Οι αστραφτεροί σταρ του «Everybody Knows» προσέδωσαν λάμψη στο κόκκινο χαλί της έναρξης, το ισπανόφωνο θρίλερ του Ασγκάρ Φαραντί, όμως, δεν έκανε την εντύπωση που περίμεναν οι περισσότεροι.
Καθώς συμπληρώνεται μισός αιώνας από τον Μάη που ταρακούνησε τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία, τη γαλλική κοινωνία, αλλά και το φεστιβάλ Κανών, το οποίο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ εκείνη τη χρονιά, ο απόηχος της θρυλικής φοιτητικής εξέγερσης αντηχεί ακόμα στην Κρουαζέτ. Είτε στα εξώφυλλα και τα αφιερώματα των σινε-περιοδικών είτε στις αναφορές των ίδιων των κινηματογραφιστών είτε ακόμα και στην αφίσα του φεστιβάλ, όπου το φιλί των Ζαν – Πολ Μπελμοντό και Άνα Καρίνα από τον «Τρελό Πιερό» του Ζαν – Λικ Γκοντάρ αντανακλά ολοζώντανα τον επαναστατικό ρομαντισμό των ‘60s. Τι έχει όμως απομείνει ουσιαστικά απ' αυτόν σ' έναν κόσμο όπου τα πλέον καυτά θέματά του είναι πλέον το Netflix και ο Χάρβεϊ Γουαϊνστάιν (ο μύθος του οποίου χρωστά πολλά στις γαλλικές φεστιβαλικές πλάτες);
Το σπουδαιότερο φεστιβάλ του πλανήτη προσπαθεί διαρκώς να επανεφεύρει τον εαυτό του, αγωνιώντας μην τυχόν απωλέσει τον παλμό των καιρών. Αλλάζει την προτεραιότητα των δημοσιογραφικών προβολών (το κοινό τις βλέπει πρώτο ή το αργότερο την ίδια ώρα), απαγορεύει τις selfies στο κόκκινο χαλί, παίρνει πίσω το χαρακτηρισμό του persona non grata για τον Λαρς Φον Τρίερ, ανοίγει χώρο για γυναίκες τόσο στα προγράμματά του όσο και στις κάθε λογής επιτροπές. Ταυτόχρονα, διατηρεί τη χρυσή συνταγή ισορροπίας ανάμεσα στο καλλιτεχνικό και το εμπορικό θέαμα, προβάλλοντας τριτοκοσμικά δράματα δίπλα σε υπερηρωικές περιπέτειες (ο «Black Panther» στο «Σινεμά στην πλαζ») και spin-offs του «Star Wars» (ο «Solo» εκτός συναγωνισμού).
Στο ίδιο πλαίσιο ήταν και η επιλογή του «Everybody Knows» του Ασγκάρ Φαραντί ως ταινία έναρξης της 71ης διοργάνωσης, καθώς ο πολυβραβευμένος εδώ Ιρανός auteur (γυναικεία ερμηνεία για το «Παρελθόν», σενάριο και αντρική ερμηνεία για τον «Εμποράκο») έχει επιστρατεύσει για πρωταγωνιστές του δραματικού θρίλερ του τους Πενέλοπε Κρουζ, Χαβιέρ Μπαρδέμ και Ρικάρντο Νταρίν. Μαζί με τους Μάρτιν Σκορσέζε, τον οποίο βραβεύει το «Δεκαπενθήμερο σκηνοθετών», Τζούλιαν Μουρ, Ιζαμπέλ Αντζανί και την πρόεδρο της κριτικής επιτροπής Κέιτ Μπλάνσετ, ανάμεσα σ’ άλλους, οι τρεις ισπανόφωνοι σταρ έκαναν τα φλας των φωτογράφων ν’ αστράψουν χθες το βράδυ στη φωταγωγημένη είσοδο του Παλέ, όπου το «Everybody Knows» σήκωσε την αυλαία της φετινής διοργάνωσης. Γραμμένη με τη γνωστή δεξιοτεχνία του Φαραντί, η ταινία ξεκινά με το γάμο της αδελφής της Λάουρα, η οποία έχει έρθει μαζί με τα δυο της παιδιά γι’ αυτό το λόγο από την Αργεντινή πίσω στην Ισπανία και τη γενέτειρά της.
Το βράδυ του γλεντιού, όμως, η έφηβη κόρη της εξαφανίζεται και όσα αγωνιώδη ακολουθούν φέρνουν στην επιφάνεια ένα παρελθόν περίπλοκων σχέσεων, οι οποίες επιστρέφουν στο παρόν ως ακραία ηθικά διλήμματα. Ο δημιουργός τού «Ένας Χωρισμός» τα ξετυλίγει με στιλάτη επιδεξιότητα, τα δένει έντεχνα με κοινωνικά και ταξικά σχόλια, αν και καθαρά σκηνοθετικά μοιάζει λίγο έξω από τα νερά του. Βιαστικός και λιγότερο συγκεντρωμένος αφηγηματικά (ακόμα και οι ερμηνείες δεν είναι στο φόρτε τους) υπονομεύει το άνισο, αλλά πάντα εξαιρετικά ενδιαφέρον όσο και συγκινητικό τελικό αποτέλεσμα, το οποίο παραμένει σε σαφώς υψηλότερο επίπεδο από τη συντριπτική πλειοψηφία των πρόσφατων φιλόδοξων κινηματογραφικών δραμάτων. Όπως ήταν πολύ φυσικό, το φιλμ δίχασε κοινό και κριτικούς, γεννώντας αντιπαραθέσεις και χαρίζοντας στη φεστιβαλική έναρξη την απαιτούμενη πιπεράτη δημοσιότητα που τόσο επίμονα αναζητεί κάθε χρονιά.
Ευχαριστούμε την Air France για τη βοήθειά της στην πραγματοποίηση του ταξιδιού.
