Περιγράψτε μας με τα δικά σας λόγια το "November" που παρακολουθούμε στο "Τζένη Καρέζη". Ποια είναι εκείνη η υπόσχεση του αποτυχημένου προέδρου των ΗΠΑ Τσαρλς Π. Σμιθ προς την οικονομική ελίτ που προκαλεί το περισσότερο γέλιο στο κοινό;
Στο έργο γινόμαστε μάρτυρες της ασυδοσίας της εξουσίας μέσα από τις τραγελαφικές προσπάθειες ενός προέδρου να επανεκλεγεί. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που προκαλεί το γέλιο του κοινού είναι η στιγμή όπου ο πρόεδρος ζητά από έναν εκπρόσωπο της οικονομικής ελίτ 200.000.000 δολάρια αντί των 50.000 που είχαν προσυμφωνήσει.
Είναι τελικά το γέλιο ο πιο σύντομος δρόμος να μιλήσουμε με ειλικρίνεια για τα πιο σοβαρά θέματα;
Είναι σίγουρα ο πιο ύπουλος και ταυτόχρονα αιφνιδιαστικός τρόπος. Ίσως γιατί προλαβαίνει να αγγίξει πρώτα το ασυνείδητο.
Πιστεύετε ότι η ελληνική κοινωνία έχει κοινά σημεία με την αμερικάνικη, όπως την έχει στηλιτεύσει ο Μάμετ στα έργα του (να θυμηθούμε τον "Αμερικανό βούβαλο”, τα "Οικόπεδα με θέα”);
Σίγουρα. Η Ελλάδα προσπαθεί ηλιθιωδώς εδώ και χρόνια να γίνει μια μικρή Αμερική.
Είναι τελικά η σύγχρονη πολιτική τόσο διαμεσολαβημένη από τους επικοινωνιολόγους, που πλέον το πολιτικό πρόγραμμα επισκιάζεται από την εικόνα (ή είναι απλώς μέρος της);
Σε κανέναν άνθρωπο δεν αξίζει το πολιτικό και μιντιακό επίπεδο που έχουμε στην Ελλάδα.
Aν παρακολουθήσει κάποιος μία συζήτηση των πολιτικών στο τηλεοπτικό κανάλι της Βουλής, θα δει την μεγάλη διαφορά που υπάρχει μεταξύ της πρωτολογίας και της δευτερολογίας των περισσοτέρων πολιτικών. Η πρωτολογίες είναι ως γνωστόν επιμελημένες από τους επικοινωνιολόγους. Για να μη μιλήσουμε για τα διαγγέλματα, τα οποία είναι σε ποσοστό σχεδόν 100% επιμελημένα από τους επικοινωνιολόγους.
Πόσο εύκολο είναι να διακρίνουμε στην εποχή του fake-news την αλήθεια, ως πολίτες;
Μάλλον είναι πολύ δύσκολο, γιατί τα σωστά fake-news δεν βγάζουν μάτι.
Θεωρείτε ότι τελικά έχουμε το πολιτικό και μιντιακό επίπεδο που μας αξίζει στην Ελλάδα;
Σε κανέναν άνθρωπο δεν αξίζει το πολιτικό και μιντιακό επίπεδο που έχουμε στην Ελλάδα.
Τι απολαύσατε περισσότερο στη συνεργασία με τους ηθοποιούς σας;
Τη γενναιοδωρία τους και την αστείρευτη όρεξή τους για δουλειά.
Έχοντας συνεργαστεί αρκετά με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, παρατηρείτε κάτι που να ξεχωρίζει το θέατρο της πρωτεύουσας από της συμπρωτεύουσας;
Λόγω της σχεδόν ανύπαρκτης οικονομικής υποστήριξης από την πολιτεία, οι προσπάθειες δημιουργίας μιας θεατρικής κουλτούρας στην Θεσσαλονίκη εδώ και χρόνια μένει στάσιμη. Δεν φταίνε οι καλλιτέχνες. Αν έφταιγαν οι καλλιτέχνες, κανείς εξ αυτών που άφησαν τη Θεσσαλονίκη και κατέβηκαν στην Αθήνα δεν θα έκανε σήμερα επιτυχημένες παραστάσεις.
Παράλληλα με το χώρο του θεάτρου, ασχολείστε και με τη μουσική. Μιλήστε μας και για την εμπειρία σας ως υπεύθυνος του εκπαιδευτικού προγράμματος "Μουσικοπαιδαγωγική και Αυτοσχεδιασμός” σε Καταστήματα Κράτησης.
Γνώρισα αρκετούς ανθρώπους στα Καταστήματα Κράτησης. Σε κανενός τα μάτια δεν είδα μίσος και κακία, μόνο απέραντη θλίψη. Η προσπάθεια να βοηθήσεις αυτούς τους ανθρώπους να δουν τη ζωή ξανά με άλλο μάτι είναι κάτι ανεκτίμητο.
Περισσότερες πληροφορίες
November
Λευκός Οίκος, μήνα Νοέμβριο. Προεκλογική περίοδος. Ο αποτυχημένος εν ενεργεία πρόεδρος των ΗΠΑ Τσαρλς Σμιθ θέλει να επανεκλεγεί. Η πρώτη του θητεία κρίνεται αδιαμφισβήτητα ως ανεπιτυχής. Κατά συνέπεια, βρίσκεται αντιμέτωπος με την πιθανή του αποχώρηση από την «θέση». Οι οικονομικοί του υποστηρικτές τον έχουν εγκαταλείψει και τα polls του δίνουν πολύ μικρές πιθανότητες. Στην προσπάθειά του να μαζέψει χρήματα για να υποστηρίξει την καμπάνια του, μηχανεύεται εξωφρενικές οικονομικές συμφωνίες με εκπροσώπους της οικονομικής ελίτ, επιστρατεύοντας ταυτόχρονα την επικοινωνιολόγο του. Κατά τη διάρκεια της πλοκής τα εγχειρήματά του προέδρου διογκώνονται μέσα από διαρκείς ανατροπές για να καταλήξουμε σε ένα απρόβλεπτο φινάλε με όλους τους χαρακτήρες πάνω στη σκηνή και εκτός εαυτού.
