Διεύθυνση:
Tηλ:
Μετά το members only "House of Nynn", το "Onuki Athens" είναι ουσιαστικά το πρώτο εστιατόριο ανοικτό στο κοινό που προσφέρει τη δυνατότητα για μια πρόγευση από τη νέα ζωή του εμβληματικού μας ξενοδοχειακού τοπόσημου, που κάποια στιγμή, δεν μπορεί, θα συνηθίσουμε να αποκαλούμε "The Ilisian". Το μεγάλο γκελ που έχει στους Αθηναίους το ξεχωριστό αυτό ιαπωνικό κόνσεπτ που πρωτοχαρήκαμε και διακρίναμε στην Costa Navarino, το είχα διαπιστώσει ήδη από την πρώτη μου επίσκεψη και το επιβεβαιώνω πάλι, βράδυ καθημερινής όπου στο μαγαζί δεν πέφτει καρφίτσα ή ορθότερα chopstick.
Πολλά γνωστά ονόματα της επιχειρηματικής, πολιτικής και κοινωνικής ζωής, καλοβαλμένες μικρές και μεγάλες παρέες όλων των ηλικιών και μια αίσθηση ενός μητροπολιτικού ιαπωνισμού στην ατμόσφαιρα, που βρίσκει πρόσφορο έδαφος για να ξεδιπλωθεί. Δίχως να είναι ιδιαίτερα μεγάλος, ο χώρος που έπλασε το διεθνώς καταξιωμένο στούντιο Yabu Pushelberg έχει δυναμική ρέουσα ενέργεια έτσι όπως αναπτύσσεται εκατέρωθεν της επιβλητικής μπάρας, που χωρίζει τη σάλα στο κομμάτι του μπαρ (όπου επίσης μπορείς να φας) και σε εκείνο του εστιατορίου με κομψά μίνιμαλ τραπέζια και καθίσματα και καναπέδες σε ζεστό midnight blue χρώμα. Πάνω τους, "κρέμονται" μικρές σουίτες για όσους επιθυμούν να γευματίσουν πριβέ σαν σε ιδιωτική izakaya.
Ωραίες soulful μουσικές ακούγονται δυνατά με ήχο εξαιρετικής ποιότητας και η θέα της φωτισμένης Αθήνας, όπως έχουμε συνηθίσει να την απολαμβάνουμε από τη σιλουέτα του Χίλτον με την εμβληματική του πισίνα πάντα στη θέση της, εισβάλλει δυναμικά από τις μεγάλες τζαμαρίες. Η ιαπωνική κουζίνα του χρυσοσκουφάτου σεφ και συνιδιοκτήτη των δύο "Onuki" Σταμάτη Σκριάπα είναι φίνα και ιδιαίτερα προσεγμένη ενώ χαρακτηρίζεται από δόκιμες ανανεωτικές ιδέες που την προικίζουν με το σπάνιο προσόν μιας δικής της προσωπικότητας που φέρει το αποτύπωμα του δημιουργού της.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η νοστιμότατη καραβίδα με βινεγκρέτ από sudachi ("ξαδερφάκι" του yuzu) και έμφυτη γλύκα που τονίζεται με ιαπωνικά φύκια tosaka στήνοντας μια γιορτή της πρώτης ύλης με βαθιά επίγευση θαλασσινής φρεσκάδας που επιμένει για ώρα στο στόμα. Όπως επίσης και το λεπτοδουλεμένο chateaubriand tataki με βινεγκρέτ φυκιών nori, φύτρες μιζούνα, τηγανιτό λωτό και κρεμμύδι που εκφράζει κοσμοπολίτικο ιαπωνισμό σε ένα πιάτο ναι μεν κρύο αλλά με ιδιαίτερο βάθος υφών και γεύσεων που εκπλήσσουν. Ακόμα όμως και στην περίπτωση μιας πιο συνηθισμένης σαλάτας με ανάμεικτα φύκια, η φροντίδα στη λεπτομέρεια υπάρχει και δηλώνεται με ένα παιχνίδισμα τραγανών υφών που παίρνει ένταση από αρωματικό aojiso dressing.
H tempura με ολόξανθη αιθέρια κρούστα και υγρασία θωρακισμένη στο εσωτερικό της ανήκει στα δυνατά χαρτιά της κουζίνας, το ίδιο και τα κοψίματα ακριβείας όπως διαπιστώνω στην ποικιλία από sashimi που σερβίρονται αρτίστικα πάνω σε πάγο. Πλάι μάλιστα σε αβανταδόρικα από μόνα τους κομμάτια όπως η κοιλιά τόνου ο’toro και τα ιαπωνικά χτένια (η πάστα yuzu-kosho παραείναι έντονη), ο σεφ ενθέτει τολμηρά και επιλογές πιο ταπεινές σαν το καλαμάρι με την αφοπλιστική αίσθηση θάλασσας και το σκουμπρί με ένα φίνο κάπνισμα που το κολακεύει ιδιαίτερα.
Το υπόλοιπο κεφάλαιο του sushi, καλοφτιαγμένο και σε μεγάλη ποικιλία από nigiri και κλασικά ρολά μέχρι signature ιδέες, μου υπενθυμίζει το ωραίο ρύζι του Σκριάπα που δίνει την εντύπωση του λιγότερο μασίφ σε σχέση με τα συνηθισμένα, παραμένοντας ωστόσο συνεκτικό και με καλή αίσθηση υγρασίας. Από το ωραίο σερί, υστέρησε το gunkan γιατί ήρθε τυλιγμένο σε άχαρο φύκι αδικώντας έτσι την ωραία του γέμιση με ταρτάρ γαρίδας Κοιλάδος, yuzu και χαβιάρι.
Η ιδέα της φρέσκιας συναγρίδας μου αρέσει ως αντίστιξη στη συνήθεια του black cod, πόσο μάλλον όταν έρχεται ψημένη αριστοτεχνικά στη robata, με πικάντικη βινεγκρέτ, τραγανό φύλλο shiso και ψητά λαχανικά με υφή από βελούδο. Στο αντίπαλο δέος του κρέατος τώρα, το Wagyu A5 θα δελεάσει όποιον αγαπά αυτή τη λιπαρή εξτραβαγκάντσα made in Japan που χάρη όμως στο φλογερό φρέσκο wasabi και τις γλυκοφάγωτες πίκλες μανιταριών που το συνοδεύουν αλλάζει πλήρως γευστικό προφίλ και απογειώνεται.
Από τη namelaka με yuzu και τις υφές σοκολάτας ως το χειροποίητο σορμπέ μύρτιλο και το mochi μάνγκο, ο γλυκός επίλογος κλείνει ευχάριστα το γεύμα αναμένοντας να ανασχεδιαστεί το προσεχές διάστημα. Μια ενδιαφέρουσα ποικιλία σε sake καθώς και δυσεύρετες ετικέτες του ιαπωνικού αμπελώνα δίνουν τον τόνο στη λίστα κρασιών, ενώ ο επικεφαλής της μπάρας Μάριος Γκορέ δημιουργεί πολύ καλά κοκτέιλ φαγητού με ιαπωνικό χρώμα. Υπογραμμίζω το πολυάριθμο καλοντυμένο σέρβις που περιποιείται με ιδιαίτερη ευγένεια και συμβάλλει στην ενέργεια του χώρου.
Η επίσκεψη του κριτικού στο εστιατόριο έγινε στις 13/1.
ONUKI ATHENS (Ξεν. "The Ilisian") Μιχαλακοπούλου 5, Ιλίσια, 2107281900. Ωράριο λειτουργίας: Καθημ., βρ., κλειστά Κυρ. Τιμή: € 60 – 80. Πρόσβαση ΑμεΑ: Ναι. Πάρκινγκ: Valet service.
