Αμέσως μετά τη μεγάλη επιτυχία της κωμικής τηλεοπτικής σειράς "Δύο ξένοι" (1997-99), οι σεναριογράφοι της Αλέξανδρος Ρήγας και Δημήτρης Αποστόλου συνέχισαν με ένα παρόμοιο ύφους σίριαλ, προσθέτοντας αστυνομικό μυστήριο και εντονότερη κοινωνική κριτική: Τέσσερις γυναίκες, μεγαλωμένες σε ορφανοτροφείο, μαθαίνουν πως ο Γεράσιμος Μαντάς, ο άντρας ο οποίος τις είχε κακοποιήσει όταν ήταν παιδιά, επέστρεψε από τις ΗΠΑ στη Αθήνα. Μια απ’ αυτές ειδοποιεί τις υπόλοιπες και τις υπενθυμίζει πως είχαν κάποτε υποσχεθεί πως θα τον εκδικηθούν με οποιοδήποτε κόστος. Εκείνες διστάζουν να προχωρήσουν σε… φονικά άκρα, αλλά η κακοποιητική συμπεριφορά των αντρών γύρω τους (σύζυγος, εραστής, πατέρας) τις κάνει να αλλάξουν γνώμη.
Τα γυρίσματα ξεκινούν, διακόπτονται, το πρωταγωνιστικό καστ αντικαθίσταται σε μεγάλο βαθμό και όλα ξαναρχίζουν, αλλά δεν ολοκληρώνονται ποτέ, με τη σειρά να σταματά οριστικά μετά από την προβολή εφτά επεισοδίων. Δυόμιση δεκαετίες αργότερα, όμως, η τύχη του Μαντά θα κριθεί οριστικά σε δύο κινηματογραφικά επεισόδια, με τον Αλέξανδρο Ρήγα σόλο, ως σεναριογράφο και σκηνοθέτη, να μας αφηγείται την ίδια ιστορία, αλλά με εντελώς διαφορετικό ερμηνευτικό επιτελείο (την Χρύσα Ρώπα αντικαθιστά η Βασιλική Ανδρίτσου, την Ελένη Ράντου η Παναγιώτα Βλαντή, την Ελένη Καστάνη η Μαρία Λεκάκη και την Άβα Γαλανοπούλου η Ελένη Ουζουνίδου).
Ο εντελώς αχρείαστος τεμαχισμός αυτής της περιπετειώδους εκδίκησης σε δυο μέρη και η συνολική διάρκεια η οποία (φανταζόμαστε πως) θα αγγίζει τις τεσσερισήμισι ώρες προϊδεάζουν για την τηλεοπτικής λογικής σύλληψη, αλλά δυστυχώς και εκτέλεση του όλου εγχειρήματος. Το οποίο επαναλαμβάνει τα τηλεοπτικά τικ της camp αισθητικής και φρασεολογίας, με πιασάρικες, έξυπνες, μα πιο συχνά εξυπνακίστικες ατάκες, γραφικότατους χαρακτήρες και μια απόλυτα υστερική αφήγηση, η οποία τρέχει με ιλιγγιώδη ρυθμό. Όχι, όμως, για να ακολουθήσει μια ταχύτατα εξελισσόμενη υπόθεση, αλλά για να δημιουργήσει μια αφόρητη διηγηματική σύγχυση, όπου ασύντακτα πλάνα μοντάρονται με ρυθμό πολυβόλου, το σενάριο πηγαινοέρχεται ασυνάρτητα μπρος, πίσω κι ακόμα πιο μπροστά στο χρόνο (ξεκινώντας από ένα παρόν που δεν καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει) και μια επιδερμική σάτιρα επιτίθεται σε συντηρητικές και αριστερές πολιτικές αντιλήψεις, στη θρησκόληπτη υποκρισία, στη woke ατζέντα, στον τηλεοπτικό κιτρινισμό και σε ένα αφόρητα καταπιεστικό πατριαρχικό σύμπαν. Όλα επιδερμικά, απλοϊκά, τσαπατσούλικα, αντιδραστικά (οι καρικατούρες του Αμπντούλ και της γραμματέως) και επώδυνα κιτς, με αποκορύφωμα την εφιαλτικά αποτυχημένη ονειρική σκηνή με τους ναζί, μια από τις πιο κακοστημένες της πρόσφατης (και όχι μόνον) ελληνικής κινηματογραφικής ιστορίας.
Ελλάδα. 2026. Διάρκεια: 132΄. Διανομή: GD PLUS PRODUCTIONS
Περισσότερες πληροφορίες
Τι Ψυχή θα Παραδώσεις Μωρή; Μέρος Πρώτο
Τέσσερις γυναίκες, μεγαλωμένες σε ορφανοτροφείο, μαθαίνουν πως ο Γεράσιμος Μαντάς, ο άντρας ο οποίος τις είχε κακοποιήσει όταν ήταν παιδιά, επέστρεψε από τις ΗΠΑ στη Αθήνα. Μια απ’ αυτές ειδοποιεί τις υπόλοιπες και τους υπενθυμίζει πως είχαν κάποτε υποσχεθεί πως θα τον εκδικηθούν με οποιοδήποτε κόστος.
