Με νέο επικεφαλή προγράμματος τον καταξιωμένο σκηνοθέτη Γιώργο Ζώη, το διεθνές διαγωνιστικό τμήμα του 44ου Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας συγκέντρωσε φέτος ξεχωριστό ενδιαφέρον ως προς τις καλλιτεχνικές προτιμήσεις που θα επεδείκνυε ο καινούριος υπεύθυνός του. Εάν κρίνουμε από τα φιλμ που απέσπασαν εν τέλει τα βραβεία του θεσμού, ένα από τα βασικά κριτήρια επιλογής των συμμετοχών ήταν η σκηνοθετική τόλμη και η διάθεση αποφυγής τετριμμένων αφηγήσεων, έχοντας το ένα μάτι σε επίκαιρες κοινωνικοπολιτικές θεματικές και το άλλο στις κινηματογραφήσεις που αμφισβητούν τα στεγανά του σινεμά.
Η κριτική επιτροπή που βράβευσε τις μικρού μήκους του διεθνούς διαγωνιστικού αποτελούνταν από τους Άνα Μουγκλαλίς (ηθοποιός), Αφροδίτη Παναγιωτάκου (διευθύντρια πολιτισμού Ιδρύματος Ωνάση), Βένια Βέργου (διευθύντρια Hellenic Film Commission), Γιάννη Χαλκιαδάκη (μοντέρ) και Λυδία Γεωργανά (σκηνοθέτιδα, διευθύντρια κάστινγκ, εκπαιδεύτρια ηθοποιών).
Φυσικά, εκτός από τις διεθνείς μικρού μήκους, οι βραβευμένες ταινίες όλων των τμημάτων είναι διαθέσιμες έως τις 26/9 στην ειδική πλατφόρμα του φεστιβάλ https://disff.cine.gr/. Ας δούμε, όμως, αναλυτικά εκείνες του διεθνούς διαγωνιστικού τμήματος.
«Ο Γιος των Σοδόμων» (Τεό Μοντόγια)
Grand Prix
Η ταινία που επιλέχθηκε ομόφωνα από την κριτική επιτροπή για το μεγάλο βραβείο έρχεται από την Κολομβία και αποτελεί ένα υβρίδιο ντοκιμαντέρ, προσωπικού βιώματος και μετα-σχόλιου. Ο σκηνοθέτης, Τεό Μοντόγια, είχε προσεγγίσει το 2017 ένα γνωστό στα social media άτομο με το προφίλ Son of Sodom, το οποίο ήθελε να πρωταγωνιστήσει στο ντεμπούτο του. Ωστόσο, μία εβδομάδα μετά το αρχικό μεταξύ τους κάστινγκ, ο κατά κόσμον 21χρονος Καμίλο Ναχάρ βρέθηκε νεκρός από υπερβολική δόση. Στην ταινία, ο Μοντόγια επιθυμεί να μάθει ποιος ήταν πραγματικά ο «Γιος των Σοδόμων».
«Ιστορίες που με Κρατάνε Ξάγρυπνο τη Νύχτα» (Τζέρεμι Βαν Ντερ Χέγκεν)
Βραβείο Σκηνοθεσίας
Ο Βέλγος Τζέρεμι Βαν Ντερ Χέγκεν υπογράφει μια υποβλητική ταινία που σμίγει εναλλακτικά στιλ και σύμβολα για να σμιλέψει το μικρόκοσμο μιας οικογένειας. Με φόντο ένα μικρό χωριό, απόκρυφες επιθυμίες έρχονται ορμητικά στην επιφάνεια μέσα από την άφιξη ενός λύκου και τη ζωή ενός αγοριού που του αρέσει να φορά φορέματα.
«Από το Μπαλκόνι» (Άρης Καπλανίδης)
Καλύτερη Ταινία Νοτιοανατολικής Ευρώπης, Βραβείο Ανάπτυξης Σεναρίου Ιδρύματος Ωνάση
Η μικρού μήκους που αποθεώθηκε συλλήβδην από τους παρευρισκόμενους στη Δράμα, είναι μια απ’ άκρη σ’ άκρη απολαυστική ταινία κινουμένων σχεδίων, η οποία μας συστήνει σε μια γειτονιά της Νέας Φιλαδέλφειας (όσοι γνωρίζουν την περιοχή θα αναγνωρίσουν πολλά σημεία της) και συγκεκριμένα στο μικρόκοσμο που δημιουργείται μεταξύ δύο οδών και μιας κυρίας που παρακολουθεί τα πάντα… από το μπαλκόνι της. Διαβάστε αναλυτικά τις εντυπώσεις μας για την ταινία εδώ.
«Δοξασμένη Γη» (Μπορμπάλα Νάγκι)
Ειδικό Βραβείο Αρτιότερης Παραγωγής TV5 Monde
Μια μαθήτρια σχεδιάζει τη μικρή επανάστασή της, όταν ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας επισκέπτεται το σχολείο της, προκαλώντας μια τεράστια αναστάτωση η οποία απειλεί να βυθίσει στο χάος τις τάξεις, τους συμμαθητές και τους δασκάλους της.
«Αποστολή: Χεβρών» (Ρόνα Σεγκάλ)
Βραβείο Ευρωπαϊκές Αξίες #ThisIsEU
Ένα από τα πιο θαρραλέα ντοκιμαντέρ που έχουμε δει φέτος στα σινεμά, θέλει νεαρούς Ισραηλινούς στρατιώτες να στέκονται μπροστά στην κάμερα της Ρόνα Σεγκάλ και να αφηγούνται τις παράλογες πρακτικές που εφαρμόζουν στην παλαιστινιακή πόλη Χεβρών. Οι εξιστορήσεις τους είναι αφοπλιστικές, οι ερωτήσεις τις Σεγκάλ αιχμηρές και η επίγευση αναπόφευκτα πικρή.
«Nha Sunhu» (Ζοζέ Μάγκρο)
Βραβείο υποψηφιότητας για την απονομή της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου
Οι ιστορίες προσφύγων ή μεταναστών οι οποίοι φτάνουν ρισκάροντας τη ζωή τους στην Ευρώπη για να αναζητήσουν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, είναι πάρα πολλές. Πολυπληθείς είναι και οι περιπτώσεις όπου αυτοί οι άνθρωποι καταφεύγουν στο ποδόσφαιρο, συνήθως έχοντας ήδη εκδηλωμένο ταλέντο, ένα άθλημα που κάποιες φορές μπορεί να σε εξασφαλίσει από πολύ νωρίς. Ανάμεσά τους βρίσκεται και ο ήρωας αυτού του αντισυμβατικού ντοκιμαντέρ, χαμηλών ημιτονίων και βραδυφλεγούς ανάπτυξης, το οποίο μας συστήνει στις αφανείς πτυχές της ρουτίνας ενός μετανάστη που προσπαθεί να γίνει ένας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής στην Πορτογαλία.
«Το Παιχνίδι» (Ρομάν Οντέλ)
Τιμητική Διάκριση
Ακόμα μία ποδοσφαιρικού ενδιαφέροντος βράβευση από την επιτροπή (#πολύφίλοιμας), σε ακόμα ένα ντοκιμαντέρ μάλιστα, αν και τελείως διαφορετικής λογικής από το «Nha Sunhu». Εν προκειμένω η κάμερα του Ρομάν Οντέλ υιοθετεί την οπτική γωνία του διαιτητή Φενταγί Σαν κατά τη διάρκεια ενός αγώνα του ελβετικού πρωταθλήματος ανάμεσα στην Γιάνγκ Μπόις και τη Λουγκάνο. Τα κάδρα αφορούν αποκλειστικά το Σαν και τους συγγενείς του που παρακολουθούν από τις κερκίδες. Χωρίς να δείχνει μισή φάση, ο Οντέλ καταφέρνει να προκαλέσει αυθεντικό σασπένς και να υπογραμμίσει μια προσωπικότητα στο χορτάρι που αγαπάμε να μισούμε. Πάντως, η νίκης των Γιάνγκ Μπόις επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Τσάμπιονς Λιγκ λίγες μέρες πριν την απονομή στη δράμα, έφερε σίγουρα γούρι στην ταινία...
«Φοβάμαι να Ξεχάσω το Πρόσωπό Σου» (Σαμέχ Αλάα)
Εύφημος Μνεία για τη σκηνοθεσία
Ο φετινός Χρυσός Φοίνικας μικρού μήκους αποδείχθηκε από τη μία δικαιότατος κι από την άλλη αφοπλιστικά σπαρακτικός, για ένα αιγυπτιακό φιλμ που στα χαρτιά έχει μια απλοϊκή υπόθεση. Ένα ερωτευμένο ζευγάρι που ζει χωριστά για σχεδόν τρεις μήνες, θέλει απεγνωσμένα να επανενωθεί, όποιο κι αν είναι το κόστος. Ο Αλάα όχι απλώς επιφυλάσσει μια συναισθηματικά ισοπεδωτική έκπληξη στο σενάριο, αλλά φροντίζει να μεταδώσει όσα νιώθουν οι πρωταγωνιστές διαπεραστικά και με λιγοστά εργαλεία.
«Brutalia, Εργάσιμες Μέρες» (Μανώλης Μαυρής)
Βραβείο Ανάπτυξης Σεναρίου Ιδρύματος Ωνάση
Μια τρομερή ώθηση να συνεχίσει τη σημαντική δουλειά του έλαβε με αυτό το βραβείο ο ταλαντούχος Μανώλης Μαυρής, μιας και πρόκειται για χρηματικό έπαθλο αξίας 10 χιλιάδων ευρώ. Η ταινία του, η οποία βραβεύτηκε επίσης στις Κάνες με το βραβείο Canal+, αποτελεί ένα sui generis ψευδο-ντοκιμαντέρ διασταυρωμένο με στοιχεία φαντασίας. Εδώ το σύστημα λειτουργίας ενός μελισσιού και κατά βάση η μητριαρχική δομή του, μεταφράζονται κινηματογραφικά ως ένας στρατώνας όπου γυναίκες με ομοιόμορφη όψη εργάζονται καθημερινά επίπονα σαν άλλες μέλισσες. Ανάμεσά τους βρίσκεται μια νεαρή εργάτρια η οποία σταδιακά νιώθει όλο και περισσότερο εγκλωβισμένη στην καταπιεστική και βίαιη ρουτίνα της «κυψέλης», ώστε αναζητά απεγνωσμένα μια διέξοδο. Η μικρού μήκους απέσπασε επίσης το Χρυσό Διόνυσο. Αναλυτική γνώμη για την ταινία θα διαβάσετε εδώ.
