Μπορεί ο απερχόμενος καλλιτεχνικός διευθυντής Ντίτερ Κόσλικ να έχει παραδώσει τη σκυτάλη στους έμπειρους Μαριέτε Ρίσενμπεκ και Κάρλο Σαρτριάν εδώ και μήνες, τα προβλήματα όμως για τα νέα «κεφάλια» της Μπερλινάλε άρχισαν αμέσως. Πρώτα αναγκάστηκαν να αλλάξουν τις ημερομηνίες διεξαγωγής του φεστιβάλ, μετά την απόφαση της αμερικανικής ακαδημίας να απονείμει τα Όσκαρ νωρίτερα από το συνηθισμένο. Έπειτα ήρθε η απόσυρση του Βραβείου Άλφρεντ Μπάουερ εξαιτίας της αποκάλυψης της ναζιστικής δράσης του ιδρυτή της Μπερλινάλε. Τώρα η έξαρση του κορονοϊού προσθέτει επιπλέον πίεση στη διοργάνωση, καθώς άλλα διεθνή events ακυρώνονται.
Αναζήτηση νέας ταυτότητας
Όπως είναι φυσικό, κρίσιμα τεστ περιμένουν το διευθυντικό δίδυμο και ως προς τις καλλιτεχνικές επιλογές του, με αφετηρία τους τίτλους του Διεθνούς Διαγωνιστικού. Από τη μία προξένησε έκπληξη η απουσία του Γουές Άντερσον, οποίος είχε επιλέξει το Βερολίνο για την πρεμιέρα των τελευταίων του ταινιών («Ξενοδοχείο Grand Budapest», «Το Νησί των Σκύλων»), όχι όμως και για το «French Dispatch», που πιθανότατα θα ντεμπουτάρει στις Κάνες. Από την άλλη, στο Διαγωνιστικό Τμήμα δεν αποφεύχθηκαν οι αυστηρά σινεφίλ επιλογές, παρότι υπάρχουν πολλά κι ενδιαφέροντα ονόματα.
Ένα από αυτά είναι εκείνο της Σάλι Πότερ («Ορλάντο»), χάρη στην οποία καταφθάνουν στην Μπερλινάλε οι πρωτοκλασάτοι πρωταγωνιστές τού «Roads Not Taken» Χαβιέ Μπαρδέμ, Ελ Φάνινγκ και Σάλμα Χάγεκ. Ακόμη, με ανυπομονησία περιμένουμε την επιστροφή της Κέλι Ρέιχαρντ («Γουέντι και Λούσι»), η οποία παρουσιάζει την ταινία εποχής «First Cow», μια διασκευή του βιβλίου «The Half-Life» του συχνού συνεργάτη Τζόναθαν Ρέιμοντ. Η υπόθεση αφορά τη σχέση ενός Κινέζου μετανάστη κι ενός Αμερικανού μάγειρα στην Άγρια Δύση. Στο Διαγωνιστικό βρίσκουμε ακόμη μία ταλαντούχα Αμερικανίδα, την Ελίζα Χάρτμαν, η οποία μετά το φεστιβαλικό σουξέ «Beach Rats» στοχεύει ψηλότερα με το «Never Rarely Sometimes Always», που θίγει το ζήτημα των εκτρώσεων μέσα από την ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη της ηρωίδας.
Το comeback των βετεράνων
Αρκετοί είναι οι πολύπειροι auteurs που δίνουν το «παρών» στο φετινό Βερολίνο. Χαρακτηριστική η περίπτωση του Φιλίπ Γκαρέλ («Συνήθεις Εραστές»), ο οποίος, παρότι σκηνοθετεί από τα ’60s, μόλις φέτος διαγωνίζεται στο φεστιβάλ με το ρομαντικό δράμα «The Salt of Tears». Πάνω από δύο δεκαετίες μετά την πρώτη του παρουσία στην Μπερλινάλε, ο αταξινόμητος Έιμπελ Φεράρα («Ms.45», «Bad Lieutenant») συνεργάζεται για τρίτη φορά με τον Γουίλεμ Νταφόε και υπογράφει το «Siberia», «μια εξερεύνηση της γλώσσας των ονείρων».
Από την άλλη δύο παλιοί γνώριμοι, βραβευμένοι στο φεστιβάλ, έρχονται φορτσάτοι. Ο Γερμανός Κρίστιαν Πέτζολντ («Transit») σκαρφίζεται ένα φιλμ αφιερωμένο στη γερμανική πρωτεύουσα, με τον τίτλο «Undine», ενώ ο Νοτιοκορεάτης Χονγκ Σανγκσού («On the Beach at Night Alone») εντρυφά στις ανθρώπινες σχέσεις με το δράμα «The Woman Who Ran». Δεν ξεχνάμε το έτερο σημαντικό όνομα από την Ασία, τον ιδιοσυγκρασιακό Τσάι Μινγκ-Λιάνγκ («Αδέσποτα Σκυλιά»), ο οποίος σκηνοθετεί το «Days».
Η ελληνική παρουσία
Φέτος οι Έλληνες δημιουργοί συμμετέχουν στο φεστιβάλ σε δύο μέτωπα. Στο Πάνοραμα παρουσιάζονται το «Digger» του Τζώρτζη Γρηγοράκη και το «Pari» του Σιαμάκ Ετεμάντι, ενώ στο Berlinale Series, που αφορά τηλεοπτικές σειρές, βρίσκουμε την Αθηνά-Ραχήλ Τσαγγάρη.
Η δημιουργός του «Attenberg» σκηνοθετεί τα πέντε από τα οκτώ επεισόδια του «Trigonometry», της σειράς του BBC γύρω από ένα ζευγάρι που προσκαλεί ένα τρίτο πρόσωπο στη σχέση του. Τέλος, θυμίζουμε πως η 70ή Μπερλινάλε ξεκινά με το «My Salinger Year» του Φιλίπ Φαλαρντό («Ο Εξαιρετικός Κύριος Lazhar»), ενώ διευθυντής της επιτροπής που θα απονείμει τη Χρυσή Άρκτο είναι ο Τζέρεμι Άιρονς.
Ευχαριστούμε την Aegean Airlines, η οποία πετάει απευθείας για Βερολίνο, για την πραγματοποίηση του ταξιδιού.
