Ο Άκης Καπράνος γράφει για το "Αγία Έμυ"

Ενόψει της απονομής των 13ων βραβείων Ίρις (8/6) από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, το "α" φιλοξενεί μία σειρά κειμένων που αφιερώνονται στα φιλμ που διεκδικούν το βραβείο καλύτερης ταινίας. Δείτε αναλυτικά τις φετινές υποψηφιότητες εδώ.

Ο πολυπράγμων κριτικός κινηματογράφου Άκης Καπράνος, ο οποίος πλέον αρθρογραφεί στη Ναυτεμπορική ενώ παράλληλα διοργανώνει τις επιτυχημένες μεταμεσονύκτιες προβολές του "Midnight Express" και διατηρεί την μακροβιότερη ραδιοφωνική εκπομπή για το σινεμά με τίτλο "Ραδιοφωνική Οθόνη", γράφει για το μεταφυσικό δράμα "Αγία Έμυ". Πρόκειται για το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Αρασέλης Λαιμού, το οποίο διεκδικεί 15 χρυσά αγαλματίδια. Η υπόθεσή του αφορά τη νεαρή Έμυ η οποία μεγαλώνει με την αδερφή της Τερέζα, αλλά νιώθει ξένη μέσα στην κοινότητα των Φιλιππινέζων Χαρισματικών Καθολικών του Πειραιά. Όταν η Τερέζα μένει έγκυος, η Έμυ θα νιώσει ότι έλκεται από μυστηριώδεις εσωτερικές δυνάμεις, τις οποίες δεν μπορεί να ελέγξει.

Το "Αγία Έμυ" προβάλλεται ξανά στη μεγάλη οθόνη στις 27/5 στο θερινό σινεμά Άνεσις, στο πλαίσιο των προβολών που διοργανώνει η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου με όλες τις υποψήφιες για Ίρις ταινίες. Δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα εδώ.

Ο λόγος τον Άκη Καπράνο:

"'Η Αγία Έμυ': Η μελαγχολία των Μαγισσών

Αν, πριν λίγα χρόνια, αναζητούσατε στοιχεία για τη Φιλιππινέζικη κοινότητα στην Ελλάδα, και πιο συγκεκριμένα στον Πειραιά, το Google θα σας έβγαζε δυο – τρία αποτελέσματα, κυρίως πανεπιστημιακές εργασίες και μελέτες. Το δοκίμασα ξανά τώρα, που γράφω αυτές τις γραμμές, και η σελίδα μου γέμισε με άρθρα για την ταινία της Αρασέλης Λαιμού. Αυτή είναι μια δεύτερη νίκη που πρέπει να της καταλογιστεί. Ίσως και σημαντικότερη από το γεγονός της – υπέροχης! – ταινίας της.

Γέννημα – θρέμμα πειραιώτης, θεωρούσα πως γνώριζα ένα – δυο πράγματα για τη Φιλιππινέζικη κοινότητα εδώ. Προς μεγάλη μου έκπληξη, η Αρασέλη Λαιμού με έφερε αντιμέτωπο με την άγνοια μου. Από τα πρώτα λεπτά της ταινίας βυθίστηκα σε ένα σύμπαν που ναι, γνώριζα την ύπαρξη του, δεν το είχα δει ποτέ από κοντά, ούτε το είχα συναισθανθεί. Η διαφορά ήταν μεγάλη. Η 'Αγία Έμυ' μοιάζει να βρίσκει μια αξιοθαύμαστη ισορροπία ανάμεσα στον ρεαλισμό και τη μαγεία, με μια γραφή που προσωπικά μου θύμισε τον μεγάλο ανανεωτή του Φιλιππινέζικου σινεμά Λίνο Μπροκά. Και δεν μπορώ να μην θαυμάσω την εντιμότητα μιας βαθιά ανθρώπινης ταινίας που αγνοεί τα τρέχοντα φεστιβαλικά trends, που ζει και αναπνέει στα σοκάκια αυτών των ανθρώπων, κρατώντας ιδανικές αποστάσεις ανάμεσα στην ηθογραφία και την επιτήδευση. Και αυτό δεν επιτυγχάνεται μόνο μέσα από την κινηματογραφική τεχνική.

Όχι πως υστερεί τεχνικά η ταινία: Η σινεμασκόπ φωτογραφία του Κι Τζιν Κιμ εξυπηρετεί απόλυτα τον ρυθμό και το ύφος του φιλμ. Ο Κιμ στο μεταξύ είναι και συμπαραγωγός του (όπως και παραγωγός του υπέροχου 'Columbus' του Κογκονάντα – τον θυμόμαστε από το πρόσφατο 'Μετά τον Γιανγκ') οπότε όλα εδώ είναι αρκούντως φροντισμένα. Αλλά η ψυχή που έχει αυτή η ταινία δεν ντεκουπάρεται, ούτε αποτυπώνεται στο χαρτί. Είναι από αυτά τα 'μαγικά' που ένας σκηνοθέτης ελπίζει να προκύψουν στο σετ, και μια κινηματογραφική τέχνη από μόνη της: Η δημιουργία των συνθηκών εκείνων που θα επιτρέψουν στη μαγεία αυτή να φανερωθεί. Συνέβη στην Έμυ, μια γνήσια υπέρ-ηρωίδα με την οποία μπορούμε επιτέλους να ταυτιστούμε, μια γυναίκα που κουβαλά τα κρίματα της 'καλής κοινωνίας' όπως ακριβώς οι Φιλιππίνες κουβαλούν αυτά του Δυτικού κόσμου. Συνέβη και στην ξεχωριστή ταινία της Αρασέλης Λαιμού.

Είναι μόλις η πρώτη της ταινία, πόσο πιο φτωχό όμως μοιάζει το ελληνικό σινεμά χωρίς αυτή".

Η απονομή των 13ων βραβείων Ίρις θα γίνει την Τετάρτη 8 Ιουνίου στο Θέατρο Άλσος, σε σκηνοθεσία του Στέργιου Πάσχου ("Άφτερλωβ"), και θα μεταδίδεται ζωντανά μέσω του καναλιού της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση στο YouTube.

Βρείτε τα κείμενα για τις υπόλοιπες ταινίες που διεκδικούν την Ίριδα καλύτερης ταινίας εδώ.