Όταν ο ψυχολογικά ασταθής θετός γιος του Μίκι σκοτώνεται σε εργατικό «ατύχημα», ο τελευταίος προσπαθεί να κανονίσει τα της κηδείας, μπερδεμένος ανάμεσα σε οικονομικά και οικογενειακά προβλήματα, μια οργανωμένη ληστεία και συσσωρευμένη δόση γκαντεμιάς. Η τελευταία πρωταγωνιστική εμφάνιση του Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν είναι ένας εντελώς αναποφάσιστος (και άστοχος) συνδυασμός κοινωνικού δράματος, γκανγκστερικού θρίλερ και μαύρης κωμωδίας.
Η πρώτη σκηνοθετική προσπάθεια του ηθοποιού Τζον Σλέιτερι (ο Ρότζερ Στέρλινγκ του «Mad Men») έμελλε να είναι και ο τελευταίος πρωταγωνιστικός ρόλος στην καριέρα του Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν. Μόλις δύο βδομάδες μετά την πρεμιέρα του φιλμ στο Φεστιβάλ του Σάντανς τον προηγούμενο Ιανουάριο, ο 47χρονος σταρ βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του. Στο «Ούτε να Πεθάνεις δεν Μπορείς», βασισμένο σε μυθιστόρημα του Πιτ Ντέξτερ («The Paperboy») γραμμένο το 1983, ο Νεοϋορκέζος ηθοποιός υποδύεται έναν κάτοικο της Φιλαδέλφειας, τον άνθρωπο της πιάτσας Μίκι, ο οποίος προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με την αδέξια καθημερινότητα του Γκοντς Πόκετ (το μυθιστορηματικό νοτιοδυτικό προάστιο της πόλης Ντέβιλς Πόκετ). Τα πράγματα όμως μπεδεύονται επικίνδυνα όταν ο ψυχολογικά ασταθής θετός γιος του σκοτώνεται σε εργατικό «δυστύχημα» κι εκείνος αναλαμβάνει αφενός να ανακαλύψει την αλήθεια και αφετέρου να κανονίσει τα της κηδείας, μπερδεμένος ανάμεσα σε οικονομικά και οικογενειακά προβλήματα, μια οργανωμένη ληστεία αλλά και συσσωρευμένη γκαντεμιά.
Αυτό το τελευταίο, δηλαδή η έντονα κωμική διάθεση η οποία συνοδεύει τις άτυχες προσπάθειες του Μίκι (και όχι μόνο αυτού), είναι και το στοιχείο που προσπαθεί να διαφοροποιήσει πικάντικα αυτό το χαμηλότονο δράμα από τον συνήθη «ξερό» κοινωνικό νατουραλισμό των περισσότερων ανεξαρτήτων ταινιών του είδους. Έτσι σκηνές βίαιου χαβαλέ βγαλμένες από ταινία του Ταραντίνο συνδυάζονται με ένα μελαγχολικό ρεαλισμό, βαθιά απελπισμένοι χαρακτήρες μπερδεύονται σε κωμικοτραγικές παρεξηγήσεις και το Ντέβιλς Πόκετ της δεκαετίας του ’80 ζωντανεύει σαν ένας μικρόκοσμος όπου δεν ξέρεις αν «Ούτε να Πεθάνεις δεν Μπορείς» από τα γέλια ή τα κλάματα.
Πρόκειται για ένα αναποφάσιστο αφηγηματικό ύφος, που πατώντας σε ένα συχνά αμήχανο σενάριο αφήνει τον θεατή εντελώς μετέωρο απέναντι στα γεγονότα και στους χαρακτήρες της ταινίας, η οποία ολοκληρώνεται αδέξια σαν μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία.
ΗΠΑ. 2014. Διάρκεια: 88΄. Διανομή: HOLLYWOOD ENT.
Περισσότερες πληροφορίες
Ούτε να Πεθάνεις δεν Μπορείς
Όταν ο ψυχολογικά ασταθής θετός γιος του Μίκι σκοτώνεται σε εργατικό «ατύχημα», ο τελευταίος προσπαθεί να κανονίσει τα της κηδείας, μπερδεμένος ανάμεσα σε οικονομικά και οικογενειακά προβλήματα, μια οργανωμένη ληστεία και συσσωρευμένη δόση γκαντεμιάς.
