Μια διπλή ιστορία ενηλικίωσης κι ένα σύγχρονο παραμύθι βασισμένο σε εικονογραφημένο βιβλίο του Μπράιαν Σέλζνικ («Hugo»). Κατά στιγμές ευαίσθητο και με συγκινητικό φινάλε, κυλά συγκαταβατικά, ενώ αργεί χαρακτηριστικά να αποκτήσει ενδιαφέρον.
Aκριβώς όπως και η «Εφεύρεση του Ούγκο Καμπρέ», η οποία μεταφέρθηκε από τον Μάρτιν Σκορσέζε στο σινεμά («Hugo»), το «Wonderstruck» είναι ένα εικονογραφημένο εφηβικό μυθιστόρημα γραμμένο και πάλι από τον Μπράιαν Σέλζνικ το 2011. Η νοσταλγική διάθεση, ο ανήλικος κεντρικός ήρωας που περιπλανιέται σε έναν άγνωστό του κόσμο και η σχέση τεχνολογίας και τέχνης είναι θέματα που κυριαρχούν και στα δύο λογοτεχνικά έργα, τα οποία είναι γραμμένα (και στημένα) με έντονη κινηματογραφική επιρροή. Γι’ αυτό και βρήκαν πολύ γρήγορα το δρόμο τους προς την οθόνη, με τον στιλίστα Τοντ Χέινς («Velvet Goldmine», «Ο Παράδεισος Είναι Μακριά», «I Am Not There», «Carol») να αναλαμβάνει τη σκηνοθετική επιμέλεια του σεναριακά διασκευασμένου από τον ίδιο τον Σέλζνικ «Wonderstruck».
Το βιβλίο αφηγείται δύο παράλληλες ιστορίες, τη μία (του 1977) με λέξεις και την άλλη (του 1927) με εικόνες. Ο Χέινς επιλέγει να κινηματογραφήσει την πρώτη έγχρωμη και τη δεύτερη ασπρόμαυρη, κάνοντας άμεσες αναφορές στο σινεμά της κάθε εποχής. Σε αυτό του 1927 από τη μία, όταν η κωφάλαλη Ρόουζ φεύγει από το σπίτι της στο Νιου Τζέρσι για τη Νέα Υόρκη αναζητώντας μια διάσημη σταρ της showbiz που θαυμάζει. Και σε αυτό του 1977 από την άλλη, όταν ο Μπεν, ένα αγόρι με προβλήματα ακοής που εξελίσσονται σε πλήρη κώφωση, οδηγείται από τη Μινεσότα στο Μανχάταν ψάχνοντας στοιχεία για τον πατέρα του.
Δύο παιδιά σε μια μεγάλη πόλη, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας ως κοινό καταφύγιο, η οικογένεια ως χαμένος παράδεισος και η μνήμη (συντηρημένη μέσω της τέχνης και της επιστήμης) ως η συγκολλητική ουσία μιας προσωπικής όσο και συλλογικής ταυτότητας. Όλα αυτά μέσα σε ένα άκρως νοσταλγικό περιτύλιγμα το οποίο ο Χέινς διπλώνει προσεκτικά, αμελώντας το περιεχόμενο της φαντασμαγορικής πλην άψυχης συσκευασίας: ένα μοντέρνο παραμύθι πάνω στη μαγεία του ήχου και της εικόνας, κατά στιγμές ευαίσθητο και με συγκινητικό φινάλε, το οποίο όμως κυλά συγκαταβατικά (πού είναι ο Τζον Λόγκαν του «Hugo»;), αργώντας χαρακτηριστικά να αποκτήσει ενδιαφέρον.
Εγχρ., Α/Μ. ΗΠΑ. 2017. Διάρκεια: 117΄. Διανομή: SEVEN FILMS.
Περισσότερες πληροφορίες
Το Δωμάτιο των Θαυμάτων
Το 1927 ένα μικρό κορίτσι φεύγει από το σπίτι της στο Νιου Τζέρσι για τη Νέα Υόρκη, αναζητώντας μια διάσημη σταρ του σινεμά που θαυμάζει. Μισόν αιώνα αργότερα, ένα αγόρι βρίσκει στοιχεία για την οικογένειά του, τα οποία τον οδηγούν στο Μανχάταν.
