«F@ck This Job»
Το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο, διοργανώνει ένα διήμερο δωρεάν προβολών στην Αθήνα (16-17/4), στο αμφιθέατρο του Ινστιτούτου Τεό Αγγελόπουλος, με σκοπό την αφύπνιση γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Οι προβολές ξεκινούν με το "Γ@μώ τη Δουλειά μου" (Βέρα Κριτσέφσκαγια) μια δριμεία κινηματογραφική κριτική στον τρόπο που το καθεστώς Πούτιν χειρίζεται τα ΜΜΕ. Την Κυριακή, ακολουθεί το φιλμ που απέσπασε φέτος το Χρυσό Αλέξανδρο ντοκιμαντέρ, με τίτλο "Ένα Σπίτι από Θραύσματα" (Σάιμον Λέρενγκ Βίλμοντ), το οποίο τοποθετείται στην προ του πολέμου ανατολική Ουκρανία. Τελευταίος τίτλος του προγράμματος είναι η ταινία μυθοπλασίας "Ατλαντίδα" του Ουκρανού Βαλεντίν Βασιάνοβιτς, όπου ο σκηνοθέτης απεικονίζει μέσα από την προσωπική ματιά του ένα πιθανό δυστοπικό μέλλον της πατρίδας του.
Παράλληλα, το φεστιβάλ σε ένδειξη αλληλεγγύης θα στηρίξει με το ποσό των € 2.000 την πρωτοβουλία του Διεθνούς Συνασπισμού Κινηματογραφιστών σε Κίνδυνο για την Ουκρανία, ενώ σε συνεννόηση με τους παραγωγούς των ταινιών, θα παραχωρήσει το ποσό που θα διέθετε για τα έξοδα προβολής στη ΜΚΟ "Voices of Children", που βοηθά τα παιδιά που βρίσκονται στις πληγείσες περιοχές της Ουκρανίας.
Για την παρακολούθηση των ταινιών είναι απαραίτητη η δωρεάν προκράτηση θέσης:
15/4 (20.00) - Γ@μώ τη δουλειά μου, της Βέρα Κριτσέφσκαγια
https://www.eventbrite.com/e/318964851457
16/4 (19.00) - Ένα σπίτι από θραύσματα του Σάιμον Λέρενγκ Βίλμοντ
https://www.eventbrite.com/e/318969846397
16/4 (21.30) - Ατλαντίδα (Atlantis), του Βαλεντίν Βασιάνοβιτς
https://www.eventbrite.com/e/318972233537
Ακολουθούν περισσότερες πληροφορίες για τις ταινίες.
Γ@μώ τη δουλειά μου (F@ck This Job) της Βέρα Κριτσέφσκαγια
Η 35χρονη Νατάσα είναι μια επιτυχημένη γυναίκα που αποζητά δημοσιότητα, φήμη και να κάνει τα όνειρά της πραγματικότητα. Έτσι αποφασίζει να ιδρύσει ένα ανεξάρτητο τηλεοπτικό κανάλι στη Ρωσία του Πούτιν. Προσλαμβάνει δημοσιογράφους υπέρ της αντιπολίτευσης και μειονότητες όπως η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα. Σύντομα το "βλαστάρι" της μετατρέπεται σε μια όαση πολιτικής και σεξουαλικής ελευθερίας. Το Dozhd TV (γνωστό και ως TV Rain, η "τηλεόραση της βροχής") είναι το μοναδικό κανάλι ανεξάρτητης δημοσιογραφίας που έχει επιβιώσει στο καθεστώς του Πούτιν. Όταν ξεκίνησε, η γυναίκα αυτή δεν φανταζόταν πως θα στεκόταν στην πρώτη γραμμή της μάχης μεταξύ Αλήθειας και Προπαγάνδας, ούτε πως θα έχανε όλη της την περιουσία. Δεν ήξερε πως θα γινόταν "ξένη πράκτορας" στην ίδια της τη χώρα.
Ένα σπίτι από θραύσματα (A House Made of Splinters) του Σάιμον Λέρενγκ Βίλμοντ
Καθώς ο πόλεμος στην Ανατολική Ουκρανία επιβαρύνει σημαντικά τις άπορες οικογένειες που ζουν κοντά στην πρώτη γραμμή του πυρός, μια μικρή ομάδα κοινωνικών λειτουργών επιδεικνύει τρομερή αποφασιστικότητα, εργαζόμενη ακατάπαυστα σ’ ένα ειδικό ορφανοτροφείο. Σκοπός της ομάδας είναι η δημιουργία ενός σχεδόν μαγικού περιβάλλοντος, στο οποίο τα παιδιά θα ζουν με ασφάλεια όσο οι κρατικές και δικαστικές αρχές αποφασίζουν το μέλλον τους και αυτό των οικογενειών τους.
Ατλαντίδα (Atlantis) του Βαλεντίν Βασιάνοβιτς
Ανατολική Ουκρανία, έτος 2025, στον απόηχο ενός ολέθριου πολέμου. Το περιβάλλον έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, ολόκληρη η περιοχή έχει κηρυχθεί μη κατοικήσιμη και οι άνθρωποι περιφέρονται σαν στοιχειά γυρεύοντας τρόπο να νιώσουν ζωντανοί. Ο Σέργκιϊ, ένας πρώην στρατιώτης που υποφέρει από μετατραυματικό στρες, συμμετέχει σε μια εθελοντική ομάδα που ταυτοποιεί τους νεκρούς των μαζικών τάφων. Η παγωμένη φωνή του ιατροδικαστή συνυφαίνεται με την ωμότητα και την ψυχρή μουντάδα του μεταποκαλυπτικού τοπίου, σε μια δυστοπική παραβολή για την ελπίδα που φυτρώνει στα πιο ανέλπιστα μέρη και την ανθρωπιά που επιζεί κάτω απ’ τα χαλάσματα.
