορούσε τον Αστερίξ.

Η φόρμουλα της υψηλού επιπέδου παραγωγής και των γνωστών πρωταγωνιστών επανήλθε ενισχυμένη στο σίκουελ "Αστερίξ και Οβελίξ: Επιχείρηση Κλεοπάτρα" (2002), όπου εντονότερη ήταν, επίσης, η χρήση της σλάπστικ κωμωδίας. Γι’ αυτό ευθύνεται κυρίως ο εμβληματικός Γάλλος κωμικός Αλέν Σαμπά ("Για Όλα Φταίει το Γκαζόν"), ο οποίος ανέλαβε τη σκηνοθεσία και το σενάριο, αλλά και την ενσάρκωση του Καίσαρα. Ο Σαμπά εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τις ευκαιρίες για σωματική κωμωδία που πρόσφεραν γενναιόδωρα τα κόμιξ, αλλά επιπλέον δεν δίστασε να προσδώσει μεταμοντέρνα χροιά στο σενάριο, κάνοντας αναφορές σε άλλες σύγχρονες ταινίες, όπως το "Matrix". Όσον αφορά την υπόλοιπη διανομή, Κλαβιέ και Ντεπαρντιέ επανέλαβαν τους ρόλους τους, ο Τζαμέλ Ντεμπούζ ήταν απολαυστικά κωμικός ως αρχιτέκτονας Νουμερομπίς, ενώ υπολογίζοντας και το όνομα της Μόνικα Μπελούτσι (αυτονόητα) στο ρόλο της Κλεοπάτρας, το σίκουελ είχε εξασφαλισμένη την επιτυχία του. Αυτό και συνέβη, καθώς με έναν επιβαρυμένο κατά δέκα εκατομμύρια προϋπολογισμό από το προηγούμενο φιλμ, η ταινία κατάφερε να φτάσει τα 120 εκατ. και να θεωρείται από τις πιο αγαπημένες του franchise.

Παρά το γεγονός πως μονάχα οι Ντεπαρντιέ και Ντεμπούζ κράτησαν τους ρόλους τους, το τρίτο κεφάλαιο της σειράς με τίτλο "Ο Αστερίξ στους Ολυμπιακούς Αγώνες" (Φρεντερίκ Φορεστιέ & Τομάς Λανγκμάν, 2008), συνέχισε να σπάει τα ταμεία (123 εκατ. ευρώ στο box office) αλλά και να προσελκύει cameo εμφανίσεις από διασημότητες του αθλητισμού, όπως ο ποδοσφαιριστής Ζινεντίν Ζιντάν, ο μπασκετμπολίστας Τόνι Πάρκερ και ο πρωταθλητής της Φόρμουλα 1 Μίκαελ Σουμάχερ. Μαζί με το σουξέ, ωστόσο, άρχισαν να γίνονται εμφανή και τα πρώτα σημάδια κόπωσης.

Ανάγκη για ανανέωση

Ο λόγος που χρειάστηκε να περάσουν δέκα χρόνια για να δούμε μια νέα "γαλατική" ταινία έχει μια… υλική εξήγηση. Το αμέσως προηγούμενο "Αστερίξ και Οβελίξ στη Βρετανία" (Λοράν Τιράρ, 2012), το οποίο είχε και τρισδιάστατη εκδοχή(!), έμοιαζε με μια αδύναμη επανάληψη των προηγούμενων περιπετειών, χωρίς τη σπιρτάδα και την πλάκα που ταυτίστηκαν μαζί τους. Το αποτέλεσμα ήταν η ταινία να αποτύχει εμπορικά (51 εκατ. ευρώ έσοδα, σε προϋπολογισμό 72 εκατ.) αλλά και καλλιτεχνικά. Χρειαζόταν χρόνος, λοιπόν, ώστε να βρεθούν ξανά οι άνθρωποι που με ανανεωμένη όρεξη θα έδιναν νέα ώθηση σε ένα, κατά τα άλλα, αξιόπιστο ευρωπαϊκό franchise.

Ο έμπειρος παραγωγός Αλέν Ατάλ αποφάσισε να βγει από τα οικεία νερά του καλλιτεχνικού arthouse σινεμά ("Οι Μεταφραστές") και να λανσάρει εκ νέου το κινηματογραφικό σύμπαν του Αστερίξ. Με έναν γενναίο προϋπολογισμό, αλλά λελογισμένο τηρουμένων των αναλογιών (66 εκατ. ευρώ), ο Ατάλ φιλοδοξεί επίσης να φρεσκάρει το γαλλικό box office, στο top-10 του οποίου το 2022 δεν βρέθηκε καμία γαλλική παραγωγή, για πρώτη φορά μετά το 1989. Γι’ αυτό ο παραγωγός παρέδωσε τα ηνία στον Κανέ, ο οποίος "Στο Δρόμο για την Κίνα" πλαισιώνεται από μια σειρά πρωτοκλασάτων ονομάτων. Ο Ζιλ Λελούς υποδύεται άψογα τον Οβελίξ, η Μαριόν Κοτιγιάρ είναι απολύτως ταιριαστή ως Κλεοπάτρα, όπως και ο Καίσαρας του Βενσάν Κασέλ. Φυσικά, δεν απουσιάζουν οι συμμετοχές διασήμων, με τον διαβόητα αυτοαναφορικό ποδοσφαιριστή Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς να εμφανίζεται ως ο ανίκητος Ρωμαίος στρατιώτης Αντιβάιρους. Όσον αφορά τη δράση, η πέμπτη ταινία του franchise θέλει τους Γαλάτες να σπεύδουν σε βοήθεια της κόρης της Κινέζας αυτοκράτειρας, η οποία δραπέτευσε από ένα εις βάρος της μητέρας της πραξικόπημα και προσπαθεί να σχεδιάσει την επιστροφή της. Ο Αστερίξ και ο Οβελίξ είναι οι μόνοι ικανοί να τη βοηθήσουν, δεν υπολογίζουν ωστόσο τα σχέδια του Καίσαρα, ο οποίος ετοιμάζεται να κατακτήσει την κινεζική αυτοκρατορία.