akkatsikas©
Ηχηρά, με πολύ κέφι, χειροκρότημα και κυρίως χωρίς σενάριο, πρόβες, σκηνικά και κοστούμια, παρουσιάστηκε η πρώτη θεατρική παράσταση που "πάτησε το πόδι της” στο ανακαινισμένο Θέατρο του Λυκαβηττού μετά από δεκαπέντε χρόνια. Και αυτή δεν ήταν άλλη από το "Κάψε το Σενάριο” που γιορτάζει φέτος "10+1 χρόνια αποτυχίες”. Να ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι 5.000 θεατές ανέβηκαν στον Λυκαβηττό για να παρακολουθήσουν τον Λάμπρο Φισφή, τον Δημήτρη Μακαλιά και τον Ζήση Ρούμπο σε ένα sold out αυτοσχεδιαστικό διαδραστικό παιχνίδι μεταξύ σκηνής και πλατείας που δημιουργείται ζωντανά εκείνη τη στιγμή, και μάλιστα πολλοί από αυτούς για πρώτη φορά.
Έχουν περάσει έντεκα χρόνια από τότε που γνωρίσαμε το "Κάψε το Σενάριο" μέσα από την ομώνυμη εκπομπή του Mega, το οποίο εισήγαγε στην Ελλάδα μορφές κωμωδίας όπως το stand up comedy και το improv., και η επιτυχία συνεχίζεται με τη μακροβιότερη ομάδα αυτοσχεδιαστικής κωμωδίας στην Ελλάδα να μυεί όλο και μεγαλύτερη μερίδα του κοινού στην tailor made κωμωδία, με όπλα την τρομερή χημεία και επικοινωνία που υπάρχει ανάμεσα στα τρία μέλη της, το "καμένο" χιούμορ τους που δεν γνωρίζει σύνορα και την ικανότητά τους να "ψαρεύουν" ιδέες από το κοινό και να τις αξιοποιούν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε όλοι να γίνονται μία παρέα. Αυτά διαπιστώσαμε το βράδυ του περασμένου Σαββάτου (7/10) στο Λυκαβηττό. Το κοινό, από την πτέρυγα με τις σουρεαλιστικές διαθέσεις μέχρι εκείνη με τις πιο άγριες, που αποτελούνταν από θεατές όλων των ηλικιών, δεν δίστασε να ανταποκριθεί και να διαμορφώσει όσα είδαμε επί σκηνής, αναλαμβάνοντας ρόλο σκηνοθέτη και σεναριογράφου.
Όσο για το αν ήταν όντως η μεγαλύτερη παράσταση στην πορεία του "Κάψε το Σενάριο”, ισχύει τόσο από αριθμητικής απόψεως όσο και από άποψη επικοινωνίας μεταξύ των δύο πλευρών. Σίγουρα δεν είναι καθόλου εύκολο να επικοινωνήσεις με 5.000 ανθρώπους την ίδια στιγμή αλλά οι Λάμπρος Φισφής, Δημήτρης Μακαλιάς και Ζήσης Ρούμπος το κατάφεραν, αποδεικνύοντας ότι δεν επαναπαύονται, ότι είναι γεμάτοι ιδέες και ικανοί να ανταποκριθούν σε όλα τα αιτήματα.
Περνώντας από το ένα κομμάτι της παράστασης στο άλλο και από το ένα παιχνίδι στο άλλο, η ατμόσφαιρα ζεσταινόταν όλο και περισσότερο. Ξεκάθαρα το σόου έχει ωριμάσει μέσα στα χρόνια (όπως μας είχε πει σε συνέντευξή του ο Δημήτρης Μακαλιάς) και λειτουργεί σαν καλοκουρδισμένη μηχανή.
Ας απαριθμήσουμε μερικές από τις καλύτερες στιγμές της βραδιάς: η ιστορία που κλήθηκαν να πουν οι τρεις κωμικοί ενωμένοι στο κέντρο της σκηνής, μια λέξη τη φορά. Το κομμάτι που ζήτησαν τα κινητά του κοινού, απαντώντας με φράσεις από δικά τους μηνύματα. Το "Freeze”, όπου μια σκηνή μετασχηματίζεται σε μια άλλη με τον καθένα από τους τρεις να τη συνεχίζει με διαφορετικό τρόπο. Το "Stick it up” με το κοντάρι που αλλάζει διαρκώς χέρια, συμβολίζοντας διαφορετικά αντικείμενα και δράσεις.
Ιδιαίτερα ξεχωριστά ήταν τα δύο παιχνίδια που ανέβασαν θεατές στη σκηνή: πρώτα για να κάνουν τους ήχους που επένδυσαν την ιστορία που έλεγαν οι κωμικοί με ξεκαρδιστικά αποτελέσματα και έπειτα για να μοιραστούν με το κοινό πώς γνωρίστηκαν και πώς έφτασαν στο πρώτο φιλί. Στην προκειμένη ένα ζευγάρι αφηγείται την ιστορία του και οι ερμηνευτές προσπαθούν να την αναπαραστήσουν αυτοσχεδιάζοντας. Κάθε φορά που η επί σκηνής δράση παίρνει λάθος κατεύθυνση το ζευγάρι χτυπάει το κουδουνάκι μέχρι να βρουν το σωστό.
Τέλος, ο Λάμπρος Φισφής σε όλη τη διάρκεια της βραδιάς αξιοποιούσε στοιχεία από τις ιστορίες και τις ιδέες του κοινού στη δράση της στιγμής, κάνοντας με αυτό τον τρόπο "bounce” ανάμεσα στις καλύτερες ή και πιο αστείες στιγμές της βραδιάς, προκαλώντας ακόμα περισσότερο γέλιο.
