Ο Theodore είναι ένας ξεχωριστός μουσικός και τραγουδιστής και ακολουθεί τον δικό του δρόμο που έχει πολλή μουσική και συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό όπου είναι ένα μεγάλο μέρος από το κοινό του. Το Σάββατο 13 Ιουνίου, η Στοά Culture προσκαλεί τον Theodore για μια concept συναυλία ειδικά σχεδιασμένη για τον χώρο, με τίτλο
A Cold Summer.
Ανοίγει το συναυλιακό καλοκαίρι της Στοάς, παρουσιάζοντας ένα ξεχωριστό live με τη νέα μπάντα του και special guests. Φως, εικόνα και ένα μοναδικό κτίριο γίνονται σκηνικό για μια ενιαία αφήγηση, μέσα από στιγμές της δισκογραφίας του Theodore αλλά και από νέο υλικό. Αφορμή για τη θεματολογία αυτού του concept είναι το νέο ομότιτλο single του Theodore, με τίτλο A Cold Summer.
Ο Theodore, με 15 χρόνια πορείας και πέντε ολοκληρωμένα albums στο ενεργητικό του, έχει εμφανιστεί σε μερικά από τα σημαντικότερα φεστιβάλ της Ευρώπης και των ΗΠΑ, ενώ το 2019 επιλέχθηκε από τον Bob Boilen για ένα NPR Tiny Desk session.
Στη κουβέντα που κάναμε μου αποκάλυψε πολλά από τα χαρακτηριστικά του και μου είπε παράλληλα όλα όσα ετοιμάζει. Ευκαιρία να τα μάθεις κι εσύ.
Φωτογραφίες: Λεωνίδας Τούμπανος
-Τον περασμένο Σεπτέμβριο κυκλοφόρησε ο δίσκος μου με τίτλο Fire. Στη συνέχεια κάναμε μία σειρά από συναυλίες σχετικές με την κυκλοφορία αυτή.
-Ήταν για την προώθηση του;
-Ναι. Παίξαμε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αλλά επίσης πήγαμε και παίξαμε και στο Βερολίνο, στο Παρίσι και στο Λονδίνο όπου είναι ένα μεγάλο μέρος από το κοινό μου. Όλο αυτό το διάστημα, από τότε που τελείωσε αυτός ο δίσκος, ξεκίνησα να δημιουργώ καινούριο υλικό. Ένα λοιπόν από τα κομμάτια που προέκυψαν λέγεται A Cold Summer. Μέσα από αυτό το τραγούδι υπάρχει μια ιστορία σχετικά ενδιαφέρουσα και πικρή, αλλά αρκετά σκοτεινή παράλληλα για καλοκαίρι. Το single αυτό είναι εντελώς καινούριο και θα κυκλοφορήσει επίσημα στις 19 Ιουνίου. Παράλληλα με βάση αυτό το τραγούδι έχουμε φτιάξει μια συναυλία, ένα σόου, για το άλλο Σάββατο, στις 13 Ιουνίου, στη Stoa Culture, τον καινούριο χώρο που είναι στη Σταδίου και Πεσματζόγλου. Έχουμε χτίσει λοιπόν μια συναυλία σχεδιασμένη για τον χώρο αλλά και εμπνευσμένη παράλληλα από το κομμάτι αυτό.
-Σκέφτεσαι να κάνεις μια σειρά εμφανίσεων με βάση την κυκλοφορία αυτή ή θα προχωρήσεις με κάτι διαφορετικό;
-Όχι, όχι. Αυτή είναι μια μοναδική συναυλία. Τη στήσαμε για τον συγκεκριμένο χώρο σε συνδυασμό με την κυκλοφορία του τραγουδιού. Η Stoa Culture μόλις άνοιξε και θελήσαμε να φτιάξουμε μια συναυλία που να αναδεικνύει τον χώρο και το κτήριο το οποίο έχει ενδιαφέρον. Έχει κάτι μοναδικό.
-Τι ιδιαίτερο έχει το καινούργιο κομμάτι σου. Τι περιγράφει;
-Το 1945, την ώρα που τα λαμπερά μυαλά της ιστορίας της εποχής εκείνης μαζευτήκαν να τεστάρουν την πρώτη έκρηξη ατομικής βόμβας το δοκίμασαν 80 χιλιόμετρα μακριά από μια κατασκήνωση με μικρά κορίτσια γύρω στα 12 χρόνια τους που είχαν πάει εκεί να ασχοληθούν με το χορό. Δεν ξέρανε τίποτα, δεν εκκένωσε κανένας την περιοχή. Και η ιστορία λέει ότι το ένα μόνο κορίτσι που πέρασε τα 50 χρόνια κατάφερε να περιγράψει τι συνέβη τότε. Η έκρηξη πέταξε όλα τα παιδιά κάτω από το κρεβάτι τους. Βγήκαν έξω και περιγράφουν ότι είδαν να ανατέλλει ένας ήλιος τρομακτικός. Και η φράση όπως περιγράφεται ακριβώς είναι:
"the sun came out tremendous”. Μετά από λίγο άρχισε να πέφτει χιόνι. Μιλάμε για Ιούλιο μήνα. Δεν μπορούσαν να περιγράψουν τι φαινόμενο είναι αυτό. Άρχισαν να παίζουν με αυτό το χιόνι, να παίζουν, πήγαν μετά να βάλουν το μαγιό τους και πήγαν σε ποτάμι για να παίξουν.
-Προφανώς οι υπόλοιπες έφυγαν από επιπλοκές σχετιζόμενες με τη ραδιενέργεια, μετά από πολλά χρόνια. Αυτό λοιπόν το θέμα το πέτυχα κατά τύχη σε ένα ντοκιμαντέρ χαζεύοντας. Η σοκαριστική αυτή ιστορία μου φάνηκε τόσο επίκαιρη σήμερα με όσα πράγματα συμβαίνουν.
-Και σκέφτηκες αμέσως: "το κάνω τραγούδι".
- Οι στίχοι του είναι όλοι ακριβώς η μαρτυρία αυτής της κοπέλας της κυρίας, που λέγεται Barbara Kent. Πώς περιγράφει ότι έζησε...Τεστάρανε λοιπόν τότε το Trinity Project. Την πρώτη ατομική βόμβα πριν τη ρίξουν σχεδόν. Στην Αμερική συνέβη αυτό. Στο Νιου-Μέξικο. Στις 9 Αυγούστου του 45 έπεσε η βόμβα στη Χιροσίμα. Το Trinity Test έγινε 16 Ιούλιο του 45. Για να το δούνε έφτασαν στην έρημο. Δεν ξέρανε τι θα συμβεί. Την ρίξανε και είπανε πέτυχε. Το φοβερό είναι ότι αυτή η ιστορία είναι απλά μια πολύ μικρή απώλεια στο δυτικό κόσμο, στην Αμερική με κορίτσια που πήγαν να κάνουν χορό. Μια φούσκα στο δυτικό κόσμο. Και δεν το ήξερε κανείς αυτό. Όπως επίσης δεν γνώριζε κανείς ότι οι άνθρωποι αυτοί τέσταραν κάτι τόσο τρομακτικό. Σε κατοικημένη περιοχή, Φαντάσου ότι 80 χιλιόμετρα μακριά είναι από εδώ στη Χαλκίδα. Σκέψου πόσο τρομακτικό είναι αυτό σήμερα την ώρα που συμβαίνουν τρομακτικά πράγματα γύρω μας. Κι εμείς είμαστε τυχεροί να ζούμε σε έναν κόσμο που δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει και πώς θα σου ξημερώσει.
-Εγώ δεν μετράω το κόσμο με το που βρίσκεται. Αν και σε διαφορετικές περιοχές ανά τον κόσμο, το κοινό έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά. Με πολύ χαρά παίζω στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη. Απλά φαίνεται σαν να παίζω πιο πολύ έξω.
-Αυτό πώς το πέτυχες. Ήταν η δικιά σου επιθυμία ή θέμα συγκυρίας;
-Έτυχε. Δεν ξέρω πώς τυχαίνουν τα πράγματα. Από το 2014 πάντως που παίζω live, ταξίδευα στο εξωτερικό. Η ανάγκη μου ήταν να μοιραστώ τη μουσική μου με το περισσότερο κοινό.
-Πώς χαρακτηρίζεις τη μουσική σου. Θα την πούμε ηλεκτρική. Θα την πούμε μοντέρνα. Δεν ξέρω.
-Ψάχνω τον χαρακτηρισμό. Δεν είμαι κι εγώ πολύ σίγουρος. Αν και καταλαβαίνω ότι πρέπει να ψάξω τρεις εύκολες λέξεις για να μπορώ να φέρω τον κόσμο πιο κοντά. Θα έλεγα ότι είναι ίσως ένα είδος alternative rock με ηλεκτρονικά και κλασικά στοιχεία. Δανείζομαι και κλέβω πολλά είδη.
-Βλέπω στις συναυλίες μου και εδώ και έξω από παιδιά 20-25 χρονών μέχρι και πενηντάρηδες ή και πιο μεγάλους. Είναι οι άνθρωποι που αγαπούσαν τις Pink Floyd ή τους Doors ως παιδιά.
-Εσύ από πού επηρεάστηκες και με ποια ονόματα μεγάλωσες και άκουσες και είπες θα μπω σε αυτό το δρόμο και θα προσπαθήσω να κάνω κάτι αντίστοιχο.
-Εγώ μεγάλωσα με τους Doors και τους Pink Floyd, όπως είπα πριν, αλλά και με τους Radiohead και τους Sigur Rós. Mεγαλώνοντας ακόμα πιο πολύ άκουσα και την ηγεμονική μουσική του Χατζηδάκη αλλά και τον Βαμβακάρη.
- Παίζεις παντού φαντάζομαι.
- Αναπόφευκτα παίρνω πράγματα από τις επιρροές μου και προσπαθώ μετά να επικοινωνήσω με την ψυχή μου και να γράψω αυτά που νιώθω και αυτό που αισθάνομαι ότι μπορεί να δημιουργήσει τα απαραίτητα συναισθήματα και στον κόσμο.
-Να σπουδάσει. Να ξέρει γιατί η μουσική είναι κάτι. Όσο περνάει καιρός συνειδητοποιώ ότι κάνω μουσική επειδή δεν μπορώ να κάνω αλλιώς αυτός είναι ο δικός μου λόγος. Εάν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς μάλλον θα έπρεπε να κάνουμε κάτι άλλο γιατί κυρίως πονάει και έχει πολύ σκληρή δουλειά για αυτές τις λίγες στιγμές ή την ώρα που τελικά νιώθεις ότι από αυτό που φαντάζομαι και ονειρεύομαι για καιρό και παλεύω επιτέλους δημιουργείται. Είναι κάτι που σε κάνει να νιώθεις γεμάτος γιατί σου μένει η στιγμή που αυτό που έχεις φτιάξει το μοιράζεις με τον κόσμο και παίρνεις πίσω όλη την αντίδραση όλη την ανταπόκριση. Ειλικρινά για αυτές τις λίγες στιγμές η καθημερινότητα είναι φοβερά επίπονη, και δύσκολη. Είναι πολύ δύσκολο πράγμα η μουσική όπως και οι υπόλοιπες τέχνες ειδικά όταν φτάνεις σε ένα βαθμό που η δουλειά σου πρέπει να αρέσει. Οπότε πρέπει να είσαι σίγουρος την ώρα που το κάνεις για ποιον λόγο και μετά κάνω ότι θες.
-Μετά τη συναυλία αυτή, τι σχεδιάζεις να κάνεις; Θα κάνεις ένα ακόμη ολοκληρωμένο δίσκο, θα κάνεις συναυλίες. Τι πλάνο υπάρχει;
-Ξεκινάω ξανά συναυλίες από 1 Σεπτέμβρη. Έχουμε κλεισμένες ήδη στην Ευρώπη στην Γερμανία στην Αγγλία, στην Ιταλία. Προσπαθούμε να είμαστε κομμάτι μιας κοινότητας που υπάρχει και ζει ευρωπαϊκά. Προσπαθούμε να δούμε τι θα κάνουμε και στην Αθήνα και αν θα ξανακάνουμε κάτι στην Αθήνα μέσα στο 26 το βρίσκω σχετικά δύσκολο. Έχω τρία κομμάτια που θα κυκλοφορήσουν. Είναι το πρώτο να είναι το Cold Summer που έρχεται στις 19 Ιουνίου και άλλα δύο κομμάτια που ακολουθούν το Σεπτέμβρη και το Νοέμβρη. Παράλληλα έχω και ένα δίσκο στα χέρια μου που δεν θα το σκεφτώ μέχρι να το τελειώσω.
-Εννοιολογικά ξέρεις αν θα είναι παρόμοιος με το A Cold Summer από πλευράς κόνσεπτ ή ψάχνεις κάτι άλλο;
-Θα είναι με πολλές διαφορετικές στιγμές. Θα σε ταξιδεύει από εδώ θα σε πηγαίνει από εκεί. Θα είναι επικεντρωμένο όλο το πλάνο εκεί. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν έχει κλείσει ακόμα ο δίσκος. Δηλαδή έχει ακόμα δρόμο και τριβή που χρειάζεται.
-Τη στιγμή που συνεχώς ονειρεύεσαι βάζεις μακρινούς στόχους και κοντινούς στόχους που θα σε φτάσουν στα σκαλοπάτια εκεί πέρα που θέλεις, και τη στιγμή που πετυχαίνεις πράγματα τα οποία σκέφτεσαι πολύ ή τα βλέπεις να έρχονται ή έχεις τα έχεις σκεφτεί τότε απλά πας παρακάτω. Έχει πολύ σημασία να απολαμβάνεις τη διαδρομή και να περιμένεις πάντα το επόμενο. Πάντως να ξέρεις γράφουμε όχι για να πετύχουμε στόχους γράφουμε γιατί υπάρχει μέσα μας όλο αυτό που φανταζόμαστε και πρέπει να βγει κάποια στιγμή είτε είναι όνειρα είτε στόχοι που κατακτάς.
