Το ΕΜΣΤ υποδέχεται το νέο έτος με μια ξεχωριστή μουσική βραδιά σήμερα στις 19:30. Αφεθείτε στη γλυκόπικρη νωχέλεια του τέλους των γιορτών με τους ρυθμούς του Blue Monday. Αυτή τη γεναριάτικη νύχτα μαζευόμαστε στο Φουαγιέ του ΕΜΣΤ για να κατεβάσουμε την ένταση και να αφήσουμε να μας παρασύρει το τέμπο του χειμώνα και εκείνη η γλυκιά του μελαγχολία που αναγκάζει το βλέμμα να στραφεί προς τα μέσα.
Η εκδήλωση παρουσιάζει τρεις πειραματικούς καλλιτέχνες της νεότερης γενιάς, ο καθένας από τους οποίους έχει αναπτύξει ένα άκρως προσωπικό ιδίωμα στο πλαίσιο μιας κοινής και για τους τρεις εκφραστικής γλώσσας που εμπεριέχει μια σειρά από ατμοσφαιρικά, σχεδόν απόκοσμα και οπωσδήποτε συναρπαστικά ηχητικά σύμπαντα.
Η Nika Son (Αμβούργο) είναι μουσικός, εικαστικός, συνθέτης κινηματογραφικής μουσικής και DJ. Το έργο της τοποθετείται σε ένα μεταίχμιο μεταξύ της ηχητικής τέχνης (sound art), της ηλεκτροακουστικής σύνθεσης και της πειραματικής ηλεκτρονικής μουσικής. Στις συνθέσεις της χρησιμοποιεί παραμορφωμένα κομμάτια υπαρκτών ήχων τα οποία συνδυάζει με μελωδίες από αναλογικά συνθεσάιζερ, κατακερματισμένους ρυθμούς, σπάνια φωνητικά θραύσματα και αναλογικά δημιουργημένες ηχητικές υφές, δημιουργώντας έτσι ηχητικά περιβάλλοντα εμβύθισης, το καθένα από τα οποία είναι ένα αφηρημένο αλλά εξαιρετικά πλούσιο παλίμψηστο ήχων.
Ο Johnny Labelle (Αθήνα) είναι μουσικός που στο έργο του συνδυάζει τον σκοτεινό ρομαντισμό με μια ποστ-πανκ αισθητική και ένα είδος ερωτικής μπαλάντας που παραπέμπει στο φιλμ νουάρ της δεκαετίας του ’50. Το έργο αυτού του "διαταραγμένου Φρανκ Σινάτρα", όπως ενίοτε τον περιγράφουν, είναι βαθιά προσωπικό και εσωστρεφές, αρθρωμένο γύρω από μια φωνή-σήμα κατατεθέν που κινείται στο λυρικό φάσμα του βαρύτονου. Αποτελεί μια συναρμογή ατμοσφαιρικών ποπ υφών και σκοτεινών, ονειρικών ενορχηστρώσεων που θυμίζουν το ανατριχιαστικό, μυστηριώδες σκοτάδι του λυντσιακού σύμπαντος.
Ο Lucian Moriyama (Χονολουλού, Χαβάη) είναι καλλιτέχνης και μουσικός. Τα έργα του εξερευνούν ένα εξωτικό όσο και ονειρικό, ηχητικό "αλλού" και καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα από το νοσταλγικό τραγούδι έως την κιθάρα σλάιντ και την "πειραγμένη κάντρι". Φασματικά και απόκοσμα ηχοτοπία πλέκονται με τον λυπητερό ήχο της κιθάρας σλάιντ αλλά και άλλων μουσικών οργάνων κατασκευασμένων από τον ίδιο, καθώς και με τα μελαγχολικά φωνητικά του. Λεπτές παρεμβάσεις μέσω του εφέ της αντήχησης σε ένα γνώριμο μουσικό ιδίωμα, τόσο αμερικανικό όσο και εξωτικό, καθώς και μια ποικιλία από σουρεαλιστικές ηχητικές υφές δημιουργούν ένα έργο προσωπικό, νοσταλγικό και μαγευτικά ανοίκειο.
Είσοδος ελεύθερη. Απαραίτητη η προκράτηση θέσης.
Διαβάστε Επίσης
